Χριστός Ανέστη!

29 Ιουνίου 2011

Ο Α­ΓΙ­ΟΣ Α­ΠΟ­ΣΤΟ­ΛΟΣ ΠΕ­ΤΡΟΣ

κείμενο ἀπό τό βιβλίο τῶν Ἐκδόσεων Σταμούλη - Σειρά Ἄθως Παιδκά
Δι' εὐχῶν τῶν Ἁγίων 6- Παιδικός Συναξαριστής - Ἰούνιος


Μί­α ἀ­πό τίς με­γα­λύ­τε­ρες ἑ­ορ­τές τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας μας εἶ­ναι αὐ­τή τῶν ἁ­γί­ων Ἀ­πο­στό­λων Πέ­τρου καί Παύ­λου. Οἱ δυ­ό Ἅ­γι­οι ξε­χώ­ρι­σαν ἀ­νά­με­σα στούς ὑ­πό­λοι­πους μα­θη­τές τοῦ Χρι­στοῦ καί ἀ­γω­νί­στη­καν πι­ό πο­λύ ἀ­πό κά­θε ἄλ­λον γι­ά τή δι­ά­δο­ση τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Γύ­ρι­σαν ὅ­λο τόν κό­σμο δι­δά­σκο­ντας στούς ἀν­θρώ­πους τήν πί­στη στόν Χρι­στό. Τήν ἐ­πο­χή ἐ­κεί­νη, πού ἡ εἰ­δω­λο­λα­τρεί­α* καί ἡ ἀ­σέ­βει­α σάν πυ­κνό σκο­τά­δι εἶ­χαν ἁ­πλω­θεῖ σ’ ὅ­λο τόν κό­σμο, οἱ ἅ­γι­οι Ἀ­πό­στο­λοι ἔ­λαμ­ψαν σάν φω­τει­νά ἀ­στέ­ρι­α, δι­α­λύ­ο­ντας τά σκο­τά­δι­α τῆς ἁ­μαρ­τί­ας, φεγ­γο­βο­λώ­ντας τό φῶς τοῦ Χρι­στοῦ σ’ ὅ­λη τήν οἰ­κου­μέ­νη. Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας ὅ­ρι­σε νά τούς γι­ορ­τά­ζου­με μα­ζί καί γι­ά ἕ­ναν ἄλ­λο λό­γο. Ἐ­ξαι­τί­ας τῆς με­γά­λης ἀ­γά­πης πού εἶ­χαν με­τα­ξύ τους. Γι’ αὐ­τό καί οἱ ὀρ­θό­δο­ξοι ἁ­γι­ο­γρά­φοι μας τούς εἰ­κο­νο­γρα­φοῦν μα­ζί, ἄλ­λο­τε ἀ­γκα­λι­α­σμέ­νους κι ἄλ­λο­τε δί­πλα-δί­πλα, νά κρα­τοῦν τήν Ἐκ­κλη­σί­α. Στίς ἑ­πό­με­νες σε­λί­δες θά δι­η­γη­θοῦ­με λί­γα ἀ­πό τά πολ­λά πε­ρι­στα­τι­κά τῆς ἁ­γί­ας ζω­ῆς τους.

Ο Α­ΓΙ­ΟΣ Α­ΠΟ­ΣΤΟ­ΛΟΣ ΠΕ­ΤΡΟΣ
Ὁ ἅ­γι­ος Ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος, κα­τα­γό­ταν ἀ­πό μί­α μι­κρή πό­λη τῆς Ἰ­ου­δαί­ας, τή Βη­θαισ­δᾶ. Ἦ­ταν φτω­χός ψα­ράς καί μέ τήν κα­θη­με­ρι­νή του ἐρ­γα­σί­α προ­σπα­θοῦ­σε νά ζή­σει τή γυ­ναῖ­κα καί τά παι­δι­ά του. Ὁ Πέ­τρος καί ὁ ἀ­δερ­φός του ὁ Ἀ­πό­στο­λος Ἀν­δρέ­ας ἦ­ταν μα­θη­τές τοῦ ἁ­γί­ου Ἰ­ω­άν­νη τοῦ Προ­δρό­μου. Ὅ­ταν ὁ ἴ­δι­ος Χρι­στός τούς κά­λε­σε, μα­ζί ἐ­γκα­τέ­λει­ψαν τά πά­ντα, καί τόν ἀ­κο­λού­θη­σαν.

Ὁ Ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος ἔ­ζη­σε κο­ντά στόν Χρι­στό τρί­α ὁ­λό­κλη­ρα χρό­νι­α. Μέ­ρα καί νύ­χτα ἄ­κου­γε τή δι­δα­σκα­λί­α Του, ἔ­βλε­πε τά θαύ­μα­τά Του καί φω­τι­ζό­ταν ἀ­πό τή Θεί­α Χά­ρη Του. Ὁ Χρι­στός μας πά­λι, βλέ­πο­ντας τήν ἀ­λη­θι­νή αὐ­τα­πάρ­νη­ση καί τή γνή­σι­α ἀ­γά­πη τοῦ Πέ­τρου, τόν ἀ­ξί­ω­σε νά ζή­σει με­γά­λα γε­γο­νό­τα, σάν κι αὐ­τό τῆς Με­τα­μορ­φώ­σε­ως*.

Ὅ­ταν οἱ Ἰ­ου­δαῖ­οι συ­νέ­λα­βαν τόν Χρι­στό θέ­λο­ντας νά τόν σταυ­ρώ­σουν, ὁ Ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος λι­γο­ψύ­χη­σε καί ἀ­πό φό­βο μή συλ­λη­φθεῖ κι αὐ­τός, τόν ἀρ­νή­θη­κε τρεῖς φο­ρές. Ἀ­μέ­σως ὅ­μως με­τα­νό­η­σε καί μέ θερ­μά δά­κρυ­α ζή­τη­σε συγ­χώ­ρη­ση ἀ­πό τόν Δι­δά­σκα­λό του. Ὁ εὐ­σπλα­χνι­κός Κύ­ρι­ος, ὄ­χι μό­νο τόν συγ­χώ­ρε­σε, ἀλ­λά βλέ­πο­ντας τήν ἀ­λη­θι­νή με­τά­νοι­α καί τόν ἁ­γνό ζῆ­λο του, τόν τί­μη­σε ἀ­κό­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο. Αὐ­τός τόν ὀ­νό­μα­σε Πέ­τρο –τό ἀρ­χι­κό του ὄ­νο­μα ἦ­ταν Σί­μων- καί τοῦ φα­νέ­ρω­σε ὅ­τι, ὅ­πως οἱ με­γά­λες πέ­τρες δέν πα­ρα­σύ­ρο­νται ἀ­πό τούς δυ­να­τούς ἀ­νέ­μους, ἔ­τσι κι αὐ­τός θά εἶ­ναι στέ­ρε­ος σάν βρά­χος στήν πί­στη καί θά κα­θο­δη­γεῖ μέ τό πα­ρά­δει­γμα καί τή δι­δα­σκα­λί­α του τήν Ἐκ­κλη­σί­α ὁ­λό­κλη­ρη.
Με­τά τήν Ἀ­νά­λη­ψη* τοῦ Χρι­στοῦ μας, μι­ά μέ­ρα πού οἱ μα­θη­τές Του ἦ­ταν ὅ­λοι συ­γκε­ντρω­μέ­νοι καί προ­σεύ­χο­νταν, ἀ­κού­στη­κε ξα­φνι­κά ἕ­να βου­η­τό, σάν νά φύ­ση­ξε δυ­να­τός ἄ­νε­μος, καί γέ­μι­σε ὅ­λον τόν τό­πο. Φά­νη­καν τό­τε μι­κρές φλό­γες πού στά­θη­καν πά­νω στά κε­φά­λι­α τῶν μα­θη­τῶν. Φω­τί­στη­καν τό­τε ὅ­λοι ἀ­πό τό Ἅ­γι­ο Πνεῦ­μα καί ἄρ­χι­σαν νά μι­λοῦν δι­ά­φο­ρες γλῶσ­σες, τίς ὁ­ποῖ­ες λί­γο πρίν δέν γνώ­ρι­ζαν καί νά δι­δά­σκουν τήν πί­στη στό Χρι­στό. Πολ­λοί ἄν­θρω­ποι, ἀ­κού­γο­ντας αὐ­τή τήν πα­ρά­ξε­νη βο­ή, ἔ­τρε­ξαν νά δοῦν τί συ­νέ­βη. Ὄ­χι μό­νο Ἰ­ου­δαῖ­οι, ἀλ­λά καί ξέ­νοι ἀ­πό δι­ά­φο­ρα μέ­ρη τῆς γῆς. Ἀ­κού­γο­ντας ὁ κα­θέ­νας στή γλῶσ­σα του τή δι­δα­σκα­λί­α τῶν μα­θη­τῶν, θαύ­μα­ζαν μή μπο­ρώ­ντας νά ἐ­ξη­γή­σουν τό πα­ρά­δο­ξο αὐ­τό γε­γο­νός. Ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος, βλέ­πο­ντας τό συ­γκε­ντρω­μέ­νο πλῆ­θος, στά­θη­κε σ’ ἕ­να ψη­λό τό­πο κι ἄρ­χι­σε νά τούς μι­λά­ει γι­ά τόν ἀ­λη­θι­νό Θε­ό. Τά λό­γι­α του ἦ­ταν τό­σο ἀ­λη­θι­νά, ὥ­στε ἄγ­γι­ξαν ἀ­μέ­σως τίς καρ­δι­ές τῶν ἀν­θρώ­πων.
-  Τί μπο­ροῦ­με νά κά­νου­με, ὥ­στε νά γί­νου­με κι ἐ­μεῖς φί­λοι τοῦ Χρι­στοῦ, τόν ρώ­τη­σαν κά­ποι­οι.
-  Νά με­τα­νο­ή­σε­τε γι­ά τίς ἁ­μαρ­τί­ες σας καί νά βα­πτι­στεῖ­τε στό ὄ­νο­μα τοῦ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ, ἀ­πά­ντη­σε μέ ἁ­πλό­τη­τα ἐ­κεῖ­νος.

Ἐ­κεῖ­νοι δέ­χθη­καν μέ χα­ρά τά λό­γι­α του, κι ἔ­τσι ἐ­κεί­νη τήν ἡ­μέ­ρα βα­πτί­σθη­καν πε­ρί­που τρεῖς χι­λι­ά­δες ἄν­θρω­ποι. Ἀ­πό τό­τε, ὁ Ἀ­πό­στο­λος τοῦ Χρι­στοῦ δέν στα­μά­τη­σε κα­θό­λου τή δι­δα­σκα­λί­α, ἀλ­λά πρω­ί καί βρά­δυ δί­δα­σκε, στε­ρέ­ω­νε στήν πί­στη καί πα­ρη­γο­ροῦ­σε ὅ­σους εἶ­χαν ἀ­νά­γκη. Τόν ἀ­ξί­ω­σε μά­λι­στα ὁ Θε­ός νά κά­νει καί πολ­λά θαύ­μα­τα, ὥ­στε καί μ’ αὐ­τό τόν τρό­πο νά γνω­ρί­ζουν οἱ ἄν­θρω­ποι τή δύ­να­μη τοῦ Θε­οῦ.


Κά­ποι­α μέ­ρα, ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος συ­νο­δευ­ό­με­νος ἀ­πό τόν ἀ­πό­στο­λο καί εὐ­αγ­γε­λι­στή Ἰ­ω­άν­νη, πή­γαι­ναν νά προ­σευ­χη­θοῦν. Ὅ­ταν ἔ­φτα­σαν στό να­ό, κι ἐ­νῷ ἦ­ταν ἕ­τοι­μοι νά μποῦ­νε μέ­σα, τούς στα­μα­τᾶ ἕ­νας ἄν­θρω­πος, χω­λός* ἀ­πό τή γέν­νη­σή του, ζη­τώ­ντας τους ἐ­λε­η­μο­σύ­νη. Ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος τόν κοί­τα­ξε μέ συ­μπά­θει­α καί τοῦ λέ­ει:
-  Κοί­τα μας κα­λά. Φτω­χοί ἄν­θρω­ποι εἴ­μα­στε κι ἐ­μεῖς καί δέν ἔ­χου­με οὔ­τε ἀρ­γυ­ρά, οὔ­τε χρυ­σά νο­μί­σμα­τα. Ὅ­μως, ἔ­χω κά­τι πού εἶ­ναι πο­λυ­τι­μό­τε­ρο ἀ­π’ ὅ­λα αὐ­τά καί αὐ­τό θά σοῦ δώ­σω. Καί πι­ά­νο­ντας τόν χω­λό ἀ­π’ τό χέ­ρι τοῦ εἶ­πε:
-  Στό ὄ­νο­μα τοῦ Χρι­στοῦ σέ δι­α­τά­ζω νά ση­κω­θεῖς καί νά περ­πα­τή­σεις καί τόν σή­κω­σε ὄρ­θι­ο. Στή στι­γμή θε­ρα­πεύ­τη­καν τά πό­δι­α τοῦ χω­λοῦ καί ἄρ­χι­σε νά τρέ­χει καί νά δο­ξά­ζει τόν Θε­ό καί νά εὐ­χα­ρι­στεῖ τόν ἀ­πό­στο­λο Πέ­τρο πού τοῦ ἔ­δω­σε τήν ὑ­γεί­α του. Οἱ ἄν­θρω­ποι πά­λι πού τόν γνώ­ρι­ζαν σάν ἀ­νά­πη­ρο, βλέ­πο­ντάς τον τώ­ρα νά περ­πα­τᾶ, πί­στευ­αν στόν Χρι­στό καί βα­πτί­ζο­νταν.

Κά­πο­τε, ὁ Ἅ­γι­ος πε­ρι­ό­δευ­ε σέ μί­α πό­λη, πού ὀ­νο­μα­ζό­ταν Ἰ­όπ­πη. Ἐ­κεῖ, ζοῦ­σε μί­α γυ­ναῖ­κα, ἡ Τα­βι­θά, πού εἶ­χε ἀ­φι­ε­ρώ­σει ὅ­λη τή ζω­ή της στή δι­α­κο­νί­α* τῶν συ­ναν­θρώ­πων της. Ὅ­λοι εἶ­χαν νά λέ­νε γι­ά τίς ἐ­λε­η­μο­σύ­νες* πού ἔ­κα­νε στούς φτω­χούς. Τούς εἶ­χε σάν ἀ­δέρ­φι­α της. Ἐ­κεῖ­νες τίς ἡ­μέ­ρες ὅ­μως, ἀρ­ρώ­στη­σε βα­ρι­ά καί πέ­θα­νε. Με­γά­λη θλί­ψη ἁ­πλώ­θη­κε τό­τε σ’  ὅ­λη τήν πο­λι­τεί­α, ἀ­φοῦ ὅ­λοι τήν ἀ­γα­ποῦ­σαν κι εἶ­χαν εὐ­ερ­γε­τη­θεῖ ἀ­π’ αὐ­τήν, ὅ­σο ζοῦ­σε. Ἰ­δι­αί­τε­ρα οἱ χῆ­ρες καί τά ὀρ­φα­νά ἦ­ταν ἀ­πα­ρη­γό­ρη­τα, πού ἔ­χα­ναν τήν κα­λή τους προ­στά­τι­δα.

Κά­ποι­οι ἀ­πό τούς Χρι­στι­α­νούς τῆς πό­λης ἔ­μα­θαν, ὅ­τι ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος ἦ­ταν στή γει­το­νι­κή πό­λη καί, χω­ρίς νά χά­σουν και­ρό, ἔ­στει­λαν ἀν­θρώ­πους νά τόν εἰ­δο­ποι­ή­σουν καί νά τόν πα­ρα­κα­λέ­σουν νά μήν ἀρ­γο­πο­ρή­σει νά τούς ἐ­πι­σκε­φθεῖ. Πρα­γμα­τι­κά, ὁ Ἅ­γι­ος ὑ­πά­κου­σε στό κά­λε­σμά τους καί τούς ἀ­κο­λού­θη­σε μέ­χρι τήν Ἰ­όπ­πη.

 Ὅ­ταν ἔ­φτα­σαν στό σπί­τι πού ἦ­ταν ἡ νε­κρή, ἔ­τρε­ξαν ὅ­λοι οἱ φτω­χοί κλαί­γο­ντας καί δι­η­γοῦ­νταν τίς εὐ­ερ­γε­σί­ες πού ἔ­κα­νε ἡ Τα­βι­θά ὅ­σο ζοῦ­σε. Τοῦ ἔ­δει­χναν μά­λι­στα καί τά ροῦ­χα πού ἔρ­ρα­βε μό­νη της καί τά μοί­ρα­ζε σ’ ὅ­σους εἶ­χαν ἀ­νά­γκη. Ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος θαύ­μα­σε τήν ἀ­γά­πη της γι­ά τούς ἀν­θρώ­πους καί  ἀ­φοῦ τούς ἔ­βγα­λε ὅ­λους ἔ­ξω ἀ­π’ τό δω­μά­τι­ο, γο­νά­τι­σε καί προ­σευ­χή­θη­κε στό Θε­ό. Ὕ­στε­ρα γυ­ρί­ζο­ντας πρός τή νε­κρή, εἶ­πε:
«Τα­βι­θά ἀ­νά­στη­θι», δη­λα­δή «Τα­βι­θά σή­κω πά­νω». Αὐ­τή τό­τε, ἄ­νοι­ξε τά μά­τι­α της καί βλέ­πο­ντας τόν ἀ­πό­στο­λο Πέ­τρο ἀ­να­κά­θι­σε στό κρε­βά­τι της. Ὁ Ἅ­γι­ος τῆς ἔ­δω­σε τό χέ­ρι του, τή σή­κω­σε ὄρ­θι­α, καί τήν πα­ρου­σί­α­σε ζω­ντα­νή στούς χρι­στι­α­νούς. Τό θαῦ­μα ἔ­γι­νε γνω­στό σ’ ὅ­λη τήν Ἰ­όπ­πη καί πολ­λοί πί­στε­ψαν στόν Χρι­στό. Ἔ­τσι αὐ­ξά­νον­ταν κα­θη­με­ρι­νά οἱ πι­στοί.

 Ὅ­μως, οἱ Ἰ­ου­δαῖ­οι, πού μι­σοῦ­σαν τόν Χρι­στό καί τήν Ἐκ­κλη­σί­α μας, φθό­νη­σαν τόν Ἀ­πό­στο­λο καί θέ­λη­σαν νά τόν κα­κο­ποι­ή­σουν. Προ­σπά­θη­σαν πολ­λές φο­ρές, ὅ­μως πά­ντο­τε ἡ Θεί­α Χά­ρις τόν σκέ­πα­ζε καί τόν γλί­τω­νε ἀ­π’ τά χέ­ρι­α τους.

Ἐ­κεί­νη τήν ἐ­πο­χή βα­σί­λευ­ε στήν Ἰ­ου­δαί­α ὁ ἀ­σε­βής βα­σι­λι­άς Ἡ­ρῴ­δης* καί θέ­λο­ντας νά γί­νει ἀ­ρε­στός στούς Ἰ­ου­δαί­ους, ἔ­δω­σε δι­α­τα­γή νά συλ­λά­βουν τόν ἀ­πό­στο­λο Πέ­τρο. Εἶ­χε σκο­πό, νά τόν κα­τα­δι­κά­σει σέ θά­να­το. Οἱ στρα­τι­ῶ­τες τοῦ βα­σι­λι­ά συ­νέ­λα­βαν τόν Ἅ­γι­ο καί, ἀ­φοῦ τόν φυ­λά­κι­σαν, τόν φύ­λα­γαν μέ με­γά­λη ἐ­πι­μέ­λει­α γι­ά νά μή τούς φύ­γει. Στό με­τα­ξύ, οἱ Χρι­στι­α­νοί πού πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν τά γε­γο­νό­τα, ἔ­κα­ναν θερ­μή προ­σευ­χή γι­ά τή σω­τη­ρί­α του. Τήν ἴ­δι­α νύ­χτα, ἐ­νῶ ὁ Ἅ­γι­ος κοι­μό­ταν στή φυ­λα­κή δε­μέ­νος μέ δι­πλές ἁ­λυ­σί­δες καί φρου­ρού­με­νος ἀ­πό πολ­λούς στρα­τι­ῶ­τες, ἐμ­φα­νί­σθη­κε Ἄγ­γε­λος σταλ­μέ­νος ἀ­πό τόν Κύ­ρι­ο, πλημ­μυ­ρί­ζο­ντας μέ φῶς ὅ­λη τή φυ­λα­κή. Ὁ Ἄγ­γε­λος σκού­ντη­ξε ἐ­λα­φρά τόν Ἅ­γι­ο στό πλευ­ρό καί τόν ξύ­πνη­σε λέ­γο­ντας:

«Σή­κω γρή­γο­ρα» καί στά λό­γι­α αὐ­τά ἔ­πε­σαν οἱ ἁ­λυ­σί­δες ἀ­πό τά χέ­ρι­α καί τά πό­δι­α του. «Φό­ρα τά ροῦ­χα καί τά πα­πού­τσι­α σου καί ἀ­κο­λού­θη­σέ με» συ­νέ­χι­σε ὁ Ἄγ­γε­λος. Ὁ Πέ­τρος ἔ­κα­νε ὅ,τι τόν συμ­βού­λευ­σε ὁ Ἄγ­γε­λος καί τόν ἀ­κο­λού­θη­σε νο­μί­ζο­ντας, πώς ὅ­λα αὐ­τά ἦ­ταν ἕ­να ὄ­νει­ρο. Πέ­ρα­σαν τούς φρου­ρούς τῆς πρώ­της σκο­πι­ᾶς χω­ρίς ἐ­κεῖ­νοι νά τούς ἀ­ντι­λη­φθοῦν. Τό ἴ­δι­ο καί τῆς δεύ­τε­ρης, μέ­χρι πού ἔ­φτα­σαν μπρο­στά στή σι­δε­ρέ­νι­α πόρ­τα τῆς φυ­λα­κῆς, πού ἔ­βγα­ζε ἔ­ξω στήν πό­λη καί ἦ­ταν κλει­δω­μέ­νη μέ πολ­λές κλει­δα­ρι­ές. Σάν τήν πλη­σί­α­σαν, ἡ πόρ­τα ἄ­νοι­ξε μό­νη της καί ἔ­τσι βγῆ­καν στό δρό­μο. Περ­πά­τη­σαν μα­ζί με­ρι­κά βή­μα­τα καί ξα­φνι­κά, χά­θη­κε ὁ Ἄγ­γε­λος ἀ­πό τά μά­τι­α τοῦ ἀ­πο­στό­λου Πέ­τρου. Τό­τε, κα­τά­λα­βε ὁ Ἅ­γι­ος ὅ­τι δέν ὀ­νει­ρευ­ό­ταν καί δό­ξα­σε τόν Θε­ό γι­ά τή φρο­ντί­δα πού δεί­χνει στούς δού­λους του. Ὕ­στε­ρα κα­τευ­θύν­θη­κε στό σπί­τι, πού ἦ­ταν συ­γκε­ντρω­μέ­νοι οἱ Χρι­στι­α­νοί καί προ­σεύ­χο­νταν. Αὐ­τοί, σάν τόν εἶ­δαν, χά­ρη­καν πο­λύ καί εὐ­χα­ρί­στη­σαν τόν Θε­ό.

     Ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος συ­νέ­χι­σε τίς πε­ρι­ο­δεῖ­ες του σέ πολ­λά μέ­ρη τῆς γῆς. Ἔ­φτα­σε μά­λι­στα μέ­χρι τή Βρε­τα­νί­α, ὅ­που ἔ­μει­νε με­γά­λο χρο­νι­κό δι­ά­στη­μα δι­δά­σκο­ντας τή χρι­στι­α­νι­κή πί­στη καί βα­πτί­ζο­ντας πλή­θη ἀν­θρώ­πων. Ἐ­νῷ βρι­σκό­ταν ἐ­κεῖ, ἐμ­φα­νί­στη­κε Ἄγ­γε­λος Κυ­ρί­ου καί τοῦ λέ­ει: «Ἀ­πό­στο­λε τοῦ Χρι­στοῦ Πέ­τρε, γνώ­ρι­ζε ὅ­τι πλη­σι­ά­ζει ὁ και­ρός νά ἐκ­πλη­ρω­θεῖ αὐ­τό πού ἐ­πι­θυ­μεῖς ἐ­δῶ καί τό­σα χρό­νι­α. Ἔ­φτα­σε ἡ ὥ­ρα νά ἐ­γκα­τα­λεί­ψεις αὐ­τόν τόν μά­ται­ο κό­σμο καί νά ὁ­δη­γη­θεῖς στήν ἀ­πό­λαυ­ση τοῦ Πα­ρα­δεί­σου, κο­ντά στόν ἀ­γα­πη­μέ­νο σου Δι­δά­σκα­λο. Πή­γαι­νε λοι­πόν στή Ρώ­μη καί ἐ­κεῖ θά πα­ρα­δώ­σεις μαρ­τυ­ρι­κά τήν ψυ­χή σου». Τά λό­γι­α του Ἀγ­γέ­λου γέ­μι­σαν χα­ρά τήν ψυ­χή τοῦ Ἁ­γί­ου καί ἀ­φή­νο­ντας τή Βρε­τα­νί­α ἐ­πέ­στρε­ψε στή Ρώ­μη, ὅ­που συ­νέ­χι­σε νά κα­τη­χεῖ* καί νά βα­πτί­ζει τούς εἰ­δω­λο­λά­τρες. Στόν ἀ­λη­θι­νό Θε­ό, πί­στε­ψαν ὄ­χι μό­νο οἱ ἁ­πλοί καί ἄ­ση­μοι κά­τοι­κοι τῆς πό­λης, ἀλ­λά καί οἱ πλού­σι­οι, οἱ ἄρ­χο­ντες, ἀ­κό­μα καί κά­ποι­ες ἀ­πό τίς γυ­ναῖ­κες τοῦ πα­λα­τι­οῦ.

Ὅ­ταν ἔ­μα­θε τά νέ­α ὁ βα­σι­λι­άς τῆς Ρώ­μης, ὁ ἀ­σε­βής Νέ­ρω­νας, ὀρ­γί­στη­κε πο­λύ κι ἔ­δω­σε δι­α­τα­γή νά συλ­λά­βουν καί νά σταυ­ρώ­σουν τόν Ἅ­γι­ο. Σύ­ντο­μα ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος συ­νε­λή­φθη καί ὁ­δη­γή­θη­κε στόν τό­πο τῆς κα­τα­δί­κης του. Τό­τε ὁ Ἅ­γι­ος πα­ρα­κά­λε­σε τούς στρα­τι­ῶ­τες λέ­γο­ντας: «Δέν εἶ­μαι ἄ­ξι­ος νά μέ σταυ­ρώ­σε­τε ὄρ­θι­ο, ὅ­πως τόν Χρι­στό μου. Σταυ­ρῶ­στε μέ λοι­πόν ἀ­νά­πο­δα. Ἔ­τσι, θά εἶ­ναι με­γά­λη ἡ χα­ρά μου, γι­α­τί θά κοι­τά­ζω τόν οὐ­ρα­νό καί θά προ­γεύ­ο­μαι τή χα­ρά πού πρό­κει­ται ν’  ἀ­πο­λαύ­σω ἐ­κεῖ.» Οἱ στρα­τι­ῶ­τες ὑ­πά­κου­σαν. Ὁ ἅ­γι­ος Πέ­τρος πα­ρέ­δω­σε τήν ὁ­λό­φω­τη ψυ­χή του στά χέ­ρι­α τοῦ ἀ­γα­πη­μέ­νου Φί­λου καί Δι­δα­σκά­λου του, γι­ά χά­ρη Τοῦ ὁ­ποί­ου ἀ­γω­νί­στη­κε μέ θαυ­μα­στό ζῆ­λο σ’  ὅ­λη τή ζω­ή του. Εἶ­χαν πε­ρά­σει μό­λις τρι­α­ντα­τέσ­σε­ρα χρό­νι­α ἀ­πό τήν Ἀ­νά­στα­ση τοῦ Χρι­στοῦ μας. Μέ­σα σ’ αὐ­τά τά λί­γα χρό­νι­α, ἡ χρι­στι­α­νι­κή πί­στη εἶ­χε ἁ­πλω­θεῖ στά πέ­ρα­τα τοῦ κό­σμου καί ὁ ἀ­πό­στο­λος Πέ­τρος ἦ­ταν πρω­τερ­γά­της σ’ αὐ­τόν τόν ἀ­γῶ­να.

Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α τί­μη­σε αὐ­τόν καί τόν Ἀ­πό­στο­λο Παῦ­λο μέ τόν τίτ­λο τοῦ «πρω­το­κο­ρυ­φαί­ου». Καί αὐ­τό, ὄ­χι ἐ­πει­δή εἶ­χε κά­ποι­ο ἀ­ξί­ω­μα ἀ­νώ­τε­ρο ἀ­πό τούς ἄλ­λους Ἀ­πο­στό­λους, ἀλ­λά λό­γῳ τοῦ ζή­λου πού ἔ­δει­ξε γι­ά τήν δι­ά­δο­ση τοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Ἄς τόν μι­μη­θοῦ­με λοι­πόν κι ἐ­μεῖς, γνω­ρί­ζο­ντας ὅ­τι δέν εἶ­ναι τά πλού­τη, ἡ μόρ­φω­ση, τά ἀ­ξι­ώ­μα­τα καί τ’ ἄλ­λα πρά­γμα­τα τοῦ κό­σμου πού με­τρᾷ ὁ Θε­ός, ἀλ­λά ἡ ἀ­γά­πη καί ἡ ἀ­φο­σί­ω­ση πού θά δεί­ξει ὁ κα­θέ­νας μας στό Ἅ­γι­ο θέ­λη­μά Του.


Μοιράστε το


Ομιλία στην εορτή των κορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου

 (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)

Περίληψη 28ης Ομιλίας, στην περικοπή Ματθ. 16,13-19. Οι δύο απόστολοι είναι λαμπροί φωστήρες, λαμπρύνοντας την Εκκλησία με τη συνάντησή τους κατά την εορτή της 29ης Ιουνίου, η οποία δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά έκλαμψη. Υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους τίποτε δεν προσθέτομε στα αγαθά τους, αλλ’ αυξάνομε αντίθετα τα δικά μας αγαθά. Κεντρικό σημείο της ομιλίας είναι η περιγραφή της αντιθετικής κινήσεως του πειρασμού και της μετάνοιας. Ο πειραστής έπεισε τον Πέτρο να επιδιώκει περισσότερο ζήλο από τον αναγκαίο, αλλ’ ενώ αυτός έφθασε στο σημείο όπου αρχίζει η πτώση, νίκησε τον πειραστή με την αυτοκατάγνωση, την αυτο­κριτική του. Κατέστη υπόδειγμα ειλικρινούς μετάνοιας για την πτώση του στην άρνηση του Χριστού και πατέρας του γένους των θεοσεβών. Ο Παύλος πάλι με τη μετάνοιά του για την καταδίωξη της χριστιανικής πίστεως και την μετέπειτα δραστηριότητά του κατέστη υπόδειγμα καρτερίας. Οι δύο απόστολοι είναι ισάξιοι σε λαμπρότητα, γι’ αυτό και η Εκκλησία «μίαν και την αυτήν αμφοτέροις νέμει τιμήν».


Εικόνα από το βιβλίο "Δι ευχών των Αγίων 7- Παιδικός Συναξαριστής - Ιούλιος "

ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

1. Η μνήμη καθενός από τους αγίους ερχόμενη κατά την εόρτιο ημέρα αυτής, είναι κοινή αφορμή ευφρο­σύνης και στα πλήθη και στις πό­λεις και στους πολίτες και στους πολιτάρχες και γίνεται πρόξενος μεγάλης ωφέλειας σε όλους τους εορτάζοντες. Γιατί λέγει ο σοφός Σο­λομών «η μνήμη του δικαίου συνο­δεύεται από εγκώμια, και όταν εγκωμιάζεται ο δίκαιος ευφραίνονται οι λαοί» (Παροιμ. 10, 7). Γιατί, όπως κατά τη νύχτα, όταν αναφθεί λαμπάδα το φως φέγγει για την ανάγκη και την από­λαυση όλων των παρόντων, έτσι και ο θεάρεστος βίος κάθε αγίου και το μακάριο τέλος του και η δοσμένη χάρη σ' αυτόν από τον Θεό λόγω της καθαρότητας του βίου, προβαλλόμενος στο μέσον με τη μνήμη σαν κάποιος ολόλαμπρος πυρσός, προσ­φέρει κοινή την πνευματική ευφροσύνη και την ωφέλεια στους συναθροισμένους. Και όπως ακριβώς όταν γίνει ευφορία στη γη δεν ευχαριστούνται μόνον οι γεωργοί, αλλά και όλοι οι άν­θρωποι (γιατί η απόλαυση από τους καρπούς της γης είναι κοινή σε όλους), έτσι και η προς τον Θεό καρποφορία των αγίων με την αρετή δεν ευφραίνει μόνο τον γεωργό των ψυχών, αλλά και όλους εμάς, αφού βρίσκεται μπροστά μας ως κοινή τρυφή και απόλαυση των ψυχών μας. Αλλωστε και όταν είναι ακόμη παρόντες σ’ αυτόν τον βίο οι άγιοι είναι όλοι προτροπή προς την αρετή για όλους εκείνους που τους ακούουν και τους βλέπουν με σύνεση· γιατί είναι έμψυχες εικόνες της αρετής, αυτοκίνητες στήλες κάθε καλού, βιβλία ζωντανά που ομιλούν γι' αυτά που οδηγούν στα ανωτέρα, και όταν μεταβούν από αυτόν τον βίο με τη μνήμη των καλών σε εκείνους συντηρούν για χάρη μας αθάνατη την από αυτούς ωφέλεια. Η μνήμη επίσης των αγαθών έργων εκείνων είναι εγκώμιο εκείνων, που χρεωστείται βέβαια από εμάς σε εκείνους για την προγενέστερη ωφέλεια, είναι όμως χρήσιμο σε μας και τώρα, για το όφελος που προξενείται σ’ εμάς και τώρα από αυτούς.

2. Δεν προσθέτομε βέβαια κάτι στα αγαθά εκείνων υπενθυμίζοντας τις πράξεις τους. Πώς δηλαδή θα μπορούσαμε να το κάνομε αυτό εμείς που δεν είμαστε ικανοί ούτε την αρετή τους να παραστήσομε ολόκληρη; Γιατί φιλοτιμήθηκαν παρακινούμενοι από τις πάνω από το λόγο αμοιβές που είχε υποσχεθεί ο Θεός, να δεί­ξουν, όσο επέτρεπε η φύση, και τρόπο ζωής που υπερβαίνει κάθε λόγο. Δεν αυξάνομε λοιπόν τα προσόντα αυτών εγκωμιάζοντάς τους, μακριά μια τέτοια σκέψη! αλλά αυξάνομε τα από εκείνους προξενούμενα σε μας αγαθά ανυψώνοντας τους εαυτούς μας προς εκείνους σαν θεοφεγγείς λυχνίες και κατανοώντας και προσδεχόμενοι περισσότερο την από εκείνους προερχόμενη καλλοποιό δύναμη.

3. Αν η μνήμη κάθε αγίου τελείται, για τους λόγους που είπα­με, από εμάς με ύμνους και τα εγκώμια που ταιριάζουν σ’ αυτούς, πόσο περισσότερο πρέπει του Πέτρου και του Παύλου, της κορυ­φαίας ακρότητας του κορυφαίου χορού των Αποστόλων; Αυτοί είναι κοινοί πατέρες και καθοδηγητές όλων εκείνων που φέρουν το όνομα του Χριστού, αποστόλων, μαρτύρων, οσίων, ιερέων, ιεραρχών, ποιμένων και διδασκάλων, και όλων των ποιμαινομένων και διδασκομένων, ως αρχιποιμένες ή και αρχιτέκτονες της κοινής όλων ευσέβειας και αρετής, και «ως φωστήρες στον κόσμο που επέχουν θέση ζωής» (Φιλ. 2, 16), που τόσο πολύ ξεπερνούν σε λάμψη εκείνους που διέλαμψαν με την ευσέβεια και την αρετή τους, όσο υπερβαίνει τους άλλους αστέρες ο ήλιος, ή όσο οι ουρανοί τους ουρανούς, διηγούμενοι την ανώτατη δόξα του Θεού· τόσο πολύ ξεπερνούν το μέγεθος των ουρανών και το κάλλος των αστέρων και την ταχύτητα και των δύο και την τάξη και τη δύναμη, όσο αυτοί φανερώνουν και τα πάνω από την αίσθηση προς αυτά τα υπερουράνια και υπερκόσμια, και αναπέμπουν φως, «στο οποίο δεν υπάρχει παραλλαγή ή αποσκίασμα μετατροπής» (Ιακ. 1, 17), όχι μόνο εξάγοντας από το σκότος στο θαυμαστό αυτό φως, αλλά καθι­στώντας με τη μετάδοση αυτούς που μετέχουν φως και γεννήμα­τα τέλειου φωτός, ώστε και ο καθένας από αυτούς κατά τη μελλο­ντική ένδοξη παρουσία και επιφάνεια του αρχίφωτου και θεάν­θρωπου Λόγου να λάμψει σαν ήλιος.

4. Τέτοιοι φωστήρες έχοντας ανατείλει σήμερα σε μας ο ένας μαζί με τον άλλο λαμπρύνουν την Εκκλησία· γιατί η σύνοδος αυτών δεν προκαλεί έκλειψη, αλλά περίσσεια φωτός· γιατί δεν συμβαίνει, περιπολώντας ο ένας επάνω, να είναι εδραιωμένος στα ύψη, και ο άλλος να είναι χαμηλότερα για να υποσκιάσει τον άλλο, ούτε ο ένας να ηγείται της ημέρας και ο άλλος της νύχτας, ώστε φερόμενος αντίκρυ να πέσει στη σκιά, ούτε ο ένας να εκπέμπει το φως και ο άλλος να παίρνει το φως από εκεί, ώστε να παθαίνει από αυτό αλλοίωση, δεχόμενος άλλοτε αλλιώς τον φωτι­σμό ανάλογα με την απόσταση, αλλά, αφού και οι δύο κατέστη­σαν εξίσου μέτοχοι του Χριστού, της αστείρευτης πηγής, του αιώ­νιου φωτός, απέκτησαν ίσο και το ύψος και τη δόξα και τη λαμπρότητα. Γι' αυτό και είναι αλληλουχία η σύνοδος των φω­στήρων αυτών, που χορηγεί διπλάσια έλλαμψη στις ψυχές των πιστών.

5. Αλλ’ ο πρώτος αποστάτης που οδήγησε σε αποστασία από τον Θεό και τον πρώτο άνθρωπο, βλέποντας ήδη εκείνον που έπλασε τον Αδάμ πατέρα του γένους των ανθρώπων, να αναπλά­θει ύστερα τον Πέτρο πατέρα του γένους των αληθινά θεοσεβών, και όχι μόνο βλέποντας, αλλά και ακούοντας αυτόν να λέγει προς αυτόν, «συ είσαι Πέτρος, και πάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδο­μήσω την Εκκλησία μου» (Ματθ. 16, 18)· αφού έμαθε αυτό ο αρχέκακος από τη φθονερή κακία του πειράζει και τον Πέτρο τον αρχηγό του γένους των θεοσεβών, όπως άλλοτε και τον Αδάμ τον αρχηγό του γένους των ανθρώπων. Γνωρίζοντας όμως ότι αυτός ήταν στολισμένος με σύνεση και πυρωμένος από την αγάπη προς τον Χριστό, δεν τολμά βέβαια την κατά πρόσωπο επίθεση, αλλά παραπλανώντας τον με δόλο κατά κάποιο τρόπο από πλάγια, και μάλιστα από δεξιά, τον πείθει να πράττει πέρα από τα αναγκαία, και κατά τον καιρό του σωτηρίου πάθους, λέγοντας ο Κύριος προς τους μαθητές, «αύτη τη νύχτα όλοι θα χάσουν την εμπιστοσύνη τους προς εμένα» (Ματθ. 26, 31), αυτός πρόβαλε με απείθεια αντίρρηση. Και όχι μόνον αυτό, αλλά έθετε και τον εαυτό του πάνω από όλους, λέγοντας ότι, και αν όλοι σκανδαλισθούν, αλλ’ εγώ όχι. Εγκαταλείπεται λοιπόν περισσότερο από τους άλλους, επειδή κυριεύθηκε από αλαζονεία, ώστε, αφού ταπεινωθεί περισσότερο από τους άλλους, να παρουσιασθεί στον κατάλληλο καιρό λα­μπρότερος, όχι όπως ο Αδάμ που πειράσθηκε και συγχρόνως νικήθηκε και καταποντίσθηκε τελείως, αλλά, αφού πειράσθηκε και παρασύρθηκε για λίγο, νίκησε τον πειράζοντα. Πώς; Με την απευθείας κατάκριση του εαυτού του και τη σφοδρή λύπη και μετάνοια, και με το δραστικό προς εξιλέωση φάρμακο, τα δά­κρυα· γιατί λέγει· «καρδιά συντριμμένη και ταπεινωμένη ο Θεός δεν θα την εξουθενώσει» (Ψαλμ. 50, 12), και η αρεστή στον Θεό λύπη προκαλεί μετάνοια αμετάτρεπτη προς σωτηρία, και «αυτός που σπέρνει την παράκληση με δάκρυα, θα θερίσει με αγαλλίαση τη συγ­χώρηση» (Ψαλμ. 125, 5).

6. Θα μπορούσε όμως κανείς να δει εξετάζοντας αυτόν, ότι όχι μόνο θεράπευσε με τη μετάνοια και το οδυνηρό πένθος την άρνη­ση στην οποία παρασύρθηκε, αλλά και ότι ξερρίζωσε τελείως από την ψυχή του το πάθος εξαιτίας του οποίου εγκαταλείφθηκε περισσότερο από τους άλλους. Και αυτό θέλοντας να δείξει σε όλους ο Κύριος, μετά το σαρκικό πάθος του για χάρη μας και την από τους νεκρούς τριήμερη ανάστασή του, χρησιμοποίησε προς τον Πέτρο τα λόγια που αναγνώσθηκαν σήμερα στο ευαγγέλιο, λέγοντας προς αυτόν «Σίμων υιέ του Ιωνά, με αγαπάς περισσότερο από αυτούς», δηλαδή από τους μαθητές μου. Και πρόσεχε την προς το ταπεινότερο μεταβολή αυτού. Αυτός δηλαδή που πρωτύτερα, και χωρίς να ερωτηθεί, τοποθέτησε πάνω από τους άλλους τον εαυτό του και είπε, «και αν όλοι σε αρνηθούν, όμως όχι εγώ», τώρα ερωτώμενος, εάν τον αγαπά περισσότερο από τους άλλους, συμφωνεί βέβαια ότι τον αγαπά, το περισσότερο όμως παραλείπει να το πει, λέγοντας· «ναι, Κύριε, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ».

7. Τί λέγει λοιπόν ο Κύριος; Επειδή έδειξε αυτόν ότι ούτε από την προς αυτόν αγάπη εξέπεσε και ότι απέκτησε την ταπείνωση, εκπληρώνει την από παλαιά προς αυτόν υπόσχεση και λέγει προς αυτόν, «ποίμαινε τα αρνιά μου». Πραγματικά, όταν ονομά­ζει οικοδομή το σύνολο αυτών που πιστεύουν σ’ αυτόν υπόσχεται ότι θα τον τοποθετήσει θεμέλιο, λέγοντας «συ είσαι Πέτρος και επάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου» (Ματθ. 16, 8). Όταν ο λόγος γίνεται για την αλιεία τον κάμνει αλιέα ανθρώ­πων, λέγοντας «από τώρα θα αλιεύεις ανθρώπους» (Λουκά 5, 10). Όταν πάλι κάνει πρόβατα τους δικούς του τοποθετεί τον Πέτρο ποιμένα, λέγοντας «ποίμαινε τα αρνιά μου, ποίμαινε τα πρόβατά μου» (Ιω. 21, 15-16). Μπορούμε όμως αδελφοί, να αντιληφθούμε και από εδώ, ότι όσο ποθεί τη σωτηρία μας ο Κύριος τόσο περισσότερο και από αυτούς που τον αγαπούν δεν ζητεί τίποτε άλλο, παρά να μας οδηγούν προς τη βοσκή και τη σωτήρια μάνδρα.

8. Ας ποθήσομε λοιπόν και εμείς τη σωτηρία μας και ας δείξομε υπακοή σ’ αυτούς που με έργο και λόγο μας οδηγούν προς αυτήν· γιατί αρκεί να θελήσει καθένας από εμάς να πορευθεί τον δρόμο που οδηγεί προς τη σωτηρία, και ο καθηγητής έφτασε ετοιμασμέ­νος από τον κοινό Σωτήρα, και ο χορηγός της σωτηρίας είναι ετοι­μότατος εξαιτίας της υπερβολικής φιλανθρωπίας του ως αυτό­κλητος, ή μάλλον όντας αυτοπαράκλητος. Και ερωτά τρεις φορές, ώστε αποκρινόμενος εκείνος τρεις φορές, να δώσει την καλή ομο­λογία και με την τριπλή ομολογία να θεραπεύσει την τριπλή άρνηση· και τρεις φορές τον ορίζει επικεφαλής στα αρνιά και τα πρόβατά του, τοποθετώντας κάτω από τον Πέτρο και τις τρεις τάξεις των σωζομένων, τη δουλεία, την μισθοφορία και την υιότητα, ή την παρθενία, τη χηρεία με σωφροσύνη και τον τίμιο γάμο. Αλλά ο Πέτρος, ερωτώμενος πάλι και πάλι αν αγαπά τον Χριστό, στενοχωρήθηκε, λέγει, από τις επανειλημμένες ερωτήσεις επειδή νόμισε ότι δεν τον πίστευε. Γνωρίζοντας όμως τον εαυτό του, ότι τον αγαπά και μη αγνοώντας ούτε και αυτό, ότι γνωρίζεται από αυτόν που τον ερωτά περισσότερο από όσο ο ίδιος γνωρίζει τον εαυτό του, περισφιγμένος κατά κάποιο τρόπο από παντού, δεν ομολογεί μόνο ότι τον αγαπά, αλλά και κηρύττει, ότι ο αγαπώμενος από αυτόν είναι ο Θεός των όλων, λέγοντας· «συ, Κύριε, γνω­ρίζεις τα πάντα, συ γνωρίζεις ότι σε αγαπώ» (Ιω. 21, 17)· γιατί το να γνωρί­ζει τα πάντα είναι γνώρισμα του Θεού των πάντων.

9. Ο Κύριος όμως αφού αυτός έκαμε αυτή την ομολογία από την ψυχή του, όχι μόνο τον χειροτονεί ποιμένα και αρχιποιμένα όλης της Εκκλησίας του, αλλά υπόσχεται ότι θα τον περιζώσει με τόση δύναμη, ώστε να δείξει υπομονή και μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, αυτός που πριν από την υπόσχεση αυτή δεν άντεξε ούτε στην ερώτηση και λαλιά ενός κοριτσιού. «Σε διαβεβαιώνω αληθινά», είπε προς αυτόν, «ότι όταν ήσουν νεώ­τερος» και στη σωματική και στην πνευματική ηλικία, «έζωνες τον εαυτό σου», δηλαδή χρησιμοποιούσες τη δύναμή σου και περ­πατούσες όπου ήθελες, όντας αυτοκίνητος και ζώντας σύμφωνα με την προαίρεση που είχες από τη φύση σου, όταν όμως θα γε­ράσεις φθάνοντας στο άκρο της σωματικής και της πνευματικής ηλικίας, «θα απλώσεις τα χέρια σου»· με τα λόγια αυτά προδηλώνει το δια του σταυρού τέλος του και μαρτυρεί ότι το δέσιμό του πάνω σ’ αυτόν δεν θα γίνει χωρίς τη θέληση του Πέτρου. Θα απλώσεις λοιπόν ο ίδιος τα χέρια σου και άλλος θα σε ζώσει, δη­λαδή θα σε ενδυναμώσει και θα σε φέρει όπου δεν θέλεις φεύγο­ντας από τους ανθρώπους επειδή η φύση δεν θέλει τη διάλυσή της με το θάνατο· γιατί το υπερφυσικό μαρτύριο του Πέτρου δεί­χνει τη σχέση της φύσεώς μας εδώ προς τη ζωή· γιατί εκείνα, λέγει, θα υπομείνεις με καρτερία και με τη θέλησή σου για μένα και τη μαρτυρία μου παίρνοντας δύναμη από μένα, τα οποία επειδή είναι πάνω από τη φύση δεν τα θέλει ως από τη φύση της η φύση.

10. Αλλά ο Πέτρος βέβαια τέτοιος ήταν, όσο μπορούμε από αυτά τα λίγα να γνωρίσομε. Τί ήταν όμως ο Παύλος και ποιά γλώσσα, ή μάλλον ποιές και πόσες θα μπορέσουν να παραστήσουν ακόμα και μέτρια την μέχρι θανάτου καρτερία εκείνου για χάρη του Χριστού; Αυτός καθημερινά πέθαινε, ή καλύτερα ζούσε όντας παντοτινά πεθαμένος αφού δεν ζούσε αυτός πλέον, όπως ο ίδιος λέγει, αλλ’ είχε μέσα του ζώντα τον Χριστό (Γαλ. 2, 20). Για την αγάπη του Χριστού όχι μόνο θεώρησε όλα τα παρόντα σκύβαλα, αλλά και τα μέλλοντα τα τοποθετούσε δεύτερα συγκρίνοντάς τα προς αυτόν γιατί λέγει· «είμαι πεπεισμένος, ότι ούτε ο θάνατος, ούτε η ζωή, ούτε τα παρόντα, ούτε τα μέλλοντα, ούτε ύψωμα ούτε βάθος θα μπορέσει να μας χωρήσει από την αγάπη του Θεού που μας έδειξε μέσω του Ιησού Χριστού» (Ρωμ. 8, 38). Και είχε ζήλο Θεού, ώστε και να ζηλεύει εμάς με ζήλο Θεού. Και σε ποιόν άλλο θα παραχωρήσει τα ίσα, παρά μόνο στον Πέτρο; Ποιός πάλι ήταν ως προς την ταπεί­νωση άκουσε αυτόν πάλι να λέγει για τον εαυτό του· «εγώ είμαι ο ελάχιστος από τους Αποστόλους, τέτοιος που δεν είμαι ικανός να ονομάζομαι απόστολος» (Α’ Κορ. 15, 9).

11. Τί λοιπόν; Αφού είναι ίδιος με τον Πέτρο στην ομολογία, τον ζήλο, την ταπείνωση, την αγάπη, άραγε δεν επέτυχε και τα ίδια έπαθλα από αυτόν που τα πάντα τα χορηγεί με δικαιότατο ζυγό και μέτρο και σταθμά; Γι' αυτό στον Πέτρο βέβαια λέγει, «συ είσαι Πέτρος, και πάνω σ’ αυτή την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου», ενώ για τον Παύλο τί λέγει προς τον Ανανία; «Αυτός είναι σκεύος εκλογής μου για να μεταφέρει το όνομά μου ενώπιον εθνών και βασιλέων» (Πράξ. 9, 15). Ποιό όνομα; Οπωσδήποτε αυτό με το οποίο ονομασθήκαμε εμείς, την Εκκλησία του Χρι­στού, την οποία ως θεμέλιο βαστάζει ο Πέτρος. Βλέπετε πόση είναι η λαμπρότητα και η ομοτιμία του Πέτρου και του Παύ­λου, και ότι και από τους δύο βαστάζεται η Εκκλησία του Χριστού; Γι' αυτό και αυτή τώρα απονέμει μία και την ίδια τιμή και στους δύο, εορτάζοντας σήμερα και τους δύο μαζί ομότιμα. Αλλά εμείς, εξετάζοντας το τέλος αυτών, ας μιμηθούμε τον τρόπο ζωής των και αν όχι τα άλλα, τουλάχιστο την από την ταπείνωση και μετάνοια διόρθωση· γιατί τα άλλα βέβαια είναι μεγάλα και υψηλά και ταιριάζουν σε μεγάλους και είναι κατάλ­ληλα προς μίμηση από μεγάλους, μερικά ίσως είναι τελείως αμί­μητα από όλους, η διόρθωση όμως από τη μετάνοια ταιριάζει σε μας περισσότερο παρά σε εκείνους, αφού και καθημερινά διαπράττομε ο καθένας πολλά πταίσματα (Ιακ. 3, 2) και από πουθενά αλλού δεν υπάρχει για μας ελπίδα σωτηρίας, αν δεν αποσπάσομε αυτήν από τη διαρκή μετάνοια.

12. Προηγείται όμως της μετάνοιας η αναγνώριση και κατανόη­ση των δικών μας πταισμάτων, η οποία είναι μεγάλη αφορμή προς εξιλέωση· γιατί λέγει ο Ψαλμωδός προφήτης προς τον Θεό «ελέησέ με, γιατί εγώ γνωρίζω την ανομία μου» (Ψαλμ. 50, 1-2), αποσπώντας με την επίγνωση το έλεος και με την εξαγόρευση και αυτομεψία απο­κομίζοντας τέλεια τη συγχώρηση· γιατί λέγει· «είπα, θα εξαγορεύσω εναντίον μου την ανομία μου προς τον Κύριο, και συ συγχώρη­σες την ασέβεια της καρδιάς μου» (Ψαλμ. 31, 6)· γιατί την επίγνωση των αμαρτημάτων μας ακολουθεί η αυτοκατάκριση, και αυτήν η λύπη για τα αμαρτήματα, την οποία ο Παύλος ονόμασε «λύπη κατά Θεόν» (Β’ Κορ. 7, 10). Αυτήν πάλι την κατά Θεόν λύπη ακολουθεί η με συντριμμέ­νη καρδιά εξομολόγηση και παράκληση προς τον Θεό, και η υπό­σχεση της αποχής στο εξής από τις κακίες· και αυτό είναι η μετά­νοια.

13. Και εξαιτίας αυτού ο Μανασσής εκείνος απαλλάχθηκε από την τιμωρία για τα αμαρτήματά του, αν και βέβαια περιέπεσε σε πλήθος και μέγεθος και βάθος παραπτωμάτων και κυλιόταν σ’ αυτά για περίοδο πολλών ετών (Δ’ Βασ. 21, 1-18). Του Δαβίδ πάλι όχι μόνο εξά­λειψε ο Κύριος το αμάρτημα εξαιτίας της μετάνοιάς του, αλλά και δεν του αφαίρεσε την προφητική χάρη. Αυτήν χρησιμοποιώντας και ο Πέτρος, όχι μόνο σηκώθηκε από την πτώση και επέτυχε τη συγχώρηση, αλλά και του ανατέθηκε η προστασία της Εκκλη­σίας του Χριστού. Αυτήν την προστασία θα βρεις να έχει επιτύχει και ο Παύλος μετά την επιστροφή και την προκοπή και την παρα­πάνω από τους άλλους οικείωση με τον Θεό· γιατί η μετάνοια αν είναι αληθινή και βγαίνει αληθινά από την καρδιά, πείθει τον κάτοχό της να μη συνεχίζει τις αμαρτίες, να μη προσηλώνεται πια στα φθειρόμενα, να μη χάσκει πλέον στις μη καλές ηδονές, αλλά να καταφρονεί τα παρόντα, να αφοσιώνεται στα μέλλοντα, να αγωνίζεται εναντίον των παθών, να επιδιώκει τις αρετές, να δεί­χνει εγκράτεια σε όλα, να επαγρυπνεί με τις προς τον Θεό προσευχές, να απέχει από το κέρδος από αδικίες, να είναι συγχωρητικός προς εκείνους που πταίουν σ’ αυτόν, να είναι ευμενής προς όσους τον ικετεύουν, να είναι προθυμότατος και να κάμπτεται μέσα από την ψυχή του προς όλους εκείνους που χρειάζονται τη βοήθειά του, παρέχοντας από όσα έχει, λόγια, έργα, χρήματα, ώστε με τη φιλανθρωπία να κερδίσει τη φιλανθρωπία και αντί της προς τον πλησίον αγάπης να λάβει την εκ μέρους του Θεού αγάπη και να αποσπάσει την προς τον εαυτό του θεία ευμένεια και να επιτύχει το αιώνιο έλεος και τη θεία ευλογία και χάρη που παραμένει στον αιώνα.

14. Αυτήν εύχομαι να επιτύχομε όλοι εμείς με τη χάρη του μονογενούς Υιού του Θεού, στον οποίο πρέπει δόξα, δύναμη, τιμή και προσκύνηση μαζί με τον άναρχο Πατέρα του και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο.


Πηγή: http://www.alopsis.gr
 
(Γρηγορίου Παλαμά Έργα, ΕΠΕ, τόμος 10, Πατερικαί Εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς»)


Μοιράστε το


28 Ιουνίου 2011

Φορητός υπολογιστής, βασικό αξεσουάρ και των διακοπών

Της Ιφιγενειας Διαμαντη

Ισως το τελευταίο αντικείμενο που ξεχνάει να πακετάρει κάποιος σήμερα πριν φύγει για διακοπές είναι το κινητό τηλέφωνo ή και ο φορητός υπολογιστής. «Προέκταση» του χεριού και με πληθώρα λειτουργιών, τον ηλεκτρονικό αυτό μικρόκοσμο δύσκολα αποχωρίζονται νέοι, από μαθητές και φοιτητές, μέχρι και μεγαλύτερες ηλικίες. Οι μικρότεροι για να μη χάσουν λεπτό από τη μεταξύ τους αλληλεπίδραση μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα (Facebook, Twitter κυρίως), οι μεγαλύτεροι για λόγους εργασίας - αν και όταν φεύγουμε διακοπές καλό είναι να κάνουμε διακοπές από κάθε τι. Και οι δύο κατηγορίες, όμως, κάνουν χρήση και της χρηστικής πλευράς του κινητού/φορητού Ιντερνετ, όπως το κλείσιμο δωματίων για διακοπές ή εισιτηρίων ακτοπλοϊκών, αεροπορικών και το check in στην πτήση ή ο γεωγραφικός κατατοπισμός μέσα από χάρτες.


Τα τελευταία χρόνια, η ραγδαία διάδοση του Ιντερνετ με γρήγορες και πιο προσιτές οικονομικά συνδέσεις, σε συνδυασμό με την πτώση των τιμών στα κινητά τηλέφωνα τρίτης γενιάς (smartphones), έχουν οδηγήσει σε έκρηξη του αριθμού των χρηστών που έχουν τη δυνατότητα να είναι συνδεδεμένοι οπουδήποτε και οποτεδήποτε.

Παρά την οικονομική κρίση, κατά 140% αυξήθηκαν το δεύτερο εξάμηνο του 2010 σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο της περυσινής χρονιάς οι συνδρομητές κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιούν ευρυζωνικό Ιντερνετ μέσα από τα smartphones. Ο αριθμός τους αγγίζει τα 2,8 εκατ., αριθμός εντυπωσιακά υψηλός αν σκεφθεί κανείς ότι πρόκειται περίπου για το 25% του πληθυσμού της χώρας.

Παράλληλα, οι πωλήσεις των smartphones υπερδιπλασιάστηκαν, φθάνοντας τις 70.068 συσκευές τον περασμένο Φεβρουάριο, έναντι 32.700 τον περυσινό. Και αν έως τώρα η εικόνα των ανθρώπων που περπατούν σκυφτοί πληκτρολογώντας ή σβήνοντας μηνύματα αποτελούσε «γαρνιτούρα» στην εικόνα του πλήθους, σιγά σιγά αυξάνονται αριθμητικά στο σύνολό τους και παράλληλα αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στο κινητό. «Καθώς ολοένα και περισσότερες εκτός Ιστού λειτουργίες “κολλώνται” στο Ιντερνετ, όπως εφαρμογές από τα κινητά ή την ψηφιακή τηλεόραση, σταδιακά η δύναμη του Ιστού πολλαπλασιάζεται. Δημιουργείται ένας πυκνός “ιστός ιστών” και μαζί του πολλαπλασιάζεται το ενδεχόμενο προσκόλλησης», υπογραμμίζει ο κλινικός ψυχολόγος Βασίλης Σταυρόπουλος, υπεύθυνος του Τμήματος Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου του «18 Ανω».

Στις συναντήσεις

Συμβαίνει ολοένα και πιο συχνά πλέον, φίλοι να συναντιούνται για καφέ και ο ένας συχνά να διακόπτει τον συνομιλητή του για να ελέγξει αν «ανέβασε» κάποιο βίντεο ή κείμενο ένας «φίλος» στο Facebook, αν απέκτησε λίγα ή αρκετά «Like», δηλαδή αν αρέσει στο υπόλοιπο δίκτυο φίλων η ανάρτησή του ή η φωτογραφία κ. λπ. ΄Η να δει πόσοι τον «ακολουθούν», επειδή έτσι περιγράφεται (follow) η δραστηριότητα ανταλλαγής πληροφοριών στο Twitter.

«Η δουλειά μου είναι τέτοια, που χρειάζεται να ελέγχω τα social media συχνά μέσα στη διάρκεια της ημέρας» λέει η 33χρονη Νατάσα Αν., δημοσιογράφος σε εβδομαδιαίο έντυπο. «Ενα σχόλιο που μπορεί να γίνει ή μια ανάρτηση που θα με παραπέμψει σε κάποιο link ή σε μπλογκ στο Ιντερνετ μπορεί ακόμη και να “βγάζει” θέμα», λέει. Στη διάρκεια της ημέρας «ποστάρει» από το smartphone της για να σχολιάσει τεκταινόμενα της επικαιρότητας και δεν χαζεύει άσκοπα.

Στο αντίθετο άκρο βρίσκεται ο συνομήλικός της Αρης Σ., τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών. «Αφαίρεσα από το iPhone τις εφαρμογές για το Facebook και το Τwitter, επειδή δεν ήθελα να έχω την αίσθηση ότι μπορώ ανά πάσα στιγμή να ασχοληθώ με αυτά. Πέντε φορές την εβδομάδα μπαίνω στο Facebook από τον υπολογιστή μου και όχι για περισσότερο από μία - μιάμιση ώρα», προσθέτει.

Δεν υπάρχει γενικός κανόνας για το αν η ποσότητα του χρόνου που αφιερώνει ο καθένας στο Ιντερνετ βλάπτει ή όχι. «Πέρα από τη διερεύνηση των ψυχολογικών επιπτώσεων, εξετάζουμε κατά πόσον το άτομο παρεμποδίζεται να κάνει άλλες δραστηριότητες», συνεχίζει ο κ. Σταυρόπουλος. Για παράδειγμα, μολονότι το Ιντερνετ χρησιμοποιείται προς αναζήτηση συντρόφου, «όπως προκύπτει και από έρευνες του εξωτερικού, για τα άτομα που περνούν πολλές ώρες στο Ιντερνετ, το καλοκαίρι υποχωρεί η σεξουαλική δραστηριότητα, αντί, ως είθισται, να κορυφώνεται», καταλήγει.

Πηγή: kathimerini.gr


Μοιράστε το


24 Ιουνίου 2011

Πως να φτιάξετε το δικό σας Γιαούρτι


Προετοιμασία: 20΄, Ἀναμονή: 3 ὧρες καί 30΄
Φθιώτιδα
πυτία ἤ πυτιά εἶναι ἕνα ἔνζυμο πού ἐκκρίνεται ἀπό τό βλεννογόνο τοῦ στομαχιοῦ μικρῶν ζώων (ἀρνιοῦ, μοσχαριοῦ, κατσίκας), πού βρίσκονται ἀκόμα στό στάδιο τοῦ θηλασμοῦ. Ἀφοῦ ἀποξηρανθεῖ γιά λίγο στόν ἥλιο, χρησιμοποιεῖται γιά τήν παρασκευή τυριοῦ καί γιαουρτιοῦ, ἐπειδή βοηθάει στήν πήξη τοῦ γάλακτος.

Υλικά γιά 2 κιλά
- 2 κιλά γάλα κατσικίσιο ἤ πρόβειο ἤ ἀνάμεικτο
- 2 κουτ. σούπας πυτιά

Ἐκτέλεση
Βάζουμε τό γάλα νά βράσει καί κατόπιν τό ρίχνουμε σέ ἕνα σκεῦος, κατά προτίμηση ξύλινο. Κρατάμε ξεχωριστά 3 φλιτζάνια τοῦ τσαγιοῦ γάλα, στό ὁποῖο, ὅταν γίνει χλιαρό, διαλύουμε τήν πυτιά. Προσθέτουμε τό μεῖγμα στό ὑπόλοιπο γάλα καί τό ἀνακατεύουμε καλά. Τό σκεπάζουμε πολύ καλά μέ πετσέτα καί κουβέρτες καί τό βάζουμε σέ ζεστό μέρος. Ἔπειτα ἀπό 3½ ὧρες τό γιαούρτι μας εἶναι ἕτοιμο.
Ὑπάρχει ἕνας τρόπος πρακτικός γιά νά δοῦμε πότε μποροῦμε νά προσθέσουμε τό μεῖγμα τῆς πυτιᾶς στό ὑπόλοιπο γάλα: Βάζουμε τό δάχτυλό μας μέσα στό γάλα καί ἐλέγχουμε ἄν εἶναι ἀνεκτή ἡ θερμοκρασία του, μετρώντας μέχρι τό 16, σιγά-σιγά.


Η συνταγή είναι από το βιβλίο των Εκδόσεων Σταμούλη:
Ρωμιοσύνης Μαγειρεύματα - Ελληνική Παραδοσιακή Μαγειρική



Μοιράστε το


Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος (1721-1813)


Γεννήθηκε στο χωριό Κώστος της Πάρου το 1721 από ευκατάστατους γονείς. Ο πατέρας του Απόστολος Τούλιος καταγόταν από τη Σίφνο και είχε άλλα τρία παιδιά. Στο νησί του έμαθε τα πρώτα γράμματα από ρασοφόρους των εκεί μονών. Η Πάρος του έδωσε το επίθετό του.

Το 1745 μεταβαίνει για σπουδές στην περίφημη Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, όπου παραμένει επί εξαετία. Τότε δίδασκαν εκεί οι γνωστοί παραδοσιακοί δάσκαλοι Ιερόθεος Δενδρινός ο Ιθακήσιος και Χρύσανθος Καραβίας, οι οποίοι τον επηρέασαν αρκετά στην υγιή εντρύφηση του κάλλους της Ορθοδόξου Παραδόσεως.

Το 1751 έφθασε στο Άγιον Όρος, στην επίσης ξακουστή Αθωνιάδα Σχολή, που είχε ιδρύσει πλησίον της μεγάλης και πλούσιας μονής του ο αρχιμανδρίτης Μελέτιος Βατοπαιδινός, με καθηγητή του τον πολύ Ευγένιο Βούλγαρη και συμμαθητή του τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό. Η εξάχρονη φοίτηση του Αθανασίου στην Αθωνιάδα ήταν γόνιμη και τον βοήθησε πολύ στην κατοπινή του πορεία. Σε αυτό συνέβαλε ιδιαίτερα η μαθητεία του στον Βούλγαρη.

Το 1758 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Σχολής του Ελληνομουσείου της Θεσσαλονίκης επί διετία. Η εκεί καταστρεπτική ασθένεια της πανώλης τον αναγκάζει ν' αναχωρήσει για την Κέρκυρα και να μαθητεύσει ξανά στον Νικηφόρο Θεοτόκη. Από εκεί προσκαλείται από τον συμμαθητή του Παναγιώτη Παλαμά στο Μεσολόγγι ως ιεροκήρυκας. Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη το 1767 και διευθύνει το Ελληνομουσείο μέχρι το 1770, όπου έχουμε την έκρηξη επαναστάσεως. Καταφεύγει στη γνωστή φίλη αθωνική ησυχία, μένει για λίγο στη μονή Ιβήρων και αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Αθωνιάδος Σχολής (1771-1776). Την εποχή αυτή χειροτονείται ιερέας από τον επίσκοπο Κορίνθου Μακάριο Νοταρά, με τον οποίο θα συνεργασθεί και συναγωνισθεί στο θέμα της διατηρήσεως και επανόδου των ιερών θεσμών της Ορθοδόξου Παραδόσεως, «αναδεικνυόμενος απολογητής και μαχητικός ηγέτης των Κολλυβάδων». Ο σοφός Αθανάσιος «εμφανίζεται ως σθεναρός υπέρμαχος του ορθού και της αλήθειας, εις την περίπτωσιν αυτήν προσπαθεί να συμβιβάση τις αντιμαχόμενες παρατάξεις, να αμβλύνη τις διαφορές και να ενώση τα διεστώτα». Δυστυχώς η στάση του Αθανασίου παρεξηγήθηκε, και κατόπιν συκοφαντικών εισηγήσεων από ψευδαδέλφους καταδικάσθηκε το 1776 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ότι εισηγείται ετεροδιδασκαλίες. Έτσι απομακρύνεται λυπημένος από το φίλτατο Άγιον Όρος.

Στη Θεσσαλονίκη αναλαμβάνει πάλι τη διεύθυνση του Ελληνομουσείου. το 1781 αποκαθίσταται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και εγκωμιάζεται ως «ανήρ ων ου των ευκαταφρονήτων σοφίας τε μετεσχηκώς της θύραθεν και της καθ' ημάς και καλώς μεμυημένος τα θεία και ευπαιδευσία τω όντι τη καθηκούση κεκοσμημένος». Μάλιστα τον καλούν στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και του προτείνουν επισκοποποίηση. Εκείνος ειλικρινά και ταπεινόφρονα τους απαντά: «Τας μεν αρχιερατείας τιμώ και προσκυνώ, αλλά δεν είμαι άξιος. Αν εκαταλάμβανα ότι έκαμα περισσότερον καρπόν εις την Βασιλεύουσαν πόλιν, ήθελα έλθει αυτόκλητος. Άφετέ με, παρακαλώ, εδώ εις τα πέριξ να ωφελώ όσον δύναμαι τους αδελφούς μου και το Γένος μου».

Το 1787 μεταβαίνει στη Χίο, όπου θα παραμείνει έως της μακαρίας κοιμήσεώς του, διδάσκων, κηρύττων, συγγράφων, λειτουργών, προσευχόμενος και ασκούμενος.
Ο όσιος Αθανάσιος ο Πάριος, κατά τις δύο περίπου εξαετίες της παραμονής του στην Αθωνιάδα, την πρώτη φορά ως μαθητής άριστος και τη δεύτερη ως σχολάρχης εξαίρετος, μελετά με φιλοπονία και ετοιμάζεται για μεγάλο έργο. Γράφει ένας των βιογράφων του: «Άπληστος και ακαταπόνητος στη φιλομάθειά του, καταγίνεται εντατικά στις ιδιαίτερές του αυτές μελέτες με την έρευνα της ελληνικής ιστορίας και της κλασσικής παιδείας ... ερευνά τις βιβλιοθήκες της Σχολής και όλων των αγιορειτικών μονών ... καταρτίζεται λοιπόν η γεμάτη από άγιους οραματισμούς αυτή καρδιά και διάνοια και για "εργάτης του Ευαγγελίου". Εξασκείται εντατικά και συστηματικά στο θείο κήρυγμα, για να «ωφελήση», όπως συχνά εδήλωνε «το Γένος του». Είναι πλασμένος για ιεραπόστολος και εθναπόστολος».
Όπως αναφέραμε, ο όσιος Αθανάσιος υπήρξε ενεργό, δραστήριο, τολμηρό και άφοβο μέλος της ευκλεούς τριάδος, μετά του Μακαρίου και Νικοδήμου, των Κολλυβάδων. «Η προσωνυμία τούτη έλαβε από τότε χαρακτήρα ιερό, τίτλο τιμής, για τους μεγάλους αυτούς ανακαινιστές ... Κολλυβάς έγινε ταυτόσημο μέ το αναδημιουργός. Γιατί πραγματικά οι Κολλυβάδες εζητούσαν αλλαγές. Όχι βέβαια νεωτεριστικές μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα, εννοούσαν να ξαναφέρουν τόσο στο μοναχισμό όσο και στου λαού γενικά τη ζωή, το πρωτοχριστιανικό, το γνήσιο του Χριστού πνεύμα. Πλην δε από τα άλλα συνιστούσαν και τη συχνή θεία Κοινωνία, σύμφωνα με την παράδοσι του Μυστηρίου από τον Κύριο και την πράξι της Αρχαίας Εκκλησίας. Σε τούτο όμως σφοδρά αντιδρούσανε μεγάλο μέρος Αγιορειτών Πατέρων. Η Εκκλησία μ' αλλεπάλληλες αποφάσεις εκανόνισε το θέμα κατά την αρχική παράδοσι. Μάλιστα ο Γρηγόριος ο Ε΄ με δυο του εγκυκλίους (1807 και 1819) εδικαίωσε πέρα για πέρα των Κολλυβάδων τις απόψεις».

Ο όσιος Αθανάσιος και οι ομόφρονές του Κολλυβάδες «δεν ημπορεί να εζήτουν απλώς μίαν στενόκαρδον προσήλωσιν εις τύπους. Πίσω από την ημέραν της τελέσεως των μνημοσύνων και την συνεχή θεία μετάληψιν εκρύπτετο το πλέον σοβαρόν αίτημα της Ορθοδοξίας. Η Παράδοσις». Πιστός πάντοτε στις παραδόσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας αγωνίσθηκε πολύ κατά των επιδράσεων του ρωμαιοκαθολικισμού και του γαλλικού διαφωτισμού. Στον αγώνα του είχε πρότυπα δύο μεγάλους αγίους, τον Αγιορείτη Γρηγόριο τον Παλαμά και τον Μάρκο Ευγενικό Εφέσου. Για τον πρώτο γράφει βιβλίο, που περιλαμβάνει σε παράφραση τον βίο του αγίου Φιλοθέου Κοκκίνου, και για τον δεύτερο επίσης βιβλίο με τον τίτλο «Ο Αντίπαπας».

Η παραμονή του οσίου Αθανασίου του Παρίου στη διεύθυνση της Σχολής της Χίου από το 1788 ως το 1811 της έδωσε μεγάλη φήμη και φοίτησαν σπουδαίοι μαθηταί. Το έργο του Αθανασίου συνίστατο κυρίως στην προβολή των ιερών κειμένων της Ορθοδόξου Παραδόσεως απέναντι στο δυνατό ρεύμα του Διαφωτισμού. Αφετηρία, τροφή και πηγή εμπνεύσεως του διδακτικού του έργου είναι τα αγιοπατερικά έργα και όχι οι νέες ιδέες της Δύσης, οι ξένες από την πλούσια παράδοση του εγχώριου πολιτισμού. Αρκετοί λόγιοι της εποχής εκείνης αντέδρασαν στη στάση, το ήθος, τον τρόπο και την εμμονή του Αθανασίου στις πατροπαράδοτες παραδόσεις, όπως οι Βενιαμίν Λέσβιος, Αδαμάντιος Κοραής και Κωνσταντίνος Κούμας, οι οποίοι τον κατηγορούσαν για συντηρητισμό, οπισθοδρομικότητα, στενοκεφαλιά και γεροντικό πείσμα. Εντούτοις ο υπομονετικός, σοβαρός, σοφός, θεοσεβής και ελληνοτραφής Αθανάσιος υπήρξε βράχος ακλόνητος της πίστεως, «κυρίαρχη μορφή λογίου ανδρός που αγωνίσθηκε κατά της δυτικής αλλοτριώσεως του χώρου της Ορθόδοξης Ανατολής ... η ενσάρκωση μιάς πνευματικής στάσης, πιστά προσκολλημένης στην Παράδοση των Πατέρων, Παράδοση εκκλησιαστικής εμπειρίας, εκκλησιαστικού γεγονότος, κάλλους και σοφίας».
Ο όσιος Αθανάσιος πέρα από την πολύτιμη διδακτική και κηρυκτική του δράση άφησε, όπως και οι άλλοι Κολλυβάδες, ένα πλούσιο συγγραφικό έργο, που περιέχεται σε αξιόλογα βιβλία απολογητικού, δογματοκανονικού, λειτουργικού, παιδαγωγικού, αγιολογικού, υμνολογικού, ομιλητικού, επιστολογραφικού περιεχομένου. Ο μαθητής και βιογράφος του όσιος Νικηφόρος ο Χίος (1760-1821) γράφει για το πλούσιο έργο του σεβαστού και αγαπητού του διδασκάλου: «Εις διάστημα τόσον ολιγοχρόνιον εξέδωκεν εις φως τόσα και τόσα βιβλία αξιόλογα και επαίνου παντός υπεράξια, ρητορικάς αντιφωνήσεις, χριστιανικάς απολογίας, κρίσεις του ουρανού, μεταφυσικά, θεολογίας ... Τα δε λοιπά όλα συνθέματα σχολής βιβλία όσον αναγκαία τόσον και σπάνια, και όσον σπάνια τόσον και αναγκαία, βιβλία καινούργια, καινοφανή, πρωτοφανούσικα, ως προς ημάς, διά να μεταχειρισθώ αυτήν την λέξιν».

Ο άλλος βιογράφος του Αθανασίου, ο Χίος λόγιος Ανδρέας Ζανής Μάμουκας, σε «Υπόμνημα αληθέστατον υπό ανωνύμου τινός περί του περιωνύμου και αοιδίμου κυρίου Αθανασίου του Παρίου» αναφέρει ότι το 1811 υπέργηρος και κατάκοπος ο Αθανάσιος παραιτήθηκε από τη διεύθυνση της Σχολής και αποσύρθηκε στο ησυχαστήριο του Αγίου Γεωργίου στα Ρεστά, έχοντας συνοδεία τον όσιο Νικηφόρο από τα Καρδάμυλα και τον Ιωσήφ από τον Φουρνά των Αγράφων. Γράφοντας ως τα τέλη του, μελετώντας, προσευχόμενος και διδάσκοντας τελείωσε τον μακάριο βίο του, όπως ωραία αναφέρει ο Μάμουκας: «Μόλις δ' εις μέσου του προοιμίου όντι, επήλθε αυτώ ρεύμα αποπληξίας, και διέκοψε την εργασίαν. Μετά δύο εβδομάδας μικρόν αναλαβών, εξακολούθησε την συγγραφήν και τω επήλθε δεύτερον, ισχυρότατον του πρώτου ρεύματος, τούτο δε μόνον έφθασε να είπη «ετοιμάσατε τα χρειώδη». Η γλώσσα του έμεινε δεδεμένη, εκ δε του νεύματος των οφθαλμών και εκ μικράς κινήσεως της χειρός εννοήσαν οι μετ' αυτού, ότι χρειώδη είπε την κοινωνίαν των αχράντων μυστηρίων. Λαβών δε το εφόδιον τούτο του ουρανίου δρόμου, σύννους και εν γνώσει φρενών, έμεινεν έτι ζων και νοών επί μίαν ημέραν και μίαν νύχτα, και ετελειώθη εν Κυρίω ατάραχος τη 24η Ιουνίου 1813 έτους. Ετάφη εν τω προπυλαίω του ναού του μονυδρίου εκείνου».

Τα μάτια του έκλεισε ο ιεροδιάκονος Ιωσήφ. Αυτή ήταν η περιουσία του: «Την ευσέβειαν ήσκει ουχί εν λόγοις, αλλ' εν έργοις' μεριμνών περί των άλλων πάντοτε, ημέλει εαυτού και απέθανε πάμπτωχος, ενώ έσχε πλείστας ευκαιρίας να πλουτίση. Εθεώρει αμάρτημα θανάσιμον, εάν η ανατολή της πρώτης του έτους εύρισκεν εν τω θηλακίω αυτού οβολόν του παρελθόντος έτους' διό αποθανών κατέλιπεν ως περιουσίαν μίαν ενδυμασίαν, ένα λύχνον και ένα μελανοδοχείον».
Ετάφη στην είσοδο του ναού του Αγίου Γεωργίου Ρεστών. Στην επιτύμβια πλάκα ο συνασκητής του όσιος Νικηφόρος έγραψε:
« Η πολύκροτος Αθανασίου φήμη
Η περικλεής και πανένδοτος μνήμη
Πάντων τοις ωσίν ενηχεί θαυμασίως
Και εις έπαινον πάντας κινεί αξίως ...».

Στον ίδιο τάφο ετάφη αργότερα ο όσιος Νικηφόρος. Τα οστά του οσίου Αθανασίου μεταφέρθηκαν στο οστεοφυλάκειο του εκεί ναϋδρίου, αλλά αποτεφρώθηκαν κατά τον εμπρησμό του 1822. Ημέτεροι και ξένοι επαινούν επάξια τον όσιο Αθανάσιο για τη δράση και το έργο του, υπάρχει μάλιστα πλούσια βιβλιογραφία. Σήμερα θεωρείται πλέον ισχυρός, σοφός και ενάρετος άνδρας. Αντέδρασε δικαιολογημένα και τεκμηριωμένα στον δυτικό διαφωτισμό, που ήθελε ν' αλλοιώσει βάναυσα το ορθόδοξο ήθος και ύφος της αγιοτόκου Ελλάδος. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατόπιν ενεργειών των μακαριστών Γερόντων Φιλοθέου Ζερβάκου και Νικολάου Αρκά διά του μητροπολίτου Παροναξίας κ. Αμβροσίου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας κατέταξε το 1991 τον όσιο Αθανάσιο τον Πάριο στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Έτσι οι τρεις πρόμαχοι του αναγεννητικού κινήματος των Κολλυβάδων Μακάριος Νοταράς, Νικόδημος Αγιορείτης και Αθανάσιος Πάριος εστέφθησαν αγιωνυμίας επάξια.

Ακολουθία προς τιμήν του αγίου έγραψε ο μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης. Ο άγιος συντιμάται και μετά των αγίων της Αθωνιάδος.
Η μνήμη του τιμάται στις 24 Ιουνίου.


Πηγή: Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου, Βατοπαιδινό Συναξάρι
Έκδοσις Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου, Άγιον Όρος, 2007





Μοιράστε το


23 Ιουνίου 2011

Παιδικοί Σταθμοί και Ασφάλεια

Επεξήγηση στα θέματα ασφάλειας της υγείας, των παιδικών σταθμών
Γράφει ο παιδίατρος Κων/νος Νταλούκας
Για περισσότερα ιατρικά θέματα για το παιδί, επισκεφθείτε το ιστολόγιό του.

Μήπως ο παιδικός σταθμός είναι κοντά σε βιομηχανική περιοχή;
Δεν εκπέμπουν επικίνδυνους ρύπους και δεν δημιουργούν προϋποθέσεις ικανές να βλάψουν την υγεία, όλες οι βιομηχανίες. Όμως μερικές από αυτές πραγματικά εκπέμπουν ρύπους που μπορεί να περιορίσουν την ποιότητα του αέρα ή να μολύνουν τα υπόγεια ύδατα. Άλλες βλαπτικές επιδράσεις σε μια βιομηχανική περιοχή μπορεί να είναι ο έντονος και συνεχής θόρυβος, και η αυξημένη κυκλοφορία. Εξ άλλου τα εδάφη σε περιοχές που είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την βιομηχανία θεωρούνται περισσότερο μολυσμένα από τα άλλα.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Όλοι οι παιδικοί σταθμοί πρέπει να διαθέτουν σύστημα εξαερισμού που περιοδικά να ελέγχετε από ειδικευμένο προσωπικό.
• Συχνά να γίνετε έλεγχος του νερού για να διαπιστωθεί αν τηρούνται οι προδιαγραφές ασφαλείας.
• Αν βλέπεις ότι υπάρχει πρόβλημα με την ποιότητα του αέρα στην περιοχή σου, ενεργοποιήσου. Κατήγγειλε το γεγονός και ενώσου με άλλους οργανισμούς για την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας του αέρα, και προσπάθησε να αναδείξεις το πρόβλημα.
• Όταν επιλέξεις μια περιοχή για κατοικία ή παιδικό σταθμό, πάντοτε να λαμβάνεις υπ' όψιν την γειτνίαση με πηγές που μπορεί να ρυπαίνουν τον αέρα, καθώς επίσης τον θόρυβο και την κυκλοφορία.

Μήπως στον σταθμό γίνονται επισκευές;
Το ξήλωμα σε πατώματα, το γκρέμισμα τοίχων και άλλων υποδομών επιβαρύνει τον αέρα με  σκόνη, άσβεστο, ρινίσματα μετάλλων, μόλυβδο από τις μπογιές, εντομοκτόνα και μούχλα. Τα υλικά της ανακαίνισης επίσης μπορεί να ελευθερώσουν επικίνδυνες για την υγεία ουσίες, όπως πτητικούς οργανικούς διαλύτες (VOCs), σκόνη και αντιμυκητησιακές ουσίες. Το καλό με τις ανακαινίσεις είναι ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο για την υγεία περιβάλλον, επιλέγοντας υλικά ασφαλέστερα για την υγεία μας και φροντίζοντας για την άρτια τοποθέτηση τους.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Οι έγκυες γυναίκες και τα μικρά παιδιά πρέπει να απομακρύνονται από τα κτίρια που κάνουν ανακαινίσεις, μέχρι οι εργασίες να τελειώσουν και ο χώρος να έχει καθαριστεί και αεριστεί επαρκώς.
• Προγραμματίστε την ανακαίνιση τότε που τα παράθυρα μπορούν να μείνουν ανοιχτά για να αερίζεται ο χώρος και ελέγξτε την σκόνη όσο καλύτερα μπορείτε.
• Επιλέξτε φυσικά και ανθεκτικά υλικά που να χρειάζονται ελάχιστη συντήρηση και καθάρισμα. Αυτό βοηθάει στην διατήρηση των φυσικών πόρων και μειώνει την ρύπανση της ατμόσφαιρας.
Μήπως το χρώμα από τους τοίχους του σταθμού (μέσα και έξω) ξεφλουδίζει μαδάει ή τρίβεται;


Μήπως στον σταθμό διατηρούν οικοδομικά χρώματα, διαλυτικά ύγρά, καθαριστικά υγρά ή εντομοκτόνα;
Πολλά από τα χημικά καθαριστικά περιέχουν επικίνδυνες για την υγεία, κυρίως των παιδιών, χημικές ουσίες. Τα παιδιά μπορεί να εκτεθούν σε αυτά τα χημικά όταν αυτά θα ελευθερωθούν στον αέρα κατά την χρήση τους. Ακόμα και αυτά που είναι καλά κλεισμένα και αποθηκευμένα σε ντουλάπια, με τον χρόνο μπορεί μερικές φορές να ελευθερώσουν χημικά στην ατμόσφαιρα.  Τα χημικά αυτά μπορεί να συγκεντρωθούν σε μέρη που δεν αερίζονται, όπως τα ντουλάπια που φυλάμε τα ποτήρια μας. Δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε και ένα άλλο μεγάλο κίνδυνο που παραμονεύει τα παιδιά μας, από αυτά τα χημικά, τις δηλητηριάσεις. Διατηρήστε και αποθηκεύστε λιγότερο τοξικά προϊόντα, έτσι ώστε να περιορίσετε τον κίνδυνο της βλάβης της υγείας του παιδιού σας.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Διαβάστε τις ετικέτες των κουτιών και αποφύγετε προϊόντα που έχουν επικίνδυνα σύμβολα ή γράφουν στο κουτί "τοξικό, εκρηκτικό, διαβρωτικό", κλπ.
• Επιλέξτε "πράσινα" ή μη-τοξικά προϊόντα. Αν χρειάζεστε οπωσδήποτε ένα τοξικό προϊόν αγοράστε μια μικρή ποσότητα, ακριβώς όση χρειάζεστε, και ακολουθείστε τις οδηγίες με μεγάλη προσοχή.
• Αερίστε τον χώρο καλά κατά την χρήση του προϊόντος. Κρατήστε τα παιδιά μακριά από τους χώρους αυτούς μέχρι που η μυρωδιά να έχει εξαφανιστεί.
• Αποθηκεύστε τα προϊόντα σφραγισμένα και με άθικτη την ετικέτα τους, σε κλειδωμένες  αποθήκες. Απορρίψτε την περίσσεια του προϊόντος σαν να ήταν τοξικό απόβλητο.


Μήπως τα παιδιά και το προσωπικό κυκλοφορούν με τα παπούτσια τους ;
Πολλές ουσίες μεταφέρονται στο εσωτερικό των κατοικιών με τα παπούτσια, τα ζώα και τις ρόδες από τα καροτσάκια. Ουσίες όπως μέταλλα, εντομοκτόνα, λιπάσματα, και περιττώματα ζώων. Όταν μπούνε στο σπίτι μας οι ουσίες αυτές, κάθονται με την μορφή σκόνης στο πάτωμα, σε επιφάνειες, και στα χαλιά. Τα μικρά παιδιά περνούν ένα μεγάλο μέρος της ημέρας κοντά στο πάτωμα και είναι έτσι πιθανότερο να εκτεθούν περισσότερο στις ουσίες αυτές. Κρατώντας την βρωμιά και την σκόνη έξω από τους εσωτερικούς χώρους βοηθάμε στο να μην εκτεθεί το παιδί μας στους επικίνδυνους αυτούς ρύπους.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Βάλτε τους όλους να βγάζουν τα παπούτσια τους στην είσοδο.
• Χρησιμοποιείστε χαλάκια στην είσοδο ώστε να συγκρατήσετε την σκόνη και την βρωμιά έξω από τους εσωτερικούς χώρους. Χρησιμοποιείστε χαλάκια που να πλένονται. Πλύνετε τα συχνά αλλά όχι στο πλυντήριο.
• Προωθείστε την χρήση υποδημάτων (πχ παντόφλες) για μέσα στο σπίτι.
• Διαλέξτε παιδικό σταθμό που είναι κατασκευασμένος έτσι που ο γονιός δεν θα χρειαστεί να διασχίσει όλο τον σταθμό για να αφήσει και να πάρει το παιδί του.

Μήπως τα παιδιά χρησιμοποιούν υλικά κατασκευών και καλλιτεχνικών που μυρίζουν έντονα;
Κάποια υλικά περιέχουν ουσίες που μπορεί να είναι βλαπτικές για την υγεία των παιδιών. Για παράδειγμα έχει βρεθεί μόλυβδος σε κάποιες μπογιές, κραγιόν και κιμωλία.  Διαλυτικά που χρησιμοποιούνται σε κόλλες και μαρκαδόρους μπορεί να ελευθερώσουν πτητικούς οργανικούς διαλύτες (VOCs). Ο όρος "μη τοξικό" σημαίνει ότι το προϊόν δεν προκαλεί οξεία δηλητηρίαση. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το προϊόν είναι ασφαλές για την υγεία, στην επαφή του με τον άνθρωπο για μεγάλα χρονικά διαστήματα. 
Η ετικέτες που υπάρχουν στην συσκευασία των προιόντων μας δίνουν χρήσιμες πληροφορίες  για την ασφάλεια του προϊόντος. 

Αναζητείστε:
• “Μη τοξικά” προϊόντα.
• Ετικέτες που δεν έχουν επικίνδυνα σύμβολα.
• Προϊόντα που δεν έχουν προειδοποιητικές ενδείξεις όπως "επικίνδυνο αν καταποθεί, αν έρθει σε επαφή με τα μάτια κλπ". 
• Προτιμήστε να αγοράζετε προιόντα που είναι κατασκευασμένα σε χώρες όπως η Ευρώπη, η Αμερική, ο Καναδάς,  η Αυστραλία, και να είστε επιφυλακτικοί με χώρες όπως η Κίνα, το Βιετνάμ κλπ. Οι νόμοι του διεθνούς εμπορίου δεν είναι παντού οι ίδιοι και επομένως το ίδιο προϊόν δεν έχει περάσει τους ίδιους ελέγχους ασφάλειας για την υγεία σε όλα τα κράτη. Το ότι κυκλοφορεί στην χώρα μας δεν μας εξασφαλίζει.  

Συμβουλές για τα παιδιά
• Διαβάστε τις ετικέτες και ακολουθείστε πιστά τις οδηγίες του κατασκευαστή. Αν η ετικέτα δεν περιέχει αρκετές πληροφορίες για να εξασφαλίσετε την ασφάλεια στην υγεία του προϊόντος, επικοινωνήστε με τον κατασκευαστή και ζητήστε να σας παρέχει πληροφορίες για την ασφάλεια της υγείας των παιδιών σε σχέση με το προϊόν του.
• Επιλέξτε τζελ, υγρά και πάστες αντί για πούδρες και σπρέι που εισπνέονται ευκολότερα. Αν η πούδρα πρέπει να αναμιχθεί με νερό κάντε την ανάμειξη σε καλά αεριζόμενο μέρος όπου τα παιδιά δεν είναι παρόντα.
• Επιλέξτε υδατοδιαλυτά αντί για άλλα προϊόντα που αραιώνονται με διαλύτες.
• Αερίστε καλά την περιοχή, επιβλέψτε τα παιδιά σας, μην τους επιτρέπετε να τρώνε και να πίνουν ενώ ασχολούνται με δημιουργικές κατασκευές και καλλιτεχνικά, και βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά αλλά και το προσωπικό θα πλύνει πολύ καλά τα χέρια του στο τέλος της δραστηριότητας. 
• Στο τέλος των καλλιτεχνικών και κατασκευαστικών δραστηριοτήτων καθαρίστε πολύ καλά τον χώρο. Καθαρίστε με ένα νωπό πανί και όχι απλώς σκουπίζοντας για να περιορίσετε απλά την σκόνη. Διατηρείστε τα υλικά των δραστηριοτήτων αυτών μακριά από τα παιδιά και στις αρχικές τους συσκευασίες.

Μήπως υπάρχουν αντικείμενα και παιχνίδια από μαλακό πλαστικό (που ζουλιούνται);
Μερικά μαλακά πλαστικά παιχνίδια είναι κατασκευασμένα από βινύλιο (PVC). Το βινύλιο μπορεί να μαλακώσει όταν προστεθούν κάποια χημικά όπως τα φθαλικά, χημικά που μπορεί να "περάσουν" στο παιδί όταν τα βάλει στο στόμα του. Τα φθαλικά επίσης μπορούμε να τα βρούμε και σε άλλα προϊόντα της καθημερινής χρήσης, όπως το γυαλιστικό νυχιών, διάφορα προϊόντα ομορφιάς, πλαστικές συσκευασίες τροφίμων και στον αέρα των εσωτερικών χώρων. Τα φθαλικά είναι ύποπτα για πολλές αρνητικές επιδράσεις στην υγεία, ιδίως στην επίδραση που έχουν στο αναπτυσσόμενο αναπαραγωγικό σύστημα των αγοριών. Κάποιοι από τους κατασκευαστές μετά από πιέσεις που έχουν δεχτεί από κράτη και γονείς έχουν "περάσει" σε άλλα πλαστικά. Συστήνετε οι γονείς να πετάξουν τα παιχνίδια και αυτά για τα δόντια που είναι κατασκευασμένα από μαλακό πλαστικό.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Όλα τα πλαστικά, για λόγους ανακύκλωσης, έχουν συνήθως στο κάτω μέρος ένα τριγωνικό σύμβολο με τρία βέλη, που μέσα έχει ένα αριθμό. Σαν προφύλαξη απορρίψτε τα πλαστικά που περιέχουν τον αριθμό "3" που αναφέρεται στο βινύλιο, αλλά επειδή πολλά παιχνίδια και πλαστικά δεν έχουν καμία σήμανση, αποφύγετε εντελώς τα παιχνίδια και τα αντικείμενα από μαλακό πλαστικό, ιδίως αν αυτά είναι για την οδοντοφυΐα.
• Αν βγείτε για να αγοράσετε πλαστικά παιχνίδια για παιδιά, αναζητείστε για να βρείτε την ετικέτα που θα επισημαίνει ότι το προϊόν δεν περιέχει φθαλικά. Μην διστάσετε να έρθετε σε επαφή με τον κατασκευαστή και να του ζητήσετε να σας απαντήσει γραπτώς αν το προϊόν του περιέχει φθαλικά άλατα.
• Ζεστάνετε φαγητά και γάλα σε γυάλινα σκεύη, σε ανθεκτικά κεραμικά ή σε μεταλλικά αντί για πλαστικά. Η αυξημένη θερμοκρασία κάνει τα φθαλικά να μεταφέρονται από το πλαστικό δοχείο στο περιεχόμενο σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες.
• Όπου αυτό είναι δυνατόν, μην αγοράζετε προϊόντα που είναι κατασκευασμένα από μαλακό βινύλιο όπως για παράδειγμα κουρτίνες μπάνιου, καλλύματα, αδιάβροχα, πλαστικά δάπεδα κλπ αλλά προτιμήστε να είναι από εναλλακτικά υλικά, όπως το ύφασμα, το πολυέστερ κλπ. 
http://en.wikipedia.org/wiki/Mildew 

Μήπως ο σταθμός δέχεται μεταχειρισμένα παιχνίδια;
Τα μεταχειρισμένα παιχνίδια δεν έχουν την αρχική τους συσκευασία. Η συσκευασία είναι απαραίτητη αφού μπορεί να περιέχει σημαντικές πληροφορίες ασφάλειας για την υγεία και για την χρήση του προιόντος. Στις οδηγίες περιέχονται πληροφορίες για την κατάλληλη ηλικία χρήσης, μπορεί να περιγράφει τις ουσιες που περιέχονται και να αναφέρει την διεύθυνση και το τηλέφωνο του κατασκευαστή. Παιχνίδια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1970 μπορεί να περιέχουν τοξικά χημικά. Πολλά παλιότερα προϊόντα, για παράδειγμα πλαστικά για την οδοντοφυΐα (ράμπερς) μπορεί να περιέχουν φθαλικά άλατα και δεν θεωρούνται ασφαλή για την υγεία του παιδιού σύμφωνα με τις σημερινές προδιαγραφές. Σπασμένα και παλιά παιχνίδια μπορεί να περιέχουν σκόνη, μύκητες, παράσιτα και άλλα αλλεργιογόνα. Αυτό ισχύει και για τα βιβλία.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Ελέγξτε τα παιχνίδια που σας χαρίζουν, ιδίως αυτά που δεν έχουν την αρχική τους συσκευασία.
• Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να αποφύγετε παλιότερα και χρησιμοποιημένα πλαστικά παιχνίδια για τα πολύ μικρά παιδιά.
• Μην χρησιμοποιείτε βαμμένα παιχνίδια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1970.

Μήπως το μεγαλύτερο μέρος του δαπέδου καλύπτεται με χαλιά; 
Αν τα καινούργια σας χαλιά έχουν κάποια μυρωδιά, αυτό αποτελεί σημάδι ότι πτητικά οργανικά συστατικά (VOCs - http://en.wikipedia.org/wiki/Vocs) ή άλλα χημικά που εξατμίζονται και περιέχονται στον αέρα. Τα πτητικά αυτά χημικά συγκεντρώνονται σε μη καλά αεριζόμενους χώρους και συνδέονται με ένα πλήθος από βλαπτικές επιδράσεις στην υγεία, όπως ερεθισμούς στα μάτια, τον λαιμό και τους πνεύμονες. Μερικά από αυτά τα χημικά έχουν συνδεθεί με σοβαρότερες επιδράσεις στην υγεία όπως η επίδραση στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου. Με τον καιρό τα χαλιά συσσωρεύουν σκόνη και χημικά που "κάθονται" επάνω τους και αποτελούν ένα μέρος για ανάπτυξη μούχλας. Η ποσότητα της σκόνης που περιέχεται σε ένα τετραγωνικό μέτρο παλιού χαλιού μπορεί να είναι έως και 400 φορές περισσότερη από το γυμνό πάτωμα, στο ίδιο σπίτι. Τα καθαριστικά των χαλιών του εμπορίου, αντί για να βοηθήσουν την κατάσταση, περιέχουν χημικά απου έχουν συνδεθεί με ερεθισμούς στα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα.

Συμβουλές για τα παιδιά

• Αναθεωρήστε την άποψη για να στρώσετε χαλιά στα σημεία που τα παιδιά σας παίζουν. Επιλέξτε σκληρές επιφάνειες για δάπεδο και χρησιμοποιείστε μικρά χαλάκια ή κουρελούδες που τινάζονται και πλένονται εύκολα.
• Βάλτε χαλάκια εισόδου που πλένονται στις εισόδους του σπιτιού σας και φροντίστε να τα πλένετε τακτικά.
• Σκουπίστε τα χαλιά με ηλεκτρική σκούπα τακτικά και αερίστε επαρκώς. Όταν καθαρίζετε χαλιά, χρησιμοποιείστε φιλικά για το περιβάλλον προϊόντα, που γενικά είναι λιγότερο τοξικά στον άνθρωπο.
• Αν οπωσδήποτε πρέπει να βάλετε χαλιά, προτιμήστε να είναι από φυσική ίνα, αφήστε πριν τα βάλετε να αεριστούν έξω, αποφύγετε τις τοξικές κόλλες για να τα κολλήσετε, αερίστε καλά τον χώρο και αφήστε να ξεμυρίσει εντελώς πριν να χρησιμοποιήσετε τον χώρο.


Μήπως χρησιμοποιούν αποσμητικό για να καλύπτουν την μυρωδιά;
Τα περισσότερα αποσμητικά αποτελούνται από χημικά που καλύπτουν τις μυρωδιές με την δική τους που συνήθως είναι διαφορετική και πιο δυνατή, ή αδρανοποιούν την μυρωδιά, ή ακόμα μπλοκάρουν το οσφρητικό νεύρο στην μύτη των ανθρώπων, έτσι που δεν μπορούμε να μυρίσουμε. Τα αποσμητικά μπορεί να περιέχουν ένα πλήθος από χημικά που μπορεί να επηρεάσουν την υγεία. Αντί λοιπόν να χρησιμοποιήσετε χημικά αποσμητικά, ή λύση είναι να απομακρύνετε την εστία της μυρωδιάς ή να την περιορίσετε.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Χρησιμοποιείστε ένα δοχείο απορριμμάτων με καπάκι που κλείνει ερμητικά και αδειάστε το όσο συχνά χρειάζεται.
• Εξασφαλίστε τον καλό αερισμό του μπάνιου σας.
• Χρησιμοποιείστε ένα ανοικτό δοχείο με σόδα μαγειρέματος, μακριά από τα παιδιά, για να απορροφάει τις μυρωδιές. Μια άλλη επιλογή είναι ο zeolite, ένα άλας που απορροφάει μυρωδιές.

Μήπως στις τουαλέτες χρησιμοποιούν χημικά καθαριστικά;
Σημάνσεις με σύμβολα κινδύνου και λέξεις όπως "κίνδυνος, προσοχή, προειδοποίηση κλπ" αποτελούν σίγουρα ένα σημάδι ότι το προϊόν καθαρισμού περιέχει ισχυρά, συχνά τοξικά χημικά. Η έκθεση στα χημικά αυτά συμβαίνει κατά την διάρκεια της χρήσης τους, με την αναπνοή ή με την επαφή με τα χέρια μας των επιφανειών που έχουν καθαριστεί με αυτά και στην συνέχεια με επαφή των χεριών με το στόμα. Οι τουαλέτες είναι εύκολο να καθαριστούν χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τοξικά χημικά.

Συμβουλές για τα παιδιά

• Προλάβετε την ανάπτυξη μούχλας και μυκήτων με τον καλό αερισμό των χώρων.
• Χρησιμοποιείστε εναλλακτικά, ασφαλέστερα προϊόντα καθαρισμού.
• Η μαγειρική σόδα και μία βούρτσα μπορεί να καθαρίσει όλο το μπάνιο.
• Αν χρησιμοποιήσετε τοξικά καθαριστικά προϊόντα μπάνιου, ακολουθείστε τις οδηγίες τυυ κατασκευαστή, αερίστε καλά τον χώρο και κρατήστε τα παιδιά μακριά.


Μήπως δίνουν στα παιδιά για να πλύνουν τα χέρια τους αντισηπτικό σαπούνι;
Τα αντισηπτικά σαπούνια δεν κάνουν τίποτε για να περιορίσουν ή να σκοτώσουν τους ιούς και επομένως τις ιώσεις. Επίσης δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα αν προστατεύουν τους ανθρώπους από τις μικροβιακές λοιμώξεις. Τις περισσότερες φορές τα αντισηπτικά σαπούνια σκοτώνουν περισσότερα από όσα χρειάζεται μικρόβια.  Το καλό πλύσιμο με ένα κοινό σαπούνι και μπόλικο τρεχούμενο νερό επαρκεί για να απομακρύνει τα περισσότερα βακτηρίδια. Κατάχρηση αντισηπτικών σαπουνιών έχει σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη "σούπερ-μικροβίων" τα οποία είναι ανθεκτικά στα χημικά που έχουν σχεδιαστεί για να τα σκοτώσουν.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Τα παιδιά και το προσωπικό πρέπει να πλένουν τα χέρια τους μετά το παιχνίδι στο ύπαιθρο, μετά τις καλλιτεχνικές δραστηριότητες, μετά την τουαλέτα, μετά από επαφή με ζώα, με τον βήχα ή το φτέρνισμα, μετά το φαγητό και όπου αλλού μπορεί τα χέρια να έχουν μολυνθεί.
• Χρησιμοποιείστε ζεστό νερό και σαπούνι, τρίψτε έντονα τα χέρια για τουλάχιστον 15 δευτερόλεπτα. Πλύνετε όλες τις επιφάνειες των χεριών, ξεπλύνετε κάτω από τρεχούμενο νερό και στεγνώστε τα καλά.
• Χρησιμοποιείστε αντισηπτικά σαπούνια μόνον εκεί που χρειάζεται, για παράδειγμα σε κάποιες ιατρικές καταστάσεις.
• Βάλτε τα παιδιά σας να τραγουδήσουν ένα τραγουδάκι όσο πλένουν τα χέρια τους, ώστε να εξασφαλίσετε επαρκή χρόνο πλυσίματος.

Μήπως υπάρχει ορατή μούχλα στο ταβάνι, τους τοίχους  ή κάτω από τους νεροχύτες;
Ο συνδυασμός υγρασίας και υπολειμμάτων τροφών μπορεί να δημιουργήσει ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη μούχλας. Η μούχλα προσβάλει υλικά όπως το ξύλο, το χαρτί και το ύφασμα. Επίσης ελευθερώνει σπόρους που ταξιδεύουν με τον αέρα και μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες, άσθμα και άλλα προβλήματα υγείας. Η λύση στο πρόβλημα της μούχλας είναι να ελέγξετε τα επίπεδα της υγρασίας.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Προλάβετε τις καταστάσεις που δημιουργούν μούχλα. Διατηρείστε όλες τις περιοχές των δωματίων καθαρές και στεγνές.
• Τρίψτε την μούχλα με απορρυπαντικό και νερό, σκουπίστε με ένα βρεγμένο ύφασμα και στεγνώστε την περιοχή για να απομακρύνετε την μούχλα. Το διάλυμα απορρυπαντικού πρέπει να είναι άοσμο. Φορέστε λαστιχένια γάντια, μάσκα, και κρατήστε τα παιδιά ή άτομα που υποφέρουν από άσθμα μακριά από τον χώρο. Αν υπάρχει πολλή μούχλα ή αυτή επανεμφανίζεται, αναζητείστε την βοήθεια ειδικών επαγγελματιών.
• Για περισσότερο εκτεταμένη μούχλα, ή κάποιους ιδιαίτερους τύπους μούχλας, ζητείστε την βοήθεια ειδικών.
• Πετάξτε μουχλιασμένα αντικείμενα που δεν μπορούν να καθαριστούν και να στεγνώσουν.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την διεύθυνση http://www.cmhc-schl.gc.ca/en/co/maho/yohoyohe/momo/momo_005.cfm

Μήπως για τον πυρετό χρησιμοποιούν υδραργυρικό θερμόμετρο;
Ο υδράργυρος είναι ένα επικίνδυνο μέταλλο που μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη και την λειτουργία του εγκεφάλου. Αν ένα υδραργυρικό θερμόμετρο σπάσει - αντίθετα με αυτό που πιστεύουν οι περισσότεροι, ότι δηλαδή ο υδράργυρος είναι επικίνδυνος αν καταποθεί - ατμοί υδραργύρου ελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα και μπορούν να εισπνευστούν. Αν ο χώρος δεν αερίζεται επαρκώς, η έκθεση είναι μεγαλύτερη. Τα υδραργυρικά θερμόμετρα αποτελούν ένα πολύ μικρό μέρος του προβλήματος της ρύπανσης τους περιβάλλοντος με υδράργυρο. Ο υδράργυρος στο περιβάλλον αποτελεί ένα αυξανόμενο κίνδυνο για την υγεία, στο μεγαλύτερο ποσοστό οφειλόμενο στην ικανότητα που έχει να μεταβολίζεται όταν φτάσει στο νερό, από υδρόβιους μικροοργανισμούς σε μεθυλ-υδράργυρο, που με την σειρά του μολύνει το σώμα των ψαριών και άρα μπαίνει στην τροφική αλυσσίδα.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Απορρίψτε τα υδραργυρικά θερμόμετρα σαν τοξικά απόβλητα.
• Άγοράστε εναλλακτικά ψηφιακά και ηλεκτρονικά θερμόμετρα για την μέτρηση της θερμοκρασίας.
• Αν ένα υδραργυρικό θερμόμετρο σπάσει, βγάλτε τα παιδιά έξω από τον χώρο αυτό, αερίστε όσο μπορείτε καλύτερα, και επικοινωνήστε με ειδικούς φορείς για το πως να συλλέξετε τον υδράργυρο. Μην σκουπίσετε με ηλεκτρική σκούπα ούτε και με πανί τον χυμένο υδράργυρο.


Μήπως υπάρχει εγκατάσταση με αέριο;
Μη σωστά τοποθετημένοι φούρνοι αερίου μπορεί να ελευθερώσουν στον αέρα επικίνδυνα τοξικά αέρια. Σε υψηλές συγκεντρώσεις αυτά μπορεί να εριθίσουν τα μάτια και τους πνεύμονες και να προκαλέσουν άλλα συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, ναυτία και λιποθυμία. Έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να γίνει θανατηφόρος.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Χρησιμοποιείστε έναν αποροφητήρα ή ανοίξτε τα παράθυρα όταν μαγειρεύετε.
• Μία φορά τον χρόνο επιθεωρείστε την λειτουργία του φούρνου για να διαπιστώσετε την καλή λειτουργία.
• Εγκαταστήστε ανιχνευτή φυσικού αερίου σαν μέρος της αρχικής εγκατάστασης στην κουζίνα.

Μήπως για το καθάρισμα του φούρνου χρησιμοποιούν χημικά καθαριστικά του εμπορίου;
Τα περισσότερα καθαριστικά ηλεκτρικών φούρνων έχουν στις ετικέτες τους ένα πλήθος από προειδοποιητικά σύμβολα, οδηγίες χρήσεως και τι να κάνετε σε περίπτωση ανάγκης. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι από τα περισσότερο τοξικά καθαριστικά προϊόντα που είναι διαθέσιμα στην αγορά. Συνήθως είναι με την μορφή σπρέι ή αεροζόλ, διασπείρονται στον αέρα όταν χρησιμοποιούνται και εύκολα μπορούν να εισπνευστούν. Ευτυχώς υπάρχουν ένα πλήθος από τρόπους για να ελαττώσουμε ή να αποφύγουμε την χρήση αυτών των τοξικών χημικών καθαριστικών φούρνων.

Συμβουλές για τα παιδιά

• Επιλέξτε για καθαρισμό του φούρνου σας, καθαριστικά προϊόντα που είναι ασφαλέστερα και λιγότερο τοξικά.
• Καθαρίζετε τον φούρνο συχνότερα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την χρήση τοξικών καθαριστικών λιγότερο απαραίτητη.
• Μια πάστα από μαγειρική σόδα και νερό που θα αφήσετε όλη την νύχτα και θα την τρίψετε την άλλη ημέρα, είναι μια αποτελεσματική μη τοξική επιλογή.
• Αν χρησιμοποιήσετε προϊόντα του εμπορίου για καθαρισμό του φούρνου, ακολουθήστε τις οδηγίες που αναγράφονται στο προϊόν, αερίστε καλά τον χώρο και βγάλτε τα παιδιά έξω από την κουζίνα. 

Μήπως έχουν πρόβλημα με κατσαρίδες, μυρμήγκια ή ποντίκια;
Τα έντομα και τα τρωκτικά αποτελούν ένα πρόβλημα αλλεργίας και άσθματος. Η παρουσία τους αυξάνει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθούν εντομοκτόνα και δηλητήρια. Τα εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται μέσα στο σπίτι αργούν να εξαφανιστούν σε σχέση με εκείνα που χρησιμοποιούνται έξω από το σπίτι. Τα εντομοκτόνα μέσα στο σπίτι αποτελούν μια σημαντική πηγή έκθεσης για τα παιδιά, μεγαλύτερης από αυτή που υπάρχει στα τρόφιμα. Η παρουσία εξ άλλου μέσα στο σπίτι εντομοκτόνων και δηλητηρίων κάνει μεγαλύτερο τον κίνδυνο για επαφή του παιδιού με αυτά με αποτέλεσμα την δηλητηρίαση. 

Συμβουλές για τα παιδιά

• Περιορίστε τα έντομα και τα τρωκτικά αλλάζοντας τις συνθήκες που χρειάζονται για να αναπτυχθούν πχ φροντίστε για το πρόβλημα της υγρασίας, κρατήστε τα συρτάρια και τα ντουλάπια καθαρά, και κρατήστε το ψωμί και τα τρόφιμα κλειστά σε σφραγισμένα δοχεία.
• Αν μπορείτε χρησιμοποιείστε παγίδες και όχι δηλητήρια. Χρησιμοποιείστε τζελ ή σκόνες αντί για σπρέι που διασπείρονται στον αέρα.
• Αν χρειάζεστε οπωσδήποτε ένα εντομοκτόνο ή δηλητήριο, επιλέξτε το λιγότερο τοξικό και ακολουθείστε τις οδηγίες πολύ προσεκτικά. Προειδοποιείστε το προσωπικό και τους γονείς πριν να το χρησιμοποιήσετε και ποτέ σε παρουσία παιδιών.


Μήπως για ψάρι σερβίρουν τόνο ή ξιφία;
Το ψάρι, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του τόνου σε κονσέρβα, είναι μια σπουδαία πηγή πρωτεΐνης και περιέχει ευεργετικά ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Όμως, όλα τα ψάρια έχουν μολυνθεί με μεθυλ-υδράργυρο σε διαφορετικό βαθμό το καθένα. Ο υδράργυρος είναι τοξικός για την ανάπτυξη και την λειτουργία του εγκεφάλου. Δεν είναι όλοι οι τόνοι το ίδιο. Περιορίστε την κατανάλωση τόνου, καρχαρία και ξιφία σε παιδιά κάτω των 15 ετών και σε εγκύους. Σαν γενική οδηγία, περιορίσετε την κατανάλωση όλων των ψαριών σε 2 φορές την εβδομάδα.

Συμβουλές για τα παιδιά 
• Γυναίκες σε ενδιαφέρουσα, που θηλάζουν και παιδιά κάτω των 15 ετών μπορούν να φάνε ψάρι, αλλά πρέπει να το επιλέγουν με προσοχή. Αποφύγετε ψάρια που έχουν μολυνθεί με υψηλά επίπεδα μεθυλ-υδραργύρου, όπως ξιφία, καρχαρία, “βασιλικό” σκουμπρί και φρέσκο τόνο. Επιλέξτε ψάρια και θαλασσινά χαμηλά σε υδράργυρο, όπως γαρίδες, όλα τα μικρά ψάρια, ο μικρός σολομός, τα καβούρια, ο μπακαλιάρος, η γλώσσα κ.α.
• Όταν αγοράζετε τόνο σε κονσέρβα αποφύγετε τον "λευκό" και τον "albacore".
• Για περισσότερες πληροφορίες: www.hc-sc.gc.ca/ahc-asc

Μήπως συχνά σερβίρουν τροφές με πολύ ζωικό λίπος;
Τροφές πλούσιες σε ζωικό λίπος μπορεί να περιέχουν ανθεκτικά χημικά όπως εντομοκτόνα, διοξίνες, επιβραδυντές φωτιάς και οργανικούς διαλύτες. Τα χημικά αυτά είναι γνωστό ή υπάρχουν υπόνοιες ότι συνδέονται με ένα πλήθος από επιδράσεις στην υγεία του εμβρύου και του παιδιού. Τα ανθεκτικά αυτά χημικά αγαπούν το ζωικό λίπος όπου και συσσωρεύονται.

Συμβουλές για τα παιδιά
• Μειώστε την προσφορά ζωικού λίπους στα παιδιά σας. Επιλέξτε χαμηλά σε λιπαρά κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα, όπου αυτό είναι δυνατό, για παιδιά ηλικίας 2 ετών και πάνω. 
• Μαγειρέψτε το κρέας, το ψάρι και τα πουλερικά έτσι που το λίπος να στραγγίζει. Αφαιρέστε το λίπος από το κρέας. Μην δίνετε στα παιδιά για να φάνε τις πέτσες από το κοτόπουλο και το ψάρι.
• Υπάρχουν και άλλες πηγές πρωτεΐνης, όπως για παράδειγμα τα όσπρια.
• Αν ο παιδικός σταθμός ακολουθεί μια πολιτική βιολογικών τροφών, επιλέξτε σαν προτεραιότητα βιολογικές τροφές όπως το κρέας, τα πουλερικά, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά.

Μήπως κοντά στον χώρο που παίζουν τα παιδιά παρκάρουν αυτοκίνητα ή σχολικά λεωφορεία με την μηχανή τους αναμμένη στο ρελαντί;
Πολλά από τα λεωφορεία καίνε πετρέλαιο. Σαν επιβάτης σε λεωφορείο που κινείται με πετρέλαιο μπορεί να εκτεθείς σε αέρια από την καύση του πετρελαίου. Πρόκειται για ένα μίγμα χημικών που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν το αναπνευστικό σύστημα και πιθανόν προκαλούν καρκινογένεση στον άνθρωπο. Η έκθεση είναι μεγαλύτερη γύρω και μέσα από τα σταματημένα αλλά με αναμμένη την μηχανή λεωφορεία αυτά. Μέσα στο λεωφορείο η έκθεση είναι μεγαλύτερη στο πίσω μέρος του λεωφορείου απ' ότι στα μπροστινά καθίσματα, όταν τα παράθυρα είναι κλειστά.

Συμβουλές για τα παιδιά 
• Αποθαρρύνετε και αν είναι δυνατόν απαγορέψτε σε όλα τα αυτοκίνητα που είναι σταματημένα να έχουν την μηχανή τους αναμμένη.
• Οι χώροι στάθμευσης των σχολικών λεωφορείων δεν πρέπει να είναι κοντά στα μέρη που τα παιδιά παίζουν.
• Υποστηρίξτε χρήση από τα σχολικά λεωφορεία καθαρότερων καυσίμων και για καλύτερες τεχνολογίες στο μέλλον.

Μήπως βγάζουν τα παιδιά έξω για παιχνίδι όταν η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι υψηλή;
Πέρα ότι τα παιδιά περνούν μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στο ύπαιθρο, είναι και περισσότερο ενεργητικά σε σχέση με τους ενήλικες. Αναπνέουν πιο βαθιά και πιο συχνά, και συχνά από το στόμα τους. Η έκθεση στους ρύπους είναι μεγαλύτερη και μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη και την λειτουργία των πνευμόνων τους.  

Συμβουλές για τα παιδιά 
• Προσπαθήστε να είστε ενημερωμένοι σε καθημερινή βάση για την ατμοσφαιρική ρύπανση. Εάν υπάρξει προειδοποίηση για μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση, επιλέξτε για τα παιδιά σας λιγότερο ενεργητικές δραστηριότητες στο ύπαιθρο ή περιορίστε την διάρκεια τους. Ελέγχετε τακτικά το πως αισθάνονται τα παιδιά ιδίως αυτά που πάσχουν από άσθμα. Προμηθεύστε τα με άφθονο νερό και επιμείνετε για τακτικά διαλλείματα.
• Για να περιορίσετε την έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση, όταν περπατάτε με τα παιδιά ή τα πάτε βόλτα με το καροτσάκι αποφύγετε τους πολυσύχναστους δρόμους. Κανονίστε τις εξόδους σας για βόλτα με τα παιδιά όταν η κυκλοφορία στους δρόμους είναι περιορισμένη.
• Κινηθείτε προς την κατεύθυνση για να μειώσετε την ατμοσφαιρική ρύπανση, και προσωπικά αλλά και σαν εργαζόμενος. Για παράδειγμα οδηγείστε λιγότερο και περιορίστε την κατανάλωση ενέργειας.

Μήπως τα παιδιά παίζουν σε αυλές με γκαζόν ή φυτά που έχουν ψεκαστεί με εντομοκτόνα ή λιπάσματα;
Η χρήση των εντομοκτόνων και των φυτοφαρμάκων είναι αρκετά διαδεδομένη σε πολλές περιοχές. Τα παιδιά αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο έκθεσης στα χημικά αυτά που σκορπίζονται με ψεκασμούς και επιθέσεις σε κήπους και χωράφια απ' ότι οι ενήλικες, αφού παίζουν περισσότερη ώρα στο ύπαιθρο, παίζουν πιο κοντά στο έδαφος, βάζουν τα χέρια στο στόμα τους συχνότερα και μπορεί να αμελούν το πλύσιμο τους.
Τα χημικά αυτά μπορούν να "μεταφερθούν" σε κοντινά εδάφη αλλά και μέσα στο σπίτι μας. Συνήθως μεταφέρονται με τα παπούτσια, τα ζώα και τα παιδικά καροτσάκια ή τα καροτσάκια του σουπερ μάρκετ.

Συμβουλές για τα παιδιά 
• Χρησιμοποιείστε μη τοξικά μέσα για να έχετε υγιείς κήπους.
• Πάντοτε πλένετε τα χέρια των παιδιών μετά το παιχνίδι έξω στην αυλή ή στον κήπο καθώς και πριν φάνε.
• Υποστηρίξτε την λήψη μέτρων για να μειωθεί η έκθεση των παιδιών στα χημικά αυτά.

Μήπως τα παιδιά παίζουν σε μέρη όπου υπάρχουν κτίρια που οι μπογιές τους ξεφλουδίζουν ή τρίβονται
Μέχρι το 1976, έβαζαν στα χρώματα μεγάλες ποσότητες μολύβδου για να αντέχουν περισσότερο στον χρόνο. Τα εξωτερικά χρώματα γενικά περιέχουν μεγαλύτερες ποσότητες μολύβδου από τα εσωτερικών χώρων. Το ξεφλούδισμα και η σκόνη από τριμμένα χρώματα από τις ανακαινίσεις μπορεί να εναποθέσει μόλυβδο και άλλα μέταλλα στο χώμα, την άμμο, το γρασίδι γύρω και κάτω από βαμμένες επιφάνειες. Τα παιδιά είναι σε κίνδυνο να εκτεθούν στις ουσίες αυτές κυρίως όταν παίζουν έξω και βάζουν τα χέρια στο στόμα τους. Δεν είναι δύσκολο να ελέγξετε την κατάσταση αυτή. Απλά μην τα αφήνετε να παίζουν στα μέρη αυτά.

Συμβουλές για τα παιδιά 
• Κρατήστε τα παιδιά μακριά από περιοχές που είναι δίπλα ή κάτω από βαμμένες επιφάνειες, ιδίως αυτές κτιρίων που κατασκευάστηκαν πριν από 20 χρόνια.
• Χειριστείτε με μεγάλη επιμέλεια τις εξωτερικά βαμμένες επιφάνειες ώστε να προφυλάξετε τον διασκορπισμό των χρωμάτων.
• Ελέγξτε πολύ προσεκτικά την σκόνη κατά την διάρκεια επισκευών ώστε να προφυλάξετε την μόλυνση του περιβάλλοντος εδάφους.
• Μην καλλιεργείτε λαχανικά ή άλλα φυτά που τα χρησιμοποιείτε στο φαγητό σε εδάφη που βρίσκονται γύρω από βαμμένες κατασκευές.


Μοιράστε το


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...