Χριστός Ανέστη!

31 Μαΐου 2011

Η βία των τηλεοπτικών προγραμμάτων δεν αρέσει στα παιδιά


Τα παιδιά δεν ευχαριστιούνται τα βίαια καρτούν, όπως πίστευαν μέχρι τώρα γονείς αλλά και δημιουργοί τηλεοπτικών παιδικών προγραμμάτων

Μπορεί πολλοί γονείς να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους λατρεύουν τη βία στην τηλεόραση, ωστόσο μια νέα έρευνα έρχεται να τους αποδείξει ότι κάνουν λάθος. Αμερικανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά δεν ικανοποιούνται και δεν ψυχαγωγούνται περισσότερο παρακολουθώντας προγράμματα κινουμένων σχεδίων που περιέχουν βία σε σχέση με προγράμματα που δεν έχουν βία. Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις τα παιδιά ψυχαγωγούνται περισσότερο από τα προγράμματα που δεν περιέχουν βίαιες σκηνές.

Η βία δεν παράγει ευχαρίστηση

Την έρευνα διεξήγαγε ομάδα ειδικών του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα που αρχικά διαπίστωσε ότι το 70% των παιδικών προγραμμάτων στην τηλεόραση περιέχει βία. Στη συνέχεια οι ερευνητές συγκέντρωσαν μια ομάδα 128 παιδιών (αγόρια και κορίτσια)  ηλικίας 5-11 ετών στα οποία πρόβαλαν πεντάλεπτες ιστορίες κινουμένων σχεδίων που είχαν δημιουργηθεί ειδικά για την έρευνα.

Μελετώντας τη συμπεριφορά των παιδιών αλλά και τις απαντήσεις που έδωσαν σε ένα ερωτηματολόγιο, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η βία δεν ψυχαγωγεί περισσότερο τα παιδιά. Μια από τις αιτίες είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, ότι τα παιδιά και ειδικότερα τα αγόρια ταυτίζονται πολλές φορές με τους χαρακτήρες ενός προγράμματος. Ετσι, αν ο αγαπημένος χαρακτήρας του παιδιού πέφτει θύμα βίας και το ίδιο το παιδί αισθάνεται άσχημα.

«Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τους δημιουργούς παιδικών προγραμμάτων αλλά και τους σχολιαστές στα ΜΜΕ  δεν είναι αν στα παιδιά αρέσει να βλέπουν βία αλλά γιατί τους αρέσει να βλέπουν βία. Ο δικός μας στόχος ήταν να εξετάσουμε τη σχέση των παιδιών με το βίαιο τηλεοπτικό περιεχόμενο. Όπως φαίνεται τελικά δεν χρειάζεται να προσθέσεις βία στα κινούμενα σχέδια για να τα κάνεις θελκτικά στα παιδικά μάτια. Στα παιδιά αρέσουν το ίδιο ή και περισσότερο τα μη βίαια προγράμματα» αναφέρουν οι ερευνητές στο άρθρο τους στο επιστημονικό περιοδικό «Media Psychology».

Πηγή: www.stamoulis.gr

Μοιράστε το


Λούζα από την Τήνο! Ελληνική Παραδοσιακή Συνταγή


Λούζα
Προετοιμασία: 30΄, Ἀναμονή: 1 μῆνας καί 8 ἡμέρες

Τῆνος
Φτειάχνεται τόν Νοέμβριο, γιά τά Χριστούγεννα. Συναντᾶται σέ διάφορες περιοχές καί μέ τό ὄνομα λούτζα ἤ λούντζα. Ἡ λέξη προέρχεται ἀπό τήν ἰταλική lonza ἤ τήν ἰσπανική lonja/loncha, πού ἔχουν παραλλαγές στήν παρασκευή τους. Πρόκειται γιά τεμάχια χοιρινοῦ, συνήθως κόντρα φιλέτο, τά ὁποῖα μετά τήν κατάλληλη προεργασία, ἀφήνονταν νά ὡριμάσουν γιά πολύ καιρό.

Ὑλικά
1½ κιλό κρέας χοιρινό
500 γρ. ἁλάτι χονδρό
1 κιλό κρασί κόκκινο
½ φλιτζ. τσαγιοῦ γαρύφαλλα
1 φλιτζ. τσαγιοῦ μαραθόσπορος
¼ φλιτζ. τσαγιοῦ πιπέρι μαῦρο
ἔντερο παχύ ἀπό χοιρινό ἀνάλογο τοῦ κρέατος


Ἐκτέλεση
Ζητᾶμε ἀπό τόν κρεοπώλη νά μᾶς κόψει τό κρέας ἀπό τή ράχη τοῦ χοίρου, ψαχνό, σέ μῆκος περίπου 40 ἑκατοστῶν. Σέ μία λεκάνη βάζουμε τό κρέας μέ τό ἁλάτι καί τό ἀφήνουμε γιά 3 ἡμέρες. Τό περιχύνουμε μέ τά 500 γραμμάρια κρασί καί τό ἀφήνουμε ἄλλες 3 ἡμέρες.
Καθαρίζουμε καί πλένουμε πολύ καλά τά ἔντερα καί τά τρίβουμε μέ ἁλάτι καί λεμόνι, γυρίζοντάς τα καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά. Τά ξεπλένουμε μέ ἄφθονο νερό καί τά ἀφήνουμε στό ὑπόλοιπο κρασί, ὥσπου νά τά χρησιμοποιήσουμε.
Πασπαλίζουμε τό κρέας μέ τά γαρύφαλλα, τόν μαραθόσπορο καί τό πιπέρι καί τό περνᾶμε στό ἔντερο. Τό τυλίγουμε μέ μία πετσέτα καί τοῦ δίνουμε κυλινδρικό σχῆμα. Τό ἀφήνουμε 1 μέρα τουλάχιστον τυλιγμένο στήν πετσέτα.
Ράβουμε μέ κλωστή τίς δυό ἄκρες τοῦ ἐντέρου. Στή μία ἄκρη μέ χοντρή βελόνα περνᾶμε σπαγκάκια ἀνά 2 ἑκατοστά. Στή μέση τῆς λούζας καρφώνουμε ἀπό ἕνα γαρύφαλλο στίς δυό μεριές.




Από το βιβλίο: Ρωμιοσύνης Μαγειρεύματα - Ελληνική Παραδοσιακή Μαγειρική
των Εκδόσεων Σταμούλη.


Μοιράστε το


30 Μαΐου 2011

Γέρων Πορφύριος: Μερικοί πνευματικοί διαπράττουν έγκλημα

Κοίταξε, παιδί μου! Ο Θεός μας, προκειμένου να διαπαιδαγωγήσει τα παιδιά του, που τον πιστεύουν, τον αγαπούν και τον λατρεύουν, χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους, μεθόδους και σχέδια. Μέσα στα σχέδια του Θεού μας είναι και η επιβολή κανόνων, οι όποιοι αποσκοπούν, πάντα, στη σωτηρία της ψυχής μας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση τη δική σου. Εμείς δεν μπορούμε να αλλάξουμε η να διαγράψουμε τα σχέδια τού Θεού. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να του το επιβάλλουμε. Μπορούμε, όμως, να τον παρακαλέσουμε και να τον ικετεύσουμε, και Εκείνος, σαν φιλάνθρωπος που είναι, μπορεί να εισακούσει τις προσευχές μας και να συντμήσει το χρόνο ή ακόμη και να τον διαγράψει. Και το ένα και το άλλο, στο χέρι του είναι. Εμείς θα το ζητήσουμε. Και Εκείνος θα το εγκρίνει.
Ύστερα, οι κανόνες αυτοί δεν έχουν το χαρακτήρα της εκδικήσεως η της τιμωρίας, αλλά της διαπαιδαγωγήσεως, και δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς που επιβάλλονται από ορισμένους πνευματικούς κατά την εξομολόγηση, και οι οποίοι, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο, είτε από άγνοια, εξαντλούν τα όρια της τιμωρίας, χωρίς να αντιλαμβάνονται, ότι με τον τρόπο αυτό, αντί να κάνουν καλό, διαπράττουν έγκλημα. Εγώ, πάντα τους φωνάζω και τους συμβουλεύω: Όχι μεγάλες τιμωρίες. Αλλά σωστές συμβουλές. Γιατί, οι μεγάλες τιμωρίες, τροφοδοτούν τον άλλο (το διάβολο) με πλούσια πελατεία. Και αυτός, αυτό περιμένει. Αυτό καραδοκεί, και έχει πάντα ανοιχτές τις αγκάλες του για να τους δεχτεί! Και τους τάζει, μάλιστα, λαγούς με πετραχήλια ...
Γι' αυτό, απαιτείται μεγάλη προσοχή στην επιλογή του πνευματικού. Όπως αναζητάτε τον καλύτερο γιατρό, το ίδιο να κάνετε και για τον πνευματικό. Και οι δύο γιατροί είναι. Ο ένας του σώματος και ο άλλος της ψυχής! [Κ 206π.]

[Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου, «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ», Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου «Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος», 2002, σελ. 337]


Μοιράστε το


Το όνομα Ρωμηός και η Ιστορική του σημασία

π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Για το όνομα Ρωμηός (=Ρωμαίος) υπάρχει μεγάλη σύγχυση, σ’ εκείνους φυσικά που ερασιτεχνικά ασχολούνται με την ιστορία, ενώ όσοι έχουν τις επιστημονικές προϋποθέσεις μπορούν να κατανοήσουν την έννοια και ιστορική σημασία των εθνικών μας ονομάτων.Το όνομα «Έλλην» είναι το κυριότερο όνομα του έθνους των Ελλήνων. Η έννοιά του όμως ποικίλλει κατά περιόδους και άλλοτε είναι φυλετική και άλλοτε εθνική ή πολιτιστική ή θρησκευτική, στους τελευταίους δε αιώνες καθαρά εθνική.

Είναι όμως γεγονός, ότι (κατά τον Αριστοτέλη) αρχαιότερο είναι το όνομα Γραικός για το έθνος μας και με αυτό μας ονόμαζαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι. Από τον 8ο αιώνα (Καρλομάγνος και το περιβάλλον του) το ανατολικό μέρος της αυτοκρατορίας («Βυζάντιο») ονομαζόταν Γραικία και οι κάτοικοί της Γραικοί, αλλά με μειωτική έννοια (αιρετικοί και κίβδηλοι). Το υβριστικό αυτό υπόβαθρο διατήρησε το όνομα αυτό στα χείλη των δυτικών ως τον αιώνα μας. Ενώ, λοιπόν, καυχόμεθα και για το όνομά μας αυτό (Γραικοί), όταν χρησιμοποιείται σε δυτικά κείμενα (παλαιότερα), πρέπει να γνωρίζουμε την αληθινή του σημασία.

Το όνομα Γραικός στη Δύση, από τον 8ο αιώνα, δηλώνει τον μη γνήσιο Ρωμαίο, διότι το όνομα Ρωμαίος διεκδικούσε ο Φραγκολατινικός κόσμος. Το 962 ιδρύθηκε από τους απογόνους του Καρλομάγνου, του μεγαλυτέρου εχθρού του Ελληνισμού, η «Αγία Ρωμαϊκή αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους», υποκαθιστώντας (θεωρητικά) την Αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινουπόλεως.

Η Ενωμένη Ευρώπη, υπό την (πραγματική) ηγεσία της Γαλλίας (Φραγκίας) και της Γερμανίας (Τευτονίας), δηλαδή των Φραγκολατινικών εθνοτήτων (οι σημερινοί Άγγλοι είναι οι Νορμανδοφράγκοι και οι λαοί της Κεντρικής Ευρώπης οι Λομβαρδοφράγκοι), δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη διάλυση της Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης-Ρωμανίας. Ρωμανία ονομαζόταν η αυτοκρατορία, που εκτεινόταν αρχικά σ’ Ανατολή και Δύση.

Είναι γεγονός ότι το όνομα Ρωμαίος γενικεύθηκε στην (αρχαία) Ρωμαϊκή αυτοκρατορία το 212 (Constitutio Antoniniana του Καρακάλλα). Από το 330 όμως (εγκαίνια Νέας Ρώμης) η αυτοκρατορία γίνεται χριστιανική και ελληνική (πλήρης εξελληνισμός από τον Ιουστινιανό ως τον Ηράκλειο, 6ος-7ος αι). μη λησμονούμε ότι και η Παλαιά Ρώμη (της Ιταλίας) έλαβε όνομα ελληνικό (Ρώμη), τον 4ο δε αιώνα π.Χ. ονομαζόταν «πόλις ελληνίς» (Ηρακλείδης ο Ποντικός). Το 330 η νέα πρωτεύουσα της νέας χριστιανικής αυτοκρατορίας (Μ. Κωνσταντίνος) ονομάσθηκε (όχι Κωνσταντινούπολη, αλλά) Νέα Ρώμη, διότι η Παλαιά Ρώμη μεταφέρθηκε ολόκληρη στην ελληνική Ανατολή (Translatio Urbis). Το όνομα Κωνσταντινούπολις θα της δοθεί ταυτόχρονα προς τιμήν του ιδρυτή της. Στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο (380, κανόνας γ’ ) και στην Δ’ (451, καν. 28) λέγεται ρητά ότι «εικότως» έλαβε η νέα πρωτεύουσα ίσα «πρεσβεία» με την Παλαιά Ρώμη, «διά το είναι αυτήν Νέαν Ρώμην». Γι’ αυτό όλοι οι αυτοκράτορες, Έλληνες εκ καταγωγής στη συντριπτική τους πλειονότητα, ως τον ουσιαστικά νεοέλληνα Κωνσταντίνο Παλαιολόγο († 1453), θα ονομάζονται και θα αυτοκαλούνται «αυτοκράτορες των Ρωμαίων». Γιατί;

Από το 330 το όνομα της Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης είναι Ρωμανία. Το όνομα αυτό αναφέρεται ήδη τον 4ο αιώνα από τον Μ. Αθανάσιο. Το όνομα Βυζάντιο για το κράτος θα εμφανιστεί για πρώτη φορά σε φράγκους συγγραφείς –Ιερώνυμος Βολφ- το 1562. Πριν από το έτος αυτό ΠΟΤΕ δεν ονομάσθηκε η αυτοκρατορία ΒΥΖΑΝΤΙΟ. Οι κάτοικοι του κράτους ονομάζονται Ρωμαίοι, μολονότι πολιτιστικά είναι ΟΛΟΙ Έλληνες και πνευματικά Ορθόδοξοι. Ελληνισμός-Ρωμαϊκός κρατικός φορέας και Ορθοδοξία είναι τα συστατικά μεγέθη της Νέας Αυτοκρατορίας. Βέβαια, το κύριο στοιχείο της αυτοκρατορίας είναι οι εκ καταγωγής (φυλετικά, δηλαδή) Έλληνες.

Το όνομα Ρωμαίος ήταν λοιπόν κρατικό, σε μια αυτοκρατορία που ήταν πολιτιστικά (γλώσσα, παιδεία) απόλυτα ελληνική, και όχι φυλετικά, επειδή δε η Κωνσταντινούπολη Νέα Ρώμη διά των Αγίων της έγινε προπύργιο της Ορθοδοξίας, το όνομα Ρωμαίος σημαίνει, τελικά, Ορθόδοξος-πολίτης της Νέας Ρώμης (όχι της Παλαιάς, που έγινε το κέντρο του Παπισμού από τον 11ο αιώνα-σχίσμα). Αυτό ομολογούν οι Ορθόδοξοι και Έλληνες Πατριάρχες της Ανατολής στον διάλογό τους με τους Αγγλικανούς Ανωμότους τον 18ο αιώνα (1716-1725). «…πάλαι μεν Ελλήνων, νυν δε Γραικών και Νέων Ρωμαίων διά την Νέαν Ρώμην καλουμένων». Οι Έλληνες δηλαδή, μαζί με όλους τους Ορθοδόξους της Εθναρχίας (που ήταν συνέχεια της «Βυζαντινής» Αυτοκρατορίας) ονομάζονται εδώ Γραικοί, διότι έτσι μας ονόμαζαν από τον 8ο αιώνα οι Ευρωπαίοι (Grec, Grieche, Greco) και Νέο – Ρωμαίοι, ως πολίτες και πνευματικά τέκνα της ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ν. Σπηλιάδης (στενός συνεργάτης του Καποδίστρια) στα Απομνημονεύματά του λέγει ότι ο Ι. Καποδίστριας ήθελε να δημιουργήσει «Νεορωμαϊκήν αυτοκρατορία» (ανακοίνωση καθηγ. Π. Χριστοπούλου), δηλαδή να αναστήσει την Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης-Κωνσταντινούπολης, που φυσικά δεν το ενέκρινε η Ευρώπη των απογόνων του Καρλομάγνου.

Το όνομα Ρωμαίος, συνεπώς, αν μέχρι το 330 μπορεί να θεωρηθεί κατά κάποιο τρόπο όνομα δουλείας και υποταγής, από το έτος εκείνο για τους Έλληνες όνομα τιμής και δόξας, αφού μόνο αυτό (και όχι το ανύπαρκτο ως κρατικό, μέχρι το 1562, Βυζάντιο) χαρακτηρίζει την αυτοκρατορία μας και τη θέση μας σ’ αυτήν. Ρωμηά ήταν η Αθηναία Βασίλισσα Ευδοκία (5ος αι.), Ρωμηά και η (κυβερνώσα) αυτοκράτειρα Ειρήνη, πάλι Αθηναία, τον 8ο αι. Στην Αθήνα ήλθε και ο Ρωμαίος αλλά Έλληνας Μακεδόνας, Βασίλειος Β’ ο Βουλγαροκτόνος, για να προσκυνήσει την Παναγία την Αθηνιώτισσα στον Παρθενώνα. Είναι τραγικό, αλήθεια, αυτό που λειτούργησε ιστορικά ως σύνθεση ευεργετική για το Έθνος-Γένος μας, εμείς οι δυτικοθρεμμένοι Νεοέλληνες να το εκλάβουμε ως αντίθεση.

Το όνομα Ρωμαίος όμως φανερώνει την ταύτιση Ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Ρωμαίος σημαίνει τελικά Ορθόδοξος Χριστιανός, ενώ το Έλλην, από τη Γαλλική Επανάσταση και μετά μπορεί να σημαίνει μόνο τον αρχαιολάτρη τύπου Γεμιστού-Πλήθωνος ή και τον τέκτονα-εκδυτικισμένο και Φραγκόφιλο. Όταν, συνεπώς, απορρίπτεται ή και πολεμάται το όνομα Ρωμαίος-Ρωμηός, πρέπει να ερευνάται και η αιτία, η προέλευση δηλαδή της πολεμικής. Είναι απλώς ανιστόρητη αρχαιολατρία, δυτική επίδραση ή και πολεμική κατά της Ορθοδοξίας;

Ως Ρωμαίοι οι Έλληνες δηλώνουμε τον σύνδεσμο του Έθνους μας με την ορθόδοξη, αγιοπατερική παράδοση και την ορθόδοξη ταυτότητά μας. Γι’ αυτό έχουμε τη συνείδηση ότι εθνικά-φυλετικά είμασθε Έλληνες ή (και) Γραικοί (όλα δικά μας είναι) πνευματικά, όμως, δηλαδή στην πίστη μας είμασθε Ρωμαίοι-Ρωμηοί, δηλαδή Ορθόδοξοι Χριστιανοί και όχι εξωμότες Γραικύλοι και «γενίτσαροι» προς την Οθωμανική Ανατολή (Τουρκιά) ή την αλλοτριωμένη Δύση (Φραγκιά).

Όταν οι πατέρες μας στη διάρκεια της δουλείας έλεγαν για κάποιον Έλληνα: ετούρκευσε ή εφράγκευσε, σήμαινε: χάνοντας την ορθόδοξη πίστη του, έπαυσε να είναι και Έλληνας. Αυτά, βέβαια, ως τον 19ο αιώνα. Στο σύγχρονο Ελληνικό Κράτος, όπως άλλωστε και στο «Βυζάντιο», νομικά, Έλληνας μπορεί να είναι οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από την καταγωγή του, ως πολίτης του κράτους, προστατευόμενος συνταγματικά –και πολύ ορθά- από τους νόμους.

Βασική βιβλιογραφία
  • Παν. Κ. Χρήστου, Οι περιπέτειες των Εθνικών Ονομάτων των Ελλήνων, Θεσσαλονίκη 1991.
  • π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού, Ελληνισμός Μετέωρος, Αθήνα 1992.
  • Του ιδίου, Πολιτική και Θεολογία, Κατερίνη 1990 σ. 51 κ.ε.
  • π. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου, Ρωμηοσύνη-Ρωμανία-Ρούμελη, Αθήνα 1975. Το όνομα Ρωμηός και η ιστορική του σημασία
Πηγή: Περιοδικό ΕΡΩ - τεύχος -1 Ιαν-Μαρ 2010 - (ηλεκτρονική πηγή)


Μοιράστε το


ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ - 100 χρόνια από τη γέννησή του

«Να διαβάζουμε και να ξαναδιαβάζουμε το έργο του»

Η κήρυξη του 2011 ως «Έτος Οδυσσέα Ελύτη» από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, για τον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννησή του (1911-1996) αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία ανανεωμένης αναγνωστικής απόλαυσης και μελέτης του πολυσχιδούς έργου του νομπελίστα ποιητή μας.

Με το ιδιαίτερο ποιητικό του ιδίωμα ο Ελύτης ανανέωσε την ελληνική ποίηση και διέγραψε μια φωτεινή πορεία που επιβραβεύθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, ενώ το 1979 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας «για την ποίηση του που με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια ζωντανεύει τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργία».

Ως αρμόδιος εθνικός φορέας, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) αναλαμβάνει τον σχεδιασμό, την οργάνωση και την υλοποίηση μιας σειράς δράσεων που αναδεικνύουν τη σημασία και την επίδραση της παρουσίας του στη νεοελληνική γραμματεία.

Συγκεκριμένα:

Η Ελλάδα διαβάζει Ελύτη

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, που γιορτάζεται συμβολικά στις 21 Μαρτίου το ΕΚΕΒΙ διοργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων και δράσεων:

    στίχοι του Ελύτη ταξιδεύουν με όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στην Αθήνα και για πρώτη φορά φέτος σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας,

    [δείτε τις αφίσες με τους στίχους της καμπάνιας]

    αναγνώσεις ποιημάτων Ελύτη και συζητήσεις γύρω από το έργο του σε βιβλιοπωλεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης (σε συνδιοργάνωση με την Εταιρεία Συγγραφέων και με τη συνεργασία του ραδιοφωνικού σταθμού “Αθήνα 9.84”,  για την Αθήνα.)

        Ακούστε την ηχογράφηση από τον 9.84 της εκδήλωσης για τον Οδυσσέα Ελύτη την 21η Μαρτίου 2011 στο βιβλιοπωλείο Public στο Σύνταγμα.

        Διαβάζουν ποιήματα του Ελύτη οι λογοτέχνες: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Γιάννης Δάλλας, Ρούλα Κακλαμανάκη, Γιάννης Κοντός, Ανδρέας Μήτσου, Στρατής Πασχάλης, Τζίνα Πολίτη, Λύντια Στεφάνου και Τηλέμαχος Χυτήρης.

     Αφήγηση: Γιάννος Περλέγκας, ηθοποιός

    Συναντήσεις στις βιβλιοθήκες της Θεσσαλονίκης

    Δείτε φωτογραφίες της "Γωνιάς Ελύτη" στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης.

 Ο Ελύτης στην Εκπαίδευση

Καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους, το ΕΚΕΒΙ οργανώνει έναν κύκλο ενημερωτικών συναντήσεων γύρω από την ποιητική του Οδυσσέα Ελύτη: η σχέση του με τη «Γενιά του ‘30», η πρόσληψη του έργου του εντός κι εκτός Ελλάδας, ο άνθρωπος και ο δημιουργός απέναντι στη φύση, η σχέση με το τοπίο και την Ιστορία (ο κύκλος πραγματοποιείται σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πνευματικά κέντρα και ιδρύματα, βιβλιοπωλεία κ.α.)

Ο Οδυσσέας Ελύτης συναντάει τους σύγχρονους ποιητές

Το ΕΚΕΒΙ, σε συνεργασία με τον ραδιοφωνικό σταθμό 9.84 οργανώνει τον Οκτώβριο στην «Τεχνόπολη» του Δήμου Αθηναίων ποιητική ημερίδα με τη συμμετοχή και την παρουσία ποιητών από τις νεότερες γενιές που γνωρίστηκαν κι εξακολουθούν να «συνομιλούν» με το έργο του.

Ο Ελύτης τιμώμενο πρόσωπο στα δύο μεγάλα γεγονότα της χρονιάς για το βιβλίο

Αφιερωματικό περίπτερο στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου (28-31 Ιανουαρίου) και στην 8η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (5-8 Μαΐου).

    Στην 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου (28-31/1/2011) το ΕΚΕΒΙ οργάνωσε ειδικό περίπτερο Ελύτη με έκθεση επιλεγμένων βιβλίων του, αλλά και φωτογραφικό και ηχητικό υλικό από τη ζωή και το έργο του κατάλληλα σχεδιασμένο έτσι ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον των παιδιών και εφήβων για το έργο του ποιητή.

    Στο πλαίσιο της 8ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης (5-8/5/2011), που οργάνωσε το ΕΚΕΒΙ, ετοιμάσαμε ειδικό αφιέρωμα στον ποιητή που περιελάμβανε περίπτερο με μεγάλη έκθεση με εργοβιογραφικά στοιχεία, φωτογραφικό και αρχειακό υλικό. Επίσης, παρουσιάστηκε έκθεση βιβλίων που εκτός από τα έργα του ποιητή και μεταφράσεις τους περιελάμβανε βιβλία που έχουν γραφτεί για τη ζωή και το έργο του νομπελίστα ποιητή, αλλά και σε ειδικά διαμορφωμένες γωνιές ηχητικό και οπτικοακουστικό υλικό.

Δημιουργία Κινητής Έκθεσης «Οδυσσέας Ελύτης, 100 χρόνια από τη γέννησή του»

Δημιουργία κινητής έκθεσης-αφιερώματος στον Οδυσσέα Ελύτη, που συνοδεύει εκδηλώσεις στο πλαίσιο του εορτασμού του «Έτους Ελύτη», έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα του ΕΚΕΒΙ «Εκθέσεις στα Σχολεία» και θα εξακολουθήσει να περιοδεύει στη χώρα μας και στο εξωτερικό και μετά το 2011

[αίτηση για αποστολή κινητής έκθεσης].

Στόχος του ΕΚΕΒΙ είναι να δώσει κίνητρο σε πολιτιστικούς φορείς, σχολεία, βιβλιοπωλεία, έδρες νεοελληνικών σπουδών, δημοτικές βιβλιοθήκες και λέσχες ανάγνωσης να οργανώσουν εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό φιλοξενώντας την έκθεση. Η έκθεση αποτελείται από 11 ταμπλό με εργοβιογραφικά στοιχεία, εξώφυλλα βιβλίων, φωτογραφικό και αρχειακό υλικό για τη ζωή και το έργο του συγγραφέα

[δείτε το εκθεσιακό υλικό].

Το σχεδιασμό της έκθεσης επιμελήθηκε ο Σταύρος Κούλας.


Υποστήριξη εκδηλώσεων

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, προκειμένου να ενθαρρύνει τη διοργάνωση εκδηλώσεων από πολιτιστικούς και άλλους φορείς για τον εορτασμό του «Έτους Ελύτη», διαθέτει σε κάθε ενδιαφερόμενο (βιβλιοπωλεία, σχολεία, πολιτιστικά κέντρα, έδρες νεοελληνικών σπουδών, δημοτικές βιβλιοθήκες, λέσχες ανάγνωσης κ.ά.), την κινητή έκθεση-αφιέρωμα στον Οδυσσέα Ελύτη που συνοδεύεται από την αφίσα του «Έτους Ελύτη» και από ταινίες με θέμα τη ζωή και το έργο του που παραχωρήθηκαν ευγενικά από την ΕΡΤ [δείτε τον κατάλογο των ταινιών].

Ο Ελύτης εκτός συνόρων
Επιχορήγηση εκδηλώσεων και μεταφράσεων έργων του

Το ΕΚΕΒΙ στηρίζει εκδηλώσεις αφιερωμένες στον Ελύτη σε πανεπιστήμια, πολιτιστικούς φορείς και βιβλιοπωλεία του εξωτερικού (και με τον δανεισμό της Κινητής Έκθεσης) σε όλη τη διάρκεια του έτους καθώς επίσης επιχορηγεί μεταφράσεις του έργου του.

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων για τον Ελύτη

Πέραν των εκδηλώσεων οι οποίες εντάσσονται στο επίσημο πρόγραμμα για το «Έτος Ελύτη», πραγματοποιούνται και πολλές ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό στο πλαίσιο του εορτασμού για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ποιητή. Το ΕΚΕΒΙ θα τις συμπεριλαμβάνει στο «Ημερολόγιο Εκδηλώσεων» για τον Ελύτη που φιλοξενείται στον διαδικτυακό τόπο του δημιουργώντας έτσι ένα ενημερωμένο αρχείο των τεκταινόμενων περί του «Έτους» στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

πηγή: ΕΚΕΒΙ

Μοιράστε το


27 Μαΐου 2011

Μεγάλη προσφορά. Αγοράζεις 8 πληρώνεις 7 !


Μεγάλη προφορά για όσους θέλουν να αποκτήσουν τον Πρόλογο της Αχρίδος. Αγοράστε και τους 8 τόμους που κυκλοφορούν και πληρώστε μόνο για τους 7!
Το πνευματικό αυτό ημερολόγιο και ταυτόχρονα μικρός συναξαριστής γράφτηκε από τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς για τις ανάγκες των σύγχρονων ανθρώπων, κατά την παραμονή του στην επισκοπή των Αχριδών. Η σειρά αγαπήθηκε από ορθοδόξους ανά τον κόσμο ενώ έχει υιοθετηθεί από πολλές μονές σε Ελλάδα και εξωτερικό ως ανάγνωσμα στην τράπεζα.
 
«Σε κάθε δυσκολία άνοιξε αυτό το άγιο εγχειρίδιο και θα βρεις ότι χρειάζεσαι. Δεν υπάρχει βάσανο ενάντια στο οποίο να μη σου δώσει δύναμη το άγιο βοήθημα. Δεν υπάρχει πάθος ενάντια στο οποίο να μη βρεις στον «Πρόλογο της Αχρίδος» δοκιμασμένο και σίγουρο φάρμακο». Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.
 


Μοιράστε το


Κριτική για το βιβλίο "Εταιρική Εικόνα" από το περιοδικό "BUSINESSTODAY"

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του Γιώργου Παπατριανταφύλλου, «Εταιρική Εικόνα», από τις Εκδόσεις Αθ. Σταμούλης.
Πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά κάθε επιχείρηση-οργανισμό, καθώς, όπως αναφέρει ο συγγραφέας, «οι εταιρείες που επιβιώνουν και προοδεύουν είναι αυτές που πάνω απ΄ όλα τοποθετούν τον άνθρωπο, εντός και εκτός αυτών».
Το βιβλίο περιλαμβάνει αναφορές σε επανατοποθετήσεις εταιρειών και χωρών, εισαγωγή για πρώτη φορά στην ελληνική βιβλιογραφία της έννοιας της αξιακής βάσης, ενώ υπάρχουν σαφέστατοι ορισμοί για την Εταιρική Εικόνα - Εταιρική Φήμη - Εταιρική Κουλτούρα - Όραμα. Τον πρόλογο έχει γράψει η καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού, Δρ. Νάνσυ Μαλλέρου.

Πηγή: Περιοδικό BUSINESSTODAY_21.02.11, σελ. 4.

Πληροφορίες για το βιβλίο


Μοιράστε το


Ψηφίστε το νικητή του παιδικού διαγωνισμού ζωγραφικής!

Αγαπητοί μας φίλοι
Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στον ανοιξιάτικο παιδικό διαγωνισμό ζωγραφικής. Όλα τα έργα ήταν αξιόλογα, γεγονός που έκανε ιδιαίτερα δύσκολο το έργο της επιτροπής αξιολόγησης. Έτσι σε κάποιες περιπτώσεις πραγματικά δεν μπορούσαμε να διαλέξουμε, με αποτέλεσμα να συμπεριλάβουμε παραπάνω από ένα νικητή κάθε φορά.
Πλέον προχωράμε στη β' φάση του διαγωνισμού όπου θα πρέπει να ψηφίσετε το έργο που προτιμάτε. Η διαδικασία είναι η εξής:
Παρακάτω παραθέτουμε τη λίστα με τους φιναλίστ και τα έργα τους. Αφού τα δείτε, θα πρέπει να μεταβείτε στη σελίδα ψηφοφορίας πατώντας εδώ.  Εδώ πλέον μπορείτε να ψηφίσετε τον αγαπημένο σας μικρό "ζωγράφο".
Από την ψηφοφορία, σε συνδυασμό με τη βαθμολογία της επιτροπής αξιολόγησης θα προκύψουν οι 3 νικητές του διαγωνισμού.
Η ψηφοφορία θα διαρκέσει μέχρι τις 15/06/2011.

Η λίστα με τους νικητές:

ΠΑΙΔΙΑ 7 ΕΤΩΝ
Καλύτερο κολλάζ
Ιωάννης Διαμαντόπουλος




Kαλύτερη ζωγραφιά
Κουρακλή Άννα Μαρία



ΠΑΙΔΙΑ 8-9 ΕΤΩΝ
Καλύτερο κολλάζ
Βαράκλα Μαρία


Καλύτερο σκίτσο
Λύρας Θεόδωρος




Kαλύτερη ζωγραφιά
Κοκοσάλης Μιχάλης



Φετφατζή Ελευθερία



ΠΑΙΔΙΑ 10-12 ΕΤΩΝ
Καλύτερο κολλάζ
Σαριδάκη Έλενα


Μαρία Φραγκιαδάκη


Καλύτερο σκίτσο
Τούτσης Ραφαήλ


Καλύτερη ζωγραφιά
Χαίτογλου Δέσποινα


Σιγανού Φιλία



Μοιράστε το


9 Μαΐου 2011

Φεστιβάλ αφιερωμένο στον Παπαδιαμάντη

Hμερομηνία: 06/05/2011
Στη ζωή και το πολυσήμαντο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη είναι αφιερωμένο το 54ο Φεστιβάλ Φιλίππων - Καβάλας, που μετά από δέκα και πλέον χρόνια μετονομάζεται και πάλι σε Φεστιβάλ Φιλίππων - Καβάλας - Θάσου, αφού και ο Δήμος Θάσου συμμετέχει ενεργά σε αυτό το σημαντικό πολιτιστικό γεγονός της βόρειας Ελλάδας.
Μετά από πενήντα τέσσερα χρόνια, κατά τα οποία από το κοίλο του αρχαίου θεάτρου των Φιλίππων πέρασαν μεγάλα ονόματα της τέχνης και του πολιτισμού από την Ελλάδα και το εξωτερικό το Φεστιβάλ συνεχίζει να εξελίσσεται και να ανανεώνεται.

Το Φεστιβάλ τα τελευταία τέσσερα χρόνια βγήκε έξω από τα στενά όρια του αρχαίου Θεάτρου, απλώθηκε σε όλη την πόλη της Καβάλας και των Κρηνίδων φιλοξενώντας παραστάσεις σε μοναδικής ομορφιάς και τέχνης υπαίθρους χώρους και νεοκλασικά μνημεία και κτίρια.

Ειδικά φέτος πολλές από τις παραγωγές του Φεστιβάλ που είναι αφιερωμένες στον μεγάλο Έλληνα συγγραφέα θα φιλοξενηθούν σε χώρους από την καθημερινή ζωή όπως ναοί, ταβέρνες, καΐκι, σε χώρους δηλαδή για τους οποίους, όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης, «άγιασε ο Παππαδιαμάντης».

Ο δήμαρχος Καβάλας Κωστής Σιμιτσής, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε από κοινού με τον δήμαρχο Θάσου, Κώστα Χατζηεμμανουήλ, για την επίσημη παρουσίαση του προγράμματος του Φεστιβάλ Φιλίππων - Καβάλας - Θάσου, τόνισε ότι παρά τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες ο πολιτισμός θα συνεχίσει να προσφέρει στους ανθρώπους, σημειώνοντας πως το συνολικό κόστος του φετινού φεστιβάλ ανήλθε στο ποσό των 120.000.

Ο δήμαρχος Θάσου, Κώστας Χατζηεμμανουήλ σημείωσε τη σημασία που έχει το Φεστιβάλ για την προβολή και ανάπτυξη του νησιού και αναφέρθηκε στις προσπάθειες που γίνονται για τη συντήρηση του αρχαίου θεάτρου του νησιού αλλά και την ανάδειξη σημαντικών μνημειακών χώρων σε ολόκληρη τη Θάσο.

Ο σκηνοθέτης Θοδωρής Γκόνης υπογράμμισε ότι φέτος «τα επτά σημεία, οι επτά τόποι του Φεστιβάλ θα υποδεχτούν, συνθέτες, μουσικούς, τραγουδιστές, τραγουδοποιούς, ηθοποιούς. Όλοι θα κρατούν στην αγκαλιά τους ένα μπουκέτο, ένα κείμενο από τον κήπο του Παπαδιαμάντη. Κάθε δημιουργός,
μαζί με το προσωπικό του έργο, θα φέρει, θα παρουσιάσει στη γιορτή και το δώρο του. Με τον τρόπο που αγαπά. Θα το ξεδιπλώσει, θα το απλώσει, θα μας το δώσει. Θα γιορτάσουμε, μαζί με την υπόλοιπη Ελλάδα, τα 100 χρόνια από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη».

Η έναρξη του Φεστιβάλ θα γίνει στις 2 Ιουλίου, στο Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων με συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο συνθέτης θα μελοποιήσει και θα παρουσιάσει, επίσης, ένα κείμενο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, αποκλειστικά για το Φεστιβάλ.

Στο Αρχαίο θέατρο Φιλίππων θα φιλοξενηθούν τρεις παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου:
- «Σκηνοβάτες» (29 & 30 Ιουλίου), σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.
- «Ηρακλής Μαινόμενος» του Ευριπίδη (12 & 13 Αυγούστου) σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού.
- «Παραμύθι χωρίς όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα (22 Αυγούστου), από την Παιδική Σκηνή, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά .

Το Κ.Θ.Β.Ε. με τη θερινή του παραγωγή - αφιέρωμα στα πενήντα χρόνια της ιστορίας του, μιας ιστορίας η οποία σχετίζεται άμεσα με την ιστορία του Φεστιβάλ Φιλίππων, θα παρουσιάσει τα «Μικρά Διονύσια» σε σύνθεση κειμένων Κώστα Γεωργουσόπουλου και σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα & Γρηγόρη Καραντινάκη (21, 22 Ιουλίου).

Επίσης, στο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων θα ανέβουν οι παραστάσεις:
- «Υπηρέτης δύο Αφεντάδων» του Κάρλο Γκολντόνι (16 & 17 Ιουλίου), με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης.
- «Οθέλλος» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (24 & 25 Ιουλίου) με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη.
- «Ειρήνη» του Αριστοφάνη (5 & 6 Αυγούστου) με τον Πέτρο Φιλιππίδη από τη «Θεατρική Διαδρομή».
- «Αμλετ» του Σαίξπηρ (9 Ιουλίου) με τον Αιμίλιο Χειλάκη σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη από την «5η εποχή».

Η αυλαία του Φεστιβάλ θα πέσει στις 20 Αυγούστου με συναυλία της Μαρίας Φαραντούρη και του Αλκίνοου Ιωαννίδη. Αποκλειστικά για την συγκεκριμένη παράσταση ο Αλκίνοος Ιωαννίδης θα μελοποιήσει από το ΙΖ κεφάλαιο έως το φινάλε, τη «Φόνισσα», που θα αποδώσει η Μαρία Φαραντούρη.

Πηγή: www.stamoulis.gr

Μοιράστε το


Ετήσιο Μνημόσυνο των πεσόντων κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως

Το "ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΡΕΥΝΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ - Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά" διοργανώνει εκδήλωση μνήμης για την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27 ΜΑΪΟΥ, στις 7 μ.μ.

Στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ στην Αθήνα.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

- Ακολουθία του Μνημοσύνου για τους πεσόντες κατά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως.
Χοράρχης χορωδίας: Ιωάννης Αρβανίτης

- Ομιλία με θέμα: "ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ - ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ"
Ομιλήτρια: Αναπληρώτρια Καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Μαντουβάλου

- Θρήνοι της Αλώσεως από τις χορωδίες και την ορχήστρα του Κέντρου
Χοράρχες
Χορωδία τραγουδιών: Παναγιώτης Παπάς
Παιδική χορωδία: Νεφέλη Γιαννίση
Επιμέλεια Ορχήστρας: Μανώλης Καρπάθιος
Οργανοπαίκτες
Κλαρίνο: Θοδωρής Γεωργόπουλος
Βιολί: Δημήτριος Ζαχαρίου
Κανονάκι: Μανώλης Καρπάθιος
Λαούτο: Κώστας Μήτσιος
Κρουστά: Βασίλειος Ι. Οικονόμου

Η είσοδος είναι ελεύθερη.


Πηγή: www.stamoulis.gr


Μοιράστε το


6 Μαΐου 2011

Χρόνια Πολλά μαμά :)


Η παγκόσμια ημέρα της μητέρας πλησιάζει. Όλοι νιώθουμε την ανάγκη να κάνουμε ένα μικρό δώρο στον άνθρωπο που μας έδωσε απλόχερα την αγάπη της.

Φέτος ας μην περιοριστούμε μόνο στα λουλούδια αλλά ας κάνουμε στην αγαπημένη μας μητέρα ένα δώρο με νόημα και αξία, που αντέχει στον χρόνο. Τι καλύτερο λοιπόν από ένα βιβλίο;

Οι εκδόσεις Σταμούλη έχουν συλλέξει μια σειρά βιβλίων ιδανικών για όλες τις μαμάδες. Βιβλία για τον κήπο της, για τις πνευματικές της αναζητήσεις αλλά και για τον ελεύθερο χρόνο της.

Πατήστε εδώ για να δείτε τις προτάσεις μας.


Μοιράστε το


5 Μαΐου 2011

Εργαστήριο Οργανωσιακής Συμπεριφοράς και Ηγεσίας, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Για τους στόχους, τις φιλοδοξίες και το αντικείμενο του Εργαστηρίου Οργανωσιακής Συμπεριφοράς και Ηγεσίας, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών μίλησαν στο HR Professional o Δημήτρης Μπουραντάς και ο Γιάννης Νικολάου.

HR Professional: Ποιος είναι ο στόχος του Εργαστηρίου;

Δημήτρης Μπουραντάς: Στην Ελλάδα, τα τελευταία είκοσι χρόνια, οι σωστές επιχειρήσεις μάθανε να κάνουν management, να θεσπίζουν προϋπολογισμούς, να καταστρώνουν στρατηγικές, να οργανώνουν δομές, να φτιάχνουν και να χρησιμοποιούν περιγραφές θέσεων και να ακολουθούν διαδικασίες. Παρότι είναι αυτονόητο και σε επίπεδο ρητορικής όλοι ισχυρίζονται ότι οι πιο πολύτιμοι πόροι, σε μια επιχείρηση ή σε έναν οργανισμό είναι οι άνθρωποι, σε πρακτικό επίπεδο βρισκόμαστε πολύ πίσω σε ότι αφορά τους ανθρώπους συνολικά.

Αυτό εκφράζεται με το να είμαστε πίσω στην κατανόηση συμπεριφορών και χειρισμών, συναισθημάτων και σχέσεων μέσα στις επιχειρήσεις, στα αντικείμενα δηλαδή που απασχολούν την Οργανωσιακή Συμπεριφορά και Ψυχολογία. Επίσης, απάντηση για τους ανθρώπους δίνει και το επιστημονικό πεδίο που λέγεται «Ηγεσία», με την έννοια ότι η ηγεσία αφορά το να «κερδίζουμε» τους ανθρώπους και σε όλα τα ιεραρχικά επίπεδα οι εργαζόμενοι πρέπει να λειτουργούν ως ηγέτες.

Γενικά, διαπιστώνουμε ότι στη χώρα μας έχουμε κάνει σημαντική πρόοδο στο management αλλά, στη διαχείριση των ανθρώπων, στην κατανόηση των συναισθημάτων, των σχέσεων και των συμπεριφορών των εργαζομένων, θέματα δηλαδή που καλύπτει η Οργανωσιακή Συμπεριφορά και Ψυχολογία υστερούμε σημαντικά.

HR Professional: Παρά το γεγονός ότι εξακολουθούμε να είμαστε πίσω, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, πιστεύετε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση;

Δημήτρης Μπουραντάς: Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι έχουνε γίνει βήματα. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις, όσον αφορά την ηγεσία. Εμείς, ως καθηγητές, δουλεύουμε με αρκετές καλές εταιρείες και σε θέματα ηγεσίας αλλά και σε θέματα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων. Δεν μπορούμε όμως να μη βλέπουμε αυτή τη γενική εικόνα που καταμαρτυρά ότι είμαστε γενικά πίσω.

Και βέβαια το Ερευνητικό Εργαστήριο δεν έχει μοναδικό στόχο να προλάβει τις εξελίξεις ή να βοηθήσει στην πράξη. Θέλει να προκαλεί τις εξελίξεις. Φιλοδοξία μας είναι να μην είμαστε ένα «επαρχιακό» εργαστήριo αλλά ένα σύγχρονο Ερευνητικό Εργαστήριο στα θέματα αυτά και να χαράσσουμε νέους δρόμους σε αυτά τα αντικείμενα. Άλλωστε, όπως αναφέρω και στο βιβλίο μου «Όλα σου τα’ μαθα μα ξέχασα μια λέξη», υπάρχουν έννοιες, όπως η υπαρξιακή νοημοσύνη, η μοναξιά του ηγέτη που είναι πρωτότυπες διεθνώς και που δεν έχουν δουλευτεί. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε και το ανθρώπινο δυναμικό που έχουμε και τις καλές ιδέες που έρχονται από το παρελθόν.

Γι’ αυτό και στo πλαίσιo του Ερευνητικού Εργαστηρίου λειτουργεί μία μικρότερη ομάδα υπό την καθοδήγησή μου (Centre of Leadership Intelligence) που μιλά για τον κύκλο των χαμένων ιδεών από την αρχαιότητα, όπως η φρόνηση, η σύνεση κ.ά. Μπορούμε ως Ελληνικό Πανεπιστήμιο και ως Ερευνητικό Εργαστήριο να έχουμε κάποιες, παγκοσμίως πρωτοποριακές, ιδέες. Αυτή είναι η φιλοδοξία μας. Και επίσης, μιας και ανέφερα το βιβλίο μου, το Εργαστήριο πέρα από την έρευνα έχει και έναν άλλο άξονα: να βοηθήσει τις επιχειρήσεις στην αντιμετώπιση πραγματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν Θέλουμε να συνεργαστούμε με τις επιχειρήσεις σε θέματα που η επιστημονική κοινότητα θέλει να μελετήσει και οι ίδιες επίσης ενδιαφέρονται να συνδράμουν.

Τέλος θα θέλαμε να εκλαϊκεύσουμε έννοιες της Οργανωσιακής Ψυχολογίας και Συμπεριφοράς, Ηγεσίας κλπ ώστε να τις κατανοεί και το ευρύ κοινό. Γιατί ακόμα και μια οικογένεια, αποτελεί μια ομάδα στην οποία προκύπτουν θέματα Οργανωσιακής ψυχολογίας και ΗΓΕΣΙΑΣ. Θεωρώ ότι μπορούμε να παίξουμε έναν σημαντικό ρόλο.

HR Professional: Πότε ξεκίνησε η λειτουργία του;

Γιάννης Νικολάου: Το Εργαστήριο λειτουργεί επισήμως από το καλοκαίρι. Τα μέλη όμως του εργαστηρίου προϋπήρχαν πολλά χρόνια στο πλαίσιο του Οικονομικού Παν/μίου Αθηνών. Νωρίτερα υπήρχε και το Centre of Leadership Intelligence (CLI), το οποίο είχε ξεκινήσει ο Δημήτρης Μπουραντάς και τώρα έχει γίνει μέρος του Εργαστηρίου.

HR Professional: Πώς έχετε σκοπό να υλοποιήσετε τους στόχους σας;

Γιάννης Νικολάου: Καταρχάς η έρευνα είναι ένα βασικό κομμάτι και «υποχρέωση» ενός ακαδημαϊκού δασκάλου. Ένα μεγάλο μέρος του χρόνου μας επενδύεται σε τέτοιου είδους επιστημονικές έρευνες, στις οποίες έχουν συμμετάσχει πολλές φορές οι αναγνώστε του HR Professional και τους ευχαριστούμε. Οι έρευνες αυτές προϋποθέτουν συνεργασία μεταξύ μας, εννοώ στους κόλπους του Οικονομικού Πανεπιστημίου, αλλά και με άλλους φορείς τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό.

Για να γίνουν πιο εύκολα αυτές οι έρευνες είναι καλό να υπάρχει μια υπόσταση, όπως είναι ένα επιστημονικό εργαστήριο. Οι έρευνες μπορούν να πραγματοποιηθούν ακόμα καλύτερα όταν μέσω του εργαστηρίου αναπτυχθούν και πραγματοποιηθούν συνέργειες και συνεργασίες με θεσμικούς φορείς του επιχειρηματικού κόσμου. Επίσης, τα ερευνητικά μας αποτελέσματα ήδη (και πολύ περισσότερο στο μέλλον) διαχέονται στις διδακτικές και εκπαιδευτικές μας δραστηριότητες, τόσο σε προπτυχιακό-μεταπτυχιακό επίπεδο όσο και στην εκπαίδευση στελεχών.

Δημήτρης Μπουραντάς: Σε πιο πρακτικό επίπεδο, εμείς έχουμε σκοπό να κινηθούμε ως εξής: έρευνα χωρίς την βοήθεια των επιχειρήσεων δεν γίνεται. Φυσικά υπάρχουν κριτήρια για την επιλογή αυτών των συνεργασιών. Θα πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη και σεβασμός στην έρευνα, στην ανεξαρτησία της έρευνας. Δεν θα δεχόμαστε παρεμβάσεις καθώς εμείς έχουμε ακαδημαϊκά κριτήρια που καθορίζονται από την επιστήμη μας και όχι από κάθε επιχείρηση. Θέλουμε να παίρνουμε ιδέες για ζητήματα που τους απασχολούν. Όλα τα μέλη του εργαστηρίου, είτε με άρθρα εκλαϊκευμένα είτε με τις συμμετοχές τους στα διάφορα συνέδρια, προσπαθούν να διαδώσουν τις αρχές της Οργανωσιακής Συμπεριφορας / Ψυχολογίας και της Ηγεσίας.

Σε επίπεδο χρηματοδότησης, μια πηγή θα μπορούσε να είναι κοινοτικά προγράμματα, τα οποία δυστυχώς είναι αρκετά περιορισμένα για την έρευνα σε θέματα ανθρώπινου δυναμικού. Επίσης, κάποιες επιχειρήσεις οι οποίες έχουν πειστεί για τη χρησιμότητα των ερευνών και για τα οφέλη που οι ίδιες μπορούν να αποκομίσουν, μπορούν να αποτελέσουν πηγή χρηματοδότησης, με την μορφή χορήγησης υποτροφιών, για παράδειγμα, σε υποψήφιους διδάκτορες.

Γιάννης Νικολάου: Να διευκρινίσουμε ότι εμείς ως ερευνητές δεν πληρωνόμαστε για να κάνουμε έρευνα. Τα χρήματα είναι απαραίτητα για τους φοιτητές που κάνουν τα διδακτορικά τους. υπό την σκέπη του εργαστηρίου.

HR Professional: Ποιες θα είναι οι παράπλευρες δραστηριότητες του Εργαστηρίου;

Δημήτρης Μπουραντάς: Στις δραστηριότητές μας συγκαταλέγονται και διάφορα events. Για παράδειγμα, το εργαστήριο συμμετέχει ενεργά στην διοργάνωση ενός Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Διοίκησης ανθρωπίνων Πόρων το οποίο διεξάγεται στην Αθήνα κάθε δύο χρόνια. Το συνέδριο το διοργανώνει το πανεπιστήμιο και εξετάζει τις τάσεις του HR σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ημερίδες και τέτοιου είδους events έχουμε σκοπό να διοργανώσουμε.

Γιάννης Νικολάου: Το περιεχόμενό τους θα είναι είτε καθαρά επιστημονικού τύπου είτε θα έχει στόχο τον επαγγελματία.

HR Professional: Τι θεωρείτε ότι διαφοροποιεί αυτήν την προσπάθεια από οποιαδήποτε άλλη έχει γίνει στο χώρο της ΔΑΔ και της Ηγεσίας;

Δημήτρης Μπουραντάς: Πρέπει να τονιστεί ότι πρόκειται για την πρώτη τέτοια προσπάθεια στην Ελλάδα και οι άνθρωποι που το απαρτίζουν έχουν επιστημονικό κύρος διεθνώς αναγνωρισμένο και το επίπεδό τους το έχουν αποδείξει με τις διεθνείς συνεργασίες τους και δημοσιεύσεις τους. Επιπλέον, και οι νεότεροι σε ηλικία καθηγητές αλλά και οι παλαιότεροι έχουν σταθεί απέναντι στους επαγγελματίες του κλάδου και τους έχουν «κοιτάξει στα μάτια». Και οι επαγγελματίες του HR είναι αυτοί που πραγματικά μπορούν να δώσουν ώθηση στη χώρα. Πιστεύω ότι υπάρχουν ευρύτερα οφέλη από την ανάπτυξη των ανθρώπων.

Θα σας φέρω και ένα παράδειγμα για να εξηγήσω τι εννοώ. Όπως οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, τώρα τελευταία αρχίζουν να δίνουν έμφαση στην εταιρική κοινωνική ευθύνη, μία αντίστοιχη «εταιρική κοινωνική ευθύνη» έχει και το πανεπιστήμιο και το Εργαστήριο, μέσω της προσφοράς εκλαϊκευμένης γνώσης προς την κοινωνία.

Γιάννης Νικολάου
: Θα ήθελα να προσθέσω ότι το αντικείμενο της έρευνας θα προσφέρει αμοιβαίο όφελος. Εμείς δεν κάνουμε έρευνα αποκομμένη από τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων και της κοινωνίας γενικότερα. Ακριβώς το αντίθετο. Το Εργαστήριο φιλοδοξεί να παρεμβαίνει στη σύγχρονη πραγματικότητα και να προσφέρει πολύτιμη γνώση και εμπειρία τόσο στους εργαζόμενους όσο και στις επιχειρήσεις. Μας ενδιαφέρει να προωθηθεί το επιστημονικό  αντικείμενο της Οργανωσιακής Συμπεριφοράς / Ψυχολογίας & Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων. Θέλουμε ειλικρινά να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις, να υπάρχει μια αλληλεπίδραση, να προσφέρουμε λύσεις σε τοπικά πραγματικά προβλήματα και όχι απλά να μεταφέρουμε λύσεις από το εξωτερικό.

HR Professional: Πώς πιστεύετε ότι θα διαμορφωθεί το τοπίο του HR με δεδομένη την οικονομική συγκυρία;

Δημήτρης Μπουραντάς: Οι επιχειρήσεις έχουν να αντιμετωπίσουν απρόβλεπτα και επείγοντα ζητήματα. Το βασικό είναι να βρίσκονται κοντά στους ανθρώπους τους, να υπάρχει περισσότερη αμεσότητα και ταυτόχρονα διαφάνεια, ακεραιότητα και ηθική. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι βρισκόμαστε σε μία βάρκα, η οποία αν βουλιάξει στη φουρτούνα κανείς δεν θα σωθεί. Ταυτόχρονα, όλοι πρέπει να πάψουμε να είμαστε ανεκτικοί στη μετριότητα και την αναποτελεσματικότητα.

Γιάννης Νικολάου: Ένα πιθανό σενάριο που θα δούμε στο μέλλον είναι η συνεχής μείωση του κόστους και μέσω του HR. Αλλά η μείωση του κόστους δεν προέρχεται απαραίτητα από τις απολύσεις. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Προέρχεται κυρίως από την αύξηση της αποτελεσματικότητας όλων των εργαζομένων-στελεχών και γενικότερα των οργανισμών-κοινωνίας.

Περισσότερες πληροφορίες για το Εργαστήριο Οργανωσιακής Συμπεριφοράς και Ηγεσίας μπορείτε να βρείτε εδώ: crob.dmst.aueb.gr/.

Ο Δημήτρης Μπουραντάς είναι Καθηγητής Μάνατζμεντ και Οργανωσιακής Συμπεριφοράς, στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής του Executive MBA και Συν-Διευθυντής του ΜΠΣ στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού. Ο Ιωάννης Νικολάου είναι Επίκουρος Καθηγητής Οργανωσιακής Συμπεριφοράς, στο Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.


Πηγή: stamoulis.gr


Μοιράστε το


Οι γονείς μπορούν να παρακολουθούν τα παιδιά τους στο Facebook


H αμερικανική εταιρία προϊόντων διαδικτυακής ασφάλειας Check Point έδωσε στην κυκλοφορία ένα καινούριο πρόγραμμα που δίνει τη δυνατότητα στους γονείς να παρακολουθούν κρυφά τις κινήσεις των παιδιών τους στο Facebook, χωρίς απαραίτητα να είναι «φίλοι» μεταξύ τους.

Το πρόγραμμα ονομάζεται «SocialGuard» και προειδοποιεί τους γονείς σε περίπτωση προβλήματος στον λογαριασμό του παιδιού τους στο Facebook, ενώ παράλληλα παρακολουθεί γενικά το παιδί τους (σχόλια, εικόνες, βίντεο κλπ), χωρίς οι ίδιοι γονείς να βλέπουν το περιεχόμενο που το παιδί το ίδιο έχει αναρτήσει.

Το λογισμικό αυτό ελέγχει διακριτικά αλλά εξονυχιστικά τους λογαριασμούς χρηστών του Facebook και τις επικοινωνίες μεταξύ τους, χρησιμοποιώντας ειδικούς αλγόριθμους, ώστε να εντοπίσει περιπτώσεις ενδεχόμενων απειλών (εκφοβισμών, σεξουαλικών παρενοχλήσεων, συζητήσεων περί ναρκωτικών, βίας, σκέψεων αυτοκτονίας κ.α.). Παράλληλα, στέλνει κάθε τόσο μηνύματα στους υπολογιστές των γονέων ενημερώνοντάς τους, όταν κάτι του φαίνεται ύποπτο.

Τέλος, το λογισμικό μπορεί να ελέγξει εάν οι επαφές του παιδιού λένε αλήθεια για την ηλικία τους ή αν ένας ξένος παρουσιάζεται ως «φίλος».

Πηγή: stamoulis.gr



Μοιράστε το


Για τον νηπιοβαπτισμό

Επιστολή του Γέροντος Ευσεβίου Βίττη


Κρυονέρι 14.1.1990

Το ζήτημα δεν είναι δυνατόν να εκτεθή ολόκληρο σ' ένα γράμμα, γιατί τότε θα γινόταν σύγγραμμα. Ελπίζω να δοθή ευκαιρία, αν ο Θεός θελήση, να τα πούμε διά ζώσης, οπότε και θα μπορούν να τεθούν απορίες κλπ. Τώρα μπορώ να πω τα ακόλουθα:

1. Το ζήτημα αυτό δεν είναι καινούργιο. Απασχόλησε πολύ την Εκκλησία από πολύ παλιά. Όταν οι άνθρω­ποι βαφτίζονταν μεγάλοι, το απέφευγαν, γιατί πολλοί ή­θελαν πρώτα να ζήσουν όπως ήθελαν και τους άρεσε και άφηναν το βάπτισμα για τα τελευταία τους, όπως πολλοί κάνουν σήμερα με την εξομολόγηση. Όταν γεράσουμε, λένε, ή προτού πεθάνουμε. Καταλαβαίνεις τι σήμαινε αυτό.

Είναι βέβαιο πως ένα δωδεκάχρονο παιδί μπορεί να έχη συναίσθηση του τι κάνει βαπτιζόμενο; Βέβαια καταλαβαίνει πιο πολύ από ένα νήπιο, αλλά πόση ευθύ­νη μπορεί να αναλάβη; Μπορεί ένα δωδεκάχρονο παιδί να υπογράψη π.χ. συμβόλαια και να προβή σε πράξεις α­γοραπωλησιών κλπ. κλπ.; Πώς θα μπορούσε πολύ περισ­σότερο να αναλάβη ευθύνες που και για ένα μεγάλον εί­ναι πάρα πολύ σοβαρές; Το ζήτημα λοιπόν δεν λύνεται με τη μετάθεση της ηλικίας.

Σύμφωνα με τη λογική αυτή ούτε πρέπει να διδά­σκουμε το παιδί τίποτε το θρησκευτικό, αφού δεν κατα­λαβαίνει. Ας το αφήσουμε να γίνη κάπου 20-25 ετών και έπειτα να του μιλήσουμε για το Χριστό. Και όμως δεν το κάνουν αυτό όσοι αρνούνται τον νηπιοβαπτισμό.

Στο σημείο αυτό υπάρχει μια άλλη δυνατότητα. Χωρίς να αποκλείεται η βάπτιση των μεγάλων, όσοι π.χ. μεταστρέφονται στο Χρ/σμό μεγάλοι, βαπτίζουμε τα μι­κρά παιδιά με τη βασική σκέψη πως ό,τι θα γίνη σε με­γάλη ηλικία αρχίζοντας από μέσα από την καρδιά, γίνε­ται στα μικρά παιδιά από έξω προς την καρδιά τους, ό­ταν πια ωριμάσουν. Τότε έχουν όλο το δικαίωμα να δε­χθούν ή να απορρίψουν την πίστη.

Έπρεπε να πάνε οι τέσσερις τον παραλυτικό στο Χριστό, αφού ο ίδιος δεν φαίνεται να κάνη τίποτε ούτε να λέη τίποτε στον Κύριο; Έπρεπε να θεραπεύση ο Κύ­ριος την κόρη της Χαναναίας, που δεν ζήτησε τούτο η ίδια η κόρη; Έπρεπε ο Κύριος να θεραπεύση τον γιο του Βασιλικού, αφού δεν του το ζήτησε ο ίδιος; Έπρεπε να θεραπεύση τον δαιμονισμένο γιο του ολιγόπιστου Πατέ­ρα αμέσως μετά την Μεταμόρφωση; Βλέπουμε εδώ πως ο Κύριος ενεργεί με βάση την πίστη άλλων για άλλους. Και το δέχεται. Αλλοιώς θα έπρεπε να πη: πιστεύει ο γιος σου; Πιστεύει η κόρη σου; Η πίστη των γονέων ή άλλων προσώπων αποτελούσε ένα είδος εγγυήσεως που τη δεχόταν ο Κύριος για λογαριασμό των ενδιαφερομέ­νων για θεραπεία κλπ.

Οι αιρετικοί διαφόρων εποχών και οι σημερινοί δημιουργούν πρόβλημα και ζητούν με βάση τον ορθό λόγο, την ανθρώπινη ξηρή λογική να ιδούν τα πράγμα­τα και μένουν σ' έναν τύπο που κάθε άλλο παρά ανθρώ­πινος είναι. Και βλέπουμε πως και εκεί που εφαρμόζεται η βάπτιση σε μεγάλους, π.χ. Βαπτισταί, δεν έχουμε καλ­λίτερη εικόνα από αυτήν των άλλων χριστιανών. Το ζή­τημα λοιπόν δεν είναι εκεί.

Εμείς αγαπούμε την Εκκλησία μας και είμαστε βέβαιοι πως κατευθύνεται από το Άγιον Πνεύμα. Ό,τι ε­νεργεί λοιπόν το ενεργεί σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την Παράδοση, δηλαδή αυτό που πήρε ως ζωντανή πράξη και διδαχή από την πρώτη Εκκλησία, αλλά δεν έμεινε στους εξωτερικούς τύπους που είχαν τότε οι πρώ­τοι χριστιανοί. Ό,τι έγινε μέσα της, έγινε εν Πνεύματι Αγίω και πάντα με φόβον πολύ και έρευνα και μελέτη και προσευχή. Γι' αυτό και δεν παύει να έχη αγίους διά μέσου των γενεών. Όταν ιδωθούμε, θα σου πω και για τους Νεομάρτυρες που ακριβώς γιατί είχαν τη χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, χωρίς να ξέρουν πολλά για την πί­στη, μαρτύρησαν για το Χριστό παιδιά 10, 12, 15 ετών.

Η Εκκλησία μας αποτελεί το Μυστικό Σώμα του Χριστού και μέσα της γίνεται και αυτό το θαύμα της α­ποδοχής των μικρών παιδιών, που ευλογούνται και αγιά­ζονται και μένουν πιστά μέχρι θανάτου. Αν κάποιοι αρ­νούνται το Χριστό μεγάλοι, θα το έκαναν κι αν βαφτίζο­νταν μεγάλοι.

Δεν εξαντλώ το θέμα. Γράφω μερικούς λόγους... με πολλή αγάπη Χριστού.
α. Ευσέβιος ελάχιστος μοναχός

Πηγή:
Ο όσιος Φιλόθεος της Πάρου
τεύχος 31 Ιανουάριος Απρίλιος 2011. Θεσ/νίκη
Εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη


Μοιράστε το


Η ενόραση του Σάρτρ

Στην ενόραση του Σάρτρ "κόλαση είναι ο άλλος". Πιο συγκεκριμένα: "όταν τρία άτομα μοιράζονται το ίδιο κελί". Είναι "κόλαση", γιατί οι σχέσεις είναι εκεί άμεσες και το πρόσωπο του νεωτερικού Ατόμου δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από ένα απρόσωπο εξατομικευμένο κοινωνικό προσωπείο. Η εγγύτητα εμποδίζει την λειτουργία της απρόσωπης κοινωνικότητας. Το αντίθετο συμβαίνει στην ελληνική κοινωνικότητα. Κόλαση είναι εδώ η αδυναμία αλληλοπεριχώρησης των προσώπων. Στην Κόλαση δεν βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου, βεβαιώνει το Γεροντικό, ενώ είναι πολύ κοντά: πλάτη με πλάτη. Εκεί "συν τρεις δεν κάθονται συν δύο δεν κουβεντιάζουν", επιμαρτυρεί η δημοτική μούσα. Κόλαση είναι η τεχνητή μη ορατότητα του προσώπου του άλλου: ο απρόσωπος Πλησίον. Δηλαδή: για τον παραδοσιακό ελληνικό άνθρωπο ο νεωτερικός κόσμος είναι κόλαση!

Θεόδωρος Ζιάκας
Αυτοείδωλον Εγενόμην



Μοιράστε το


4 Μαΐου 2011

Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς

"Ο ηρωικός άνθρωπος αισθάνεται πως είναι διαλεγμένος από την Μοίραν ως αγωνιστής και ως μάρτυς - περισσότερον ως μάρτυς, αφού την επιτυχίαν δεν την μετρεί με αποτελέσματα άμεσα, με αριθμούς και μεγέθη, δεν την μετρεί καν διόλου. Είναι το αλεξικέραυνον, που θα συγκεντρώση επάνω του (θα προσελκύση μάλλον εθελουσίως) όλας τας καταιγίδας και όλα τ' αστροπελέκια, διά να προστατευθούν τα κατοικητήρια των ειρηνικών ανθρώπων. Εις την ετοιμότητα του κινδύνου, τον σύρει με ακαταμάχητον έλξιν η αισθητική, θα έλεγα, γοητεία του κινδύνου, η συναίσθησις ότι είναι προνόμιον των ολίγων να συντρίβωνται υπέρ των άλλων υπό των άλλων - το πολυτιμότερον προνόμιον! Ο ηρωικός άνθρωπος δεν είναι το άνθος, δεν είν' ο καρπός - αυτά αντιπροσωπεύουν το παρόν και του παρόντος την ανεπιφύλακτον χαράν. Είναι ο σπόρος που θα ταφή και θα σαπίση δια ν' αναφανή το άνθισμα και το κάρπισμα. Είν' εκείνος που θάπτεται δια να εορτασθή η ανάστασις, και ανάστασις χωρίς ταφήν δεν υπάρχει."

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ


Μοιράστε το


Είναι τρελός... ο εφευρέτης - ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΔΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ - Νέα Έκδοση!

Επιστήμονες, αλλά και άνθρωποι της διπλανής πόρτας, είχαν την ελπίδα να επιλύσουν συνηθισμένα προβλήματα και να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο... Θεωρητικά τουλάχιστον.

Γιατί στην πράξη, η ιστορία των Επιστημών βρίθει εφευρέσεων που αποδείχθηκαν άχρηστες, αποτυχημένες, εκκεντρικές ή/και συχνά επικίνδυνες. Πάνες για πτηνά, ιπτάμενα αυτοκίνητα, χάρτινα φορέματα, ρολόι σκύλων, πιρούνι μετρητής και φρένα του σκι είναι μερικές μόνο από τις πιο τρελές εφευρέσεις που κατοχυρώθηκαν ποτέ.

Ένα χιουμοριστικό απάνθισμα με περισσότερες από 115 περίεργες, θεοπάλαβες και ενίοτε ξεκαρδιστικές εφευρέσεις, οι οποίες πέρασαν στην αφάνεια, αποτυγχάνοντας να αλλάξουν τον κόσμο... ευτυχώς!

Για περισσότερες πληροφορίεςwww.stamoulis.gr


Μοιράστε το


Διεθνές Συνέδριο «Τέχνες και Εκπαίδευση: Δημιουργικοί τρόποι εκμάθησης των γλωσσών»


Στις 6 Μαΐου στο Αμφιθέατρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων «Αντώνης Τρίτσης» (Ακαδημίας 50, Αθήνα) ξεκινάει το Διεθνές Συνέδριο «Τέχνες και Εκπαίδευση: Δημιουργικοί τρόποι εκμάθησης των γλωσσών». Καλεσμένοι για το χαιρετισμό, η Μαρίζα Κώχ και τα παιδιά του "Βιωματικού Μουσικού Εργαστηρίου". Θα τραγουδήσουν τμήματα του βιβλίου "Με τη Μαρίζα Τραγουδώ Ελληνικά μαθαίνω-Learning Greek through songs ".

Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί στρογγυλό τραπέζι από εκπαιδευτικούς προς εκπαιδευτικούς με θέμα το πώς μπορεί να διδαχθεί το βιβλίο της κ. Κωχ στα σχολεία.


Προσκεκλημένοι Ομιλητές:
Dr. Patricia Driscol
Principal lecturer and researcher,
Faculty of Education, Canterbury Christ Church University, UK

Dr. Markus Cslovjecsek,
Professor of Music Education, Head of the Chair for Music Education,
School of Teacher Education, University of Applied Sciences, Switzerland

Γεωργία Μέγα
Καθηγήτρια Σύμβουλος, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
Αναπληρώτρια διευθύντρια, Δημοτικού Σχολείου Κολλεγίου Αθηνών

Παναγιώτης Αναστασιάδης
Αντιπρόεδρος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Αναπληρωηής Καθηγητής Πανεπιστήμιο Κρήτης - Παιδαγωγικό Τμήμα Δ.Ε


Δείτε Το πρόγραμμα του συνεδρίου



Μοιράστε το


«Έφυγε» σε ηλικία 84 ετών ο Θανάσης Βέγγος

Απεβίωσε την Τρίτη, σε ηλικία 84 ετών, ο αγαπημένος Έλληνας κωμικός Θανάσης Βέγγος. Ο Θ.Βέγγος άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.

Ο αγαπημένος κωμικός είχε υποστεί βαρύτατο εγκεφαλικό επεισόδιο και τον τελευταίο ενάμισι μήνα νοσηλευόταν σε καταστολή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του «Ερυθρού Σταυρού».

Ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή διακριτικά έτσι όπως έζησε, παρά την φήμη του και το γεγονός ότι δημοσιογράφοι και κάμερες τον πολιορκούσαν στενά τα τελευταία χρόνια. Απέφευγε τις συνεντεύξεις και στις λιγοστές δημόσιες εμφανίσεις του οι δημοσιογράφοι κρέμονταν από τα χείλη του κυριολεκτικά.

Άριστος οικογενειάρχης, καλός επαγγελματίας, καλός συνάδελφος αφοσιώθηκε με λατρεία στον κινηματογράφο αγνοώντας σχεδόν την μικρή οθόνη, την οποία τίμησε με την παρουσία του ελάχιστες φορές.


Ο Θανάσης Βέγγος γεννήθηκε στο Νέο Φάληρο τον Μάιο του 1927. Το 1948 εξορίστηκε στη Μακρόνησο, όπου έμεινε για δύο χρόνια. Εκεί γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο, γνωριμία που οδήγησε στην πρώτη του εμφάνιση στο σινεμά το 1954 με την ταινία Μαγική Πόλις του σκηνοθέτη.

Στη συνέχεια έπαιξε μικρούς –αλλά χαρακτηριστικούς ρόλους- σε σημαντικές ταινίες όπως Ο δράκος, Μανταλένα, ο Ηλίας του 16ου, Ποτέ την Κυριακή, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως φροντιστής στα πλατό.

Η συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Πάνο Γλυκοφρύδη οδηγεί στον σχηματισμό του αεικίνητου ήρωα που μέσα στα επόμενα χρόνια θα ενσάρκωνε τόσο καλά ο Θανάσης Βέγγος. Το κοινό τον αγαπά μέσα από τις ταινίες Ψηλά τα χέρια, Χίτλερ, Μην είδατε τον Παναή, Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης και άλλες.

Το 1964 ιδρύει τη δική του εταιρία παραγωγής με τίτλο ΘΒ-Ταινίες Γέλιου. Σε συνεργασία με άλλους σκηνοθέτες ή περνώντας ο ίδιος πίσω από την κάμερα γυρίζει το διάστημα 1965-1967 πολλές αγαπημένες κωμωδίες όπως τα Φανερός Πράκτωρ 000, Ποιος Θανάσης; και άλλες

Ο Θανάσης Βέγγος αποθεώνεται στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1971, με την ταινία του Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση; να αποσπά βραβεία κοινού και κριτικών.


Μετά από ένα διάλειμμα επιστρέφει στο σινεμά με την ταινία του Παντελή Βούλγαρη Ήσυχες μέρες του Αυγούστου και Όλα είναι δρόμος, ενώ πρωταγωνίστησε και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές.

Συνολικά, ο Θανάσης Βέγγος εμφανίστηκε σε περισσότερες από 125 ταινίες σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του.

Την εποχή που γυριζόταν Ο δράκος παντρεύτηκε την Ασημίνα Βέγγου, με την οποία απέκτησε δύο γιους.

Πηγή: in.gr


Μοιράστε το


ΠΑΡΑΔΟΣΗ, Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«α και... παρελάβετε... ταύτα πράσσετε»

...Το πραγματοποιούν δε αυτό εκείνοι, που ζουν και πορεύονται «συν πάσι τοις Αγίοις». Αυτό μας βεβαιώνει σήμερα ο Απ. Παύλος: «Όσα εμάθετε, και παρελάβετε, και ακούσατε, και είδατε σε μένα, αυτά να πράσσετε». Καλώντας ο Απόστολος τους Φιλιππησίους να ακολουθούν εκείνα, που με όλους τους δυνατούς τρόπους προσλήψεως πήραν από αυτόν, υπογραμμίζει κατά τον πληρέστερο τρόπο την έννοια της Παραδόσεως, θεμελιακής κατηγορίας στην ζωή της Ορθοδοξίας.

Ουσία της παραδόσεως

Είναι σημαντικό, ότι ο Παύλος δεν συνιστά να διαφυλάξουν απλώς οι αναγνώστες της επιστολής του αυτά, που πήραν από εκείνον, αλλά ζητεί και να τα εφαρμόσουν. Μιλεί για πράξη, για ζωή. Τους προτρέπει να τα ζήσουν. Γιατί αυτό ακριβώς είναι η Εκκλησία ως Ορθοδοξία. Μια αδιάκοπη συνέχεια ζωής, που εκφράζεται με τον όρο παράδοση. Η πορεία της Εκκλησίας, ως Σώματος Χριστού, μέσα στους αιώνες δεν συνιστά μετάδοση σε κάθε επερχόμενη γενεά μιας άψυχης - φιλολογικής μαρτυρίας, που περιορίζεται σε μερικά «ομολογιακά» (όπως συνήθως τα ονομάζουν) κείμενα. Είναι η μετάδοση μιας εμπειρίας, μέσα στην οποία «παρατείνεται», (συνεχίζεται) εν Αγίω Πνεύματι η Ζωή του Χριστού. Με την σάρκωσή Του ο Λόγος του Θεού και την είσοδό Του στην ιστορία έφερε ένα νέο τρόπο ζωής στον κόσμο, τη ζωή τη δική Του, μια ζωή μέσα στη Χάρη του Θεού, χωρίς αμαρτία. Καλεί δε κάθε άνθρωπο να ενταχθεί στο Σώμα Του, στην Εκκλησία, για να ζει μέσα στην εν Χριστώ κοινωνία, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, και αυτός αυτή τη ζωή, που κρατεί τον άνθρωπο στην κοινωνία του Θεού και σε αγάπη και ειρήνη με τους αδελφούς του. Γιατί, όπου υπάρχει αυτός ο τρόπος ζωής, «ο Θεός της ειρήνης» -μας βεβαιώνει ο Απόστολος- είναι μαζί μας.
Παρ’ όλο, λοιπόν, που το κήρυγμα είναι ουσιαστικό μέρος της Ποιμαντικής και Ιεραποστολής της Εκκλησίας, ποτέ δε νοείται χριστιανικά ο ευαγγελισμός του ανθρώπου και του κόσμου ως μηχανική μεταβίβαση μιας κωδικοποιημένης διδασκαλίας, αλλ’ ως κλήση για μετοχή σε μια συγκεκριμένη πραγματικότητα, τη ζωή της Εκκλησίας, που δεν είναι παρά παραλαβή και μετάδοση Χριστού. Τούτο εκφράζεται συμβολικά, αλλά συνάμα και ρεαλιστικά, σ’ ένα κεντρικότατο γεγονός της εκκλησιαστικής ζωής, την χειροτονία του Πρεσβυτέρου. Μετά τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων ο Επίσκοπος παραδίδει στον νεοχειροτονημένο τον καθαγιασμένο «Άγιον Άρτον» και του λέγει: «Λάβε την παρακαταθήκην ταύτην και φύλαξον αυτήν, έως της παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού, ότε παρ’ Αυτού μέλλεις απαιτείσθαι αυτήν». Ευγλωττότερη έκφραση του γεγονότος της παραδόσεως δεν μπορεί να υπάρξει. Ο όλος Χριστός, ως πίστη - λατρεία -ζωή, πρέπει να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο και από γενεά σε γενεά, για να σώζεται σε κάθε εποχή μέσα στην Εκκλησία ο κόσμος.

Κοντά σε Παύλους...

Δεν είναι όμως συμπτωματικό, ότι ο Παύλος, μιλώντας για χριστιανική ζωή, παραπέμπει στον εαυτό του! Και δεν είναι η πρώτη και μόνη φορά. Αλλού θα πει απερίφραστα «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού» (Α’ Κορ. δ’ 16). Τούτο έχει φυσικά την εξήγησή του. Όπως η Θεία Αποκάλυψη δεν είναι μερικά κείμενα, αλλά το ίδιο το Πρόσωπο του Θείου Λόγου, που ενανθρώπησε, έτσι και η συνέχεια της εν Χριστώ ζωής, η Παράδοση της Εκκλησίας, εμφανίζεται ως προσωπικό γεγονός στην ιστορία. Πραγματοποιείται στον λόγο και τον βίο του Παύλου και όλων των Αγίων μας. Οι Άγιοι είναι οι γνήσιοι μαθητές του Χριστού, τα πιστά τέκνα της Εκκλησίας Του. Η ζωή των Αγίων, σ’ όλο το πλήρωμά της (ο «βίος και η πολιτεία» τους) συνιστά την ευθεία γραμμή της παραδόσεως μέσα στο χρόνο. Γι’ αυτό και η Ορθοδοξία χωρίς Αγίους είναι αδιανόητη. Κοντά δε στους Αγίους γίνεται ο πιστός και αυτός μέτοχος και φορέας της εκκλησιαστικής παραδόσεως. Γι’ αυτό και η σχέση Πνευματικού Πατρός - Πιστού είναι θεμελιακή στην πνευματική ζωή της Εκκλησίας μας. Γιατί δεν «μαθαίνει» κανείς την εκκλησιαστική παράδοση σαν ένα μάθημα, διανοητικά και θεωρητικά. Αλλά τη γνωρίζει βιωματικά μέσα στη ζωή της ασκήσεως και μετανοίας. Μέσα στον αγώνα για κάθαρση από τα πάθη, που οδηγεί στον αγιοπνευματικό φωτισμό και τη θέωση. Η σπουδή της Θεολογίας ως επιστήμης -και μάλιστα «θεωρητικής», όπως συνήθως λέμε- δεν σημαίνει και μετοχή στην παράδοση - ζωή της Εκκλησίας. Είναι μόνο μια προϋπόθεση, για να οδηγηθεί ο άνθρωπος στην αληθινή Θεολογία, που είναι η κατ’ εξοχήν πρακτική «επιστήμη» της ασκήσεως, της «όντως φιλοσοφίας», κατά τους αγίους Πατέρας μας. Κοντά στους Αγίους γίνεται κανείς φορέας της εκκλησιαστικής παραδόσεως.

...και στη Μία Εκκλησία

Παράδοση γνήσια υπάρχει, λοιπόν, όπου υπάρχουν και Άγιοι, οι αληθινοί και αυθεντικοί φορείς της. Αλλά τούτο δεν μπορεί να συμβεί έξω από την Μία Εκκλησία, την Εκκλησία των Αγίων. Ο άγ. Ειρηναίος Λουγδούνου (β’ αι.), γνωστός, ως «Θεολόγος της παραδόσεως» διδάσκει, ότι μόνο στη Μία Εκκλησία -και όχι στις κάθε λογής αιρέσεις- βρίσκεται η «παράδοση του Χριστού και των Αποστόλων Του», αφού η ίδια η Εκκλησία είναι η Παράδοση. Και μέσα στην Εκκλησία, τα Πρόσωπα (Επίσκοποι -Πρεσβύτεροι) συνιστούν, πάνω από κάθε κείμενο, την αμετακίνητη εγγύηση για την γνησιότητα της παραδόσεώς της. Όπου υπάρχει στον κόσμο η Μία Εκκλησία (η Ορθοδοξία), υπάρχει και ενότητα παραδόσεως, που εκφράζεται ως ενότητα πίστεως, λατρείας και ζωής. Την ενότητα αυτή καμμιά εξωτερική διαφορά (γλώσσα, έθιμα, πολιτισμός) δεν είναι δυνατόν να καταστρέψει.
Είναι, πράγματι, γεγονός, ότι μόνο, όπου έχει αλλοιωθεί η ουσία της παραδόσεως, εκεί και όλα τα εξωτερικά στοιχεία γίνονται μέσα διασπαστικά. Τούτο συνέβη, άλλωστε, στη Δύση, όπου η αλλοίωση της παραδόσεως μέσα στο φραγκικό - φεουδαρχικό περιβάλλον, ωδήγησε στο σχίσιμο της Ρωμηοσύνης σε Ανατολική και Δυτική, στο σχίσμα Ανατολής - Δύσεως. Κατά τους αγίους μας Πατέρες, όπου εμφανίζεται αίρεση, εκεί έχει προηγηθεί αλλοίωση της παραδόσεως, ως ζωής εν Χριστώ. Έχει χαθεί η εμπειρία της θεώσεως, και γι’ αυτό δημιουργείται άλλη παράδοση, που δεν είναι η εκκλησιαστική, αλλά «ψευδής» και «ψευδώνυμος». Η απομάκρυνση από την εμπειρία των θεουμένων, Αποστόλων και Αγίων, μεταβάλλει την εν Χριστώ ζωή σε αιρετικό τρόπο υπάρξεως, που φυσικά δεν μπορεί να σώσει.



"ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ"
(Απάνθισμα κηρυγμάτων από την
«ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ» των ετών 1980 και 1983)
ΠΡΩΤΟΠΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»


Μοιράστε το


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...