Χριστός Ανέστη!

26 Ιουλίου 2011

Θέλετε να μάθετε πώς να λύνετε με τρόπο ευρηματικό τα καθημερινά μικρο-προβλήματα του νοικοκυριού;



Κόλησε τσίχλα στο αγαπημένο σας πουκάμισο; Μην πανικοβάλεστε... απλά βάλτε το ρούχο σε μια σακούλα και τοποθετήστε το στην κατάψυξη. Η τσίχλα ψύχεται, σφίγγει και γίνεται σαν γυαλί. Τα κομματάκια της αφαιρούνται εύκολα.

Αλατίσατε κατά λάθος το ψητό (ή το μαγειρευτό κρέας) δυο φορές; Δεν υπάρχει πρόβλημα! Προσθέστε μια μεγάλη ξεφλουδισμένη πατάτα και αφήστε το κρέας να σιγοβράσει για άλλα δεκαπέντε λεπτά. Η πατάτα θα ρουφήξει την αλμύρα και το κρέας μας θα γίνει λουκούμι.
Τα πλαστικά σας σεκύη είναι καλυμένα με καμένα λίπη; Ανακατέψτε μια κουταλιά σόδας σε τέσσερα λίτρα ζεστό νερό και βυθίστε στο διάλυμα αυτό τα πλαστικά σκεύη για λίγη ώρα πριν το πλύσιμο.

Αν θέλετε επίσης να μάθετε πως να Απαλλαγείτε από τα ενοχλητικά έντομα, χρησιμοποιώντας φυσικά εντομοκτόνα.... ή να Λύσετε με τρόπο ευρηματικό τα καθημερινά μικρο - προβλήματα του νοικοκυριού...
    ......Τότε πρέπει σίγουρα να διαβάσετε το «Μικρά και Χρήσιμα».
    Θα σας βοηθήσει να κάνετε τη ζωή σας ευκολότερη και το νοικοκυριό σας ένα συναρπαστικό παιχνίδι.


    Μοιράστε το


    22 Ιουλίου 2011

    Αυξέντιος Καλαγκός. O γιατρός των φτωχών παιδιών


    Ο Έλληνας καρδιοχειρουργός που έχει σώσει 9.000 άπορα παιδιά.

    Τα τελευταία έντεκα χρόνια έχει δώσει ζωή σε 9.000 παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο. Μοναδική του αμοιβή, το χαμόγελο που ξαναγεννήθηκε στα χείλη τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, ο καλύτερος μαθητής του Μαγκντί Γιακούμπ, αποτελεί ένα ζωντανό μήνυμα ελπίδας ότι η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί. Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη σωτηρία πολλών καρδιοπαθών στο Λίβανο, στη Γεωργία, στη Σερβία, στην Κύπρο, στην Ινδία, στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στο Μαυρίκιο, στη Μοζαμβίκη, στην Ερυθραία, στο Κιργιστάν, στη Μαδαγασκάρη, στη Βενεζουέλα, στην Ουκρανία και στην Μποτσουάνα.

    Ο Ελληνας καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός δεν απέκτησε τυχαία τον τίτλο του «γιατρού των φτωχών παιδιών». Στα 23 του αποφοίτησε από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στα 40 του έγινε τακτικός καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αργότερα ήταν ο καλύτερος μαθητής του κορυφαίου καρδιοχειρουργού Μαγκντί Γιακούμπ. Ιδρυτής του φιλανθρωπικού ιδρύματος «Καρδιές για όλους», ο Έλληνας γιατρός από την Πόλη μαζί με την ομάδα του δεν κάνει τίποτα άλλο από το να χειρουργεί καθημερινά δωρεάν όλα τα παιδιά στις φτωχές συνοικίες του κόσμου, μόνο και μόνο για να ξαναδεί το χαμόγελο στα χείλη τους.

    «Μπορεί να ακουστεί κοινότυπο, αλλά είναι αλήθεια: η μόνη μου ανταμοιβή είναι το χαμόγελο των παιδιών που έχω σώσει και η χαρά που νιώθουν οι οικογένειές τους. Αυτά μου αρκούν» λέει περήφανος μιλώντας στην «Espresso». Οπουδήποτε στο κόσμο κι αν τον χρειαστούν, δηλώνει παρών. Δουλεύει δεκαοχτώ ώρες τη μέρα, όμως όπως λέει δεν κοιτάει ποτέ το ρολόι του. Οταν ταξιδεύω για φιλανθρωπικό σκοπό, είμαι ικανός να χειρουργήσω περίπου πενήντα περιστατικά μέσα σσε δέκα μέρες, για να αυξήσω τον αριθμό των παιδιών που περιμένουν μήνες και χρόνια να υποβληθούν σε επέμβαση. Υπερβαίνω τις δυνάμεις μου. Δουλεύω περίπου δεκαοχτώ ώρες την ημέρα και τα Σαββατοκύριακα».


    «Πιστεύω στον Θεό»

    Ο πρώτος άνθρωπος που του έδειξε το δρόμο της φιλανθρωπίας ήταν -όπως μας αποκαλύπτει ο ίδιος- ο πατέρας του, κορυφαίος παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη: «Από τα παιδικά μου χρόνια θυμάμαι ότι ο πατέρας μου μου έλεγε να αφουγκράζομαι τον πόνο των ανθρώπων και ειδικά αυτών που ζούνε στη φτώχεια».

    Τον ρωτάμε αν πιστεύει στον Θεό. Αν έχει κάποια βάση αυτό που λέμε όταν κινδυνεύει κάποιος δικός μας άνθρωπος: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του».

    Η απάντησή του είναι αφοπλιστική: «Πρέπει να ξέρετε πως κάθε φορά που χειρουργώ πάνω από το χειρουργικό τραπέζι δεν κάνω τίποτα άλλο από το να επικαλούμαι τον Θεό». Και συνεχίζει συγκινημένος: «Αμέσως μετά, όταν όλα πάνε καλά, σε κάθε ευκαιρία θαυμάζω το έργο του Θεού πάνω σε μας τους ανθρώπους. Ναι, λοιπόν, πιστεύω στον Θεό. Άλλωστε, ο παππούς μου ήταν ιερέας».

    Ερχεται όμως κάποια στιγμή στη ζωή, όπως μας λέει ο κ. Καλανγκός, που όλοι οι άνθρωποι νιώθουν πως κάποια πράγματα είναι υπεράνω των δυνάμεών τους: «Θυμάμαι πριν από εννιά χρόνια είχα χειρουργήσει ένα δύσκολο περιστατικό στη Μοζαμβίκη. Ενα παιδί 3 ετών με καρδιακή ανεπάρκεια, το οποίο όμως απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την επέμβαση και ενώ νοσηλευόταν στην εντατική μονaάδα. Οταν πήγα να συζητήσω τις αιτίες του θανάτου με τη μητέρα του, έμαθα έκπληκτος ότι αυτή η γυναίκα ήταν έγκυος 7 μηνών και μόλις πριν από δύο μήνες είχε χάσει και τον σύζυγό της.

    Είχε, λοιπόν, πουλήσει τα πάντα για να μπορέσει να μεταφέρει το άρρωστο παιδί της από το χωριό στην πρωτεύουσα, στο ιατρικό μας κέντρο, ενώ ταυτόχρονα την είχαν εγκαταλείψει φίλοι και συγγενείς. Το κλάμα και ο πόνος αυτής της γυναίκας που δεν είχε χρήματα ούτε για να θάψει το παιδί της με έκαναν να καταλάβω, με τον πιο σκληρό τρόπο, τι σημαίνει ζωή.

    Της έδωσα αμέσως όλα μου τα χρήματα, όλο μου το μισθό και ζήτησα από τον διευθυντή του ιατρικού κέντρου να της δώσει δουλειά στο μαγειρείο της μονάδας, όπως και έγινε. Σήμερα είναι ευτυχισμένη. Γέννησε τελικά δύο παιδάκια και συνεχίζει μέχρι σήμερα να δουλεύει στο ίδιο κέντρο.

    Είναι αυτές οι συνθήκες στις χώρες του Τρίτου Κόσμου που μου δίνουν την εντύπωση πως ορισμένα πράγματα εξακολουθούν να είναι "υπεράνω των δυνάμεών μου", όμως ποτέ δεν λυγίζω. Βέβαια, για να αλλάξουν οι συνθήκες ζωής και το βιοτικό επίπεδο σε αυτές τις χώρες πρέπει οι μεγάλες δυνάμεις να δουν διαφορετικά τις αιτίες της φτώχειας».


    Η ευτυχία της προσφοράς
    Παρά το γεγονός ότι έχει βραβευτεί δεκάδες φορές από διεθνείς οργανισμούς και ιδρύματα, όπως ο ίδιος λέει, δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο τις συνήθειές του και το χαρακτήρα του: «Σας λέω μετά λόγου γνώσεως πως όλα αυτά τα χρόνια όσο ακριβώς προχώρησα σε επιστημονικό και σε φιλανθρωπικό επίπεδο, άλλο τόσο προσπαθώ να είμαι ταπεινός, και αυτό είναι το μεγαλύτερο ιδανικό στη ζωή».

    Τι κι αν έχει θυσιάσει το χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή; Εκείνο που έχει σημασία -όπως λέει- είναι να είσαι χρήσιμος για τον διπλανό σου. Αυτό προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει και στα δύο παιδιά του - τις ελάχιστες ώρες που είναι κοντά τους.
    Ομως, ο Αυξέντιος Καλαγκός δεν έχει μόνο τον Κωνσταντίνο και τον Αλέξανδρο.

    Εχει σαν παιδιά του 9.000 φτωχά αγγελούδια που δεν είχαν πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν υγεία των χωρών που ζούσαν, στα οποία χάρισε αφιλοκερδώς το δικαίωμα να αναπνέουν και να μπορεί η καρδούλα τους να χτυπάει κανονικά.

    Συνεχιστές του φιλανθρωπικού και του επιστημονικού έργου του ευτυχώς -όπως λέει- υπάρχουν.

    Συνέντευξη στο περιοδικό "Κ"

    H καρδιά ενός μικρού παι διού είναι σαν το μπαλάκι του πινγκ-πόνγκ», είπε και κράτησε το κοριτσάκι στα χέρια του. «Πώς είσαι μικρή μου;» της ψιθύρισε, σε μια στιγμή ολόδική τους. Ο καρδιοχειρουργός Αυξέντιος Καλαγκός, που πριν από λίγες μέρες είχε σώσει τη ζωή της δίχρονης Σταυριάνας, είναι ένας σύγχρονος ιεραπόστολος της Ιατρικής. Εάν κάτι διαμορφώνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του 48χρονου Ελληνα, δεν είναι η λαμπρή καρδιοχειρουργική του σταδιοδρομία ούτε η διευθυντική του θέση στην Καρδιοχειρουργική Κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης. Είναι το γεγονός ότι αυτός ο διεθνούς φήμης επιστήμονας χειρούργησε με την ομάδα του, τα τελευταία δέκα χρόνια, 9.000 άπορα παιδιά!

    Με αυταπάρνηση, την οποία κατά ένα μέρος τού «μετάγγισαν» στα χρόνια των μεταπτυχιακών σπουδών του σπουδαίοι δάσκαλοι όπως ο Μαγκντί Γιακούμπ και ο Αλέν Καρπαντιέ, ο Αυξέντιος Καλαγκός μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στην Ελβετία και τον Τρίτο Κόσμο. Το φιλανθρωπικό ίδρυμα «Coeurs pour tous» (Καρδιές για όλους), που δημιούργησε τον Ιούνιο του 1998, πλαισιωμένος από μια ομάδα χειρουργών με κοινά ιδανικά, προσφέρει ανεκτίμητες ιατρικές υπηρεσίες στους ξεχασμένους του κόσμου.

    Ο γιατρός των φτωχών παιδιών, της μικρής Σταυριάνας, που φωτογραφήθηκε για το «Κ», ή της Νταϊάνας από τη Σερβία, η εικόνα της οποίας πέρσι έκανε διαδικτυακά το γύρο του κόσμου, ταξιδεύει μία εβδομάδα κάθε μήνα: Ερυθραία, Μοζαμβίκη, Αίγυπτος, Αλγερία, Ινδία, Λίβανος, Μαδαγασκάρη, Μαρόκο... Από τις καταβολές του, στα σοκάκια της Κωνσταντινούπολης, όπου μεγάλωσε, τον ακολουθεί πάντα η συμβουλή που του 'χε δώσει ο πατέρας του: «Να προσπαθήσεις να γίνεις κάποιος που προσφέρει στους άλλους». Ετσι κι έγινε. Ανθρωπος ιδιοφυής, ιδεαλιστής και ακαταπόνητος, ο Καλαγκός έχει δοθεί στο φιλανθρωπικό του έργο με παροιμιώδη θέληση κι επιμονή. «Οταν πήγα ύστερα από μεγάλη προσπάθεια να συναντήσω τον Γιακούμπ κι εκείνος έφυγε εκτάκτως απ' το Λονδίνο για μια επέμβαση, έμεινα σ' ένα παγκάκι έξω από το νοσοκομείο, μέχρι να γυρίσει», θυμάται...

    Αποφοίτησε το '84, σε ηλικία 23 ετών, από την Αμερικανική Ιατρική Σχολή της Κωνσταντινούπολης, ειδικεύτηκε στη χειρουργική στο Λονδίνο και στη συνέχεια αφιέρωσε πέντε επιπλέον χρόνια σπουδών προκειμένου να αφοσιωθεί στην καρδιοχειρουργική παιδιών και νεογνών στο Παρίσι και στις ΗΠΑ, για να γίνει τελικά τακτικός καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Γενεύης στα 40 του. Ως κάτοχος, σήμερα, της πατέντας «Kalangos Ring» -ένα πρωτοποριακό «δαχτυλίδι» που τοποθετείται στην παιδική καρδιά για την επιδιόρθωση της μιτροειδούς βαλβίδας και με αυτό από το 2005 έως σήμερα σώθηκαν 4.000 παιδιά- εκχωρεί τα δικαιώματα στο φιλανθρωπικό του ίδρυμα, για να μετεκπαιδεύσει στη Γενεύη γιατρούς και νοσηλευτές των χωρών του Τρίτου Κόσμου. «Ξεκίνησα την Ιατρική για να κάνω ειδικά καρδιοχειρουργική και ανυπομονούσα ως φοιτητής να τελειώσω τη Σχολή για να περάσω στην ειδικότητα», λέει. «Αν σας πω, όμως, πότε μου μπήκε η ιδέα, μπορεί και να γελάσετε… Οταν ήμουν μικρός, εφτά χρόνων, ο πατέρας μου, παθολόγος στην Κωνσταντινούπολη, με έστελνε ν' αγοράζω την εφημερίδα, και μια μέρα του '67 είδα στο πρωτοσέλιδο το μεγάλο γεγονός της πρώτης μεταμόσχευσης καρδιάς, που έκανε ο Μπάρναρντ στη Νότια Αφρική. Λέω του πατέρα μου «όταν μεγαλώσω, θα γίνω χειρουργός, όπως αυτός». Βέβαια τότε, ήταν η έκφραση του εντυπωσιασμού μου κι ένα παιδικό όνειρο, μεγαλώνοντας όμως, ποτέ δεν αποχωρίστηκα αυτό το όνειρο...».

    Είναι πρωί στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Γενεύης και οι γονείς της Σταυριάνας, δύο νέοι άνθρωποι από την Αθήνα, φέρνουν το παιδί, που πριν από τρεις μέρες είχε βγει από το νοσοκομείο, για να το δει ο γιατρός. Η μικρή ήταν επείγουσα περίπτωση, έπρεπε να χειρουργηθεί σε διάστημα δύο εβδομάδων, διαφορετικά δεν θα ζούσε· στην Ελλάδα δεν αναλάμβαναν την επέμβαση δίχως μετάγγιση, όπως ζητούσε η οικογένεια λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. «Μας είπαν για τον Καλαγκό ότι ήταν ο μόνος που θα έκανε, αυτήν τη στιγμή, την εγχείρηση», λέει η μητέρα. «Η πάθηση της μικρής διαγνώστηκε εκ γενετής, αλλά για την τωρινή «επιδιορθωτική» εγχείρηση, που ήταν καθοριστική, χρειαζόμασταν την υποστήριξη του καθηγητή και αυτού του νοσοκομείου. Οταν τον καλέσαμε, ήταν σε εγχείρηση και η γραμματέας του μας είπε ότι θα μας τηλεφωνούσε ο ίδιος. Φοβήθηκα αρχικά ότι θα αντιμετωπίζαμε πάλι την αδιαφορία που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα και το παιδί δεν είχε κανένα χρονικό περιθώριο». Δύο ώρες μετά, χτυπούσε το τηλέφωνό τους. «Μας πήρε ο ίδιος, άκουσε το περιστατικό, μας είπε αμέσως ότι μπορεί να το αναλάβει και ότι για εκείνον είναι μια επέμβαση «ρουτίνας'' - προσπάθησε να μας καθησυχάσει. Μας είπε επίσης να κάνουμε κάποιες εξετάσεις και μας βοήθησε στα διαδικαστικά, ώστε να έρθουμε εγκαίρως καθώς το οξυγόνο του παιδιού στο αίμα λιγόστευε, μέρα με τη μέρα. Μας τηλεφώνησε κι άλλες φορές, μέχρι να φτάσουμε. Αντίστοιχο προσωπικό ενδιαφέρον δεν είχαμε δει ποτέ, από κανέναν γιατρό. Ξέραμε ότι είναι ένας γιατρός με μεγάλη εμπειρία και πειθαρχημένος σε αυτό που κάνει, αλλά μας εντυπωσίασε η συμπεριφορά του, πώς αυτός, που είναι τόσο σπουδαίος, μπορεί να είναι τόσο προσιτός και φιλικός».

    Η Σταυριάνα κλαίει κατά τη διάρκεια της φωτογράφισης, η τομή της είναι νωπή, αλλά κάπως ηρεμεί όταν εκείνος τής γλυκομιλάει... «Χαμογελάς, μικρή μου;»

    Η ευτυχία τού να σώζεις μια ζωή

    Σας παρατηρώ, γιατρέ, με πόση συγκίνηση κοιτάτε το παιδί, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα άλλο για εσάς γύρω...

    Συγκινήθηκα που την είδα καλά, ξέρετε σε τι κατάσταση ήταν; Τα χείλια της μαύρα, τα χέρια της μπλε και τώρα… πώς άλλαξε το χρώμα της! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από το να βλέπεις σε καλή κατάσταση τα παιδιά που χειρούργησες. Είναι η ευτυχία του χειρουργού!

    Θα μπορεί να ζει φυσιολογικά;

    Στη μικρή κάναμε μια επαφή μεταξύ δεξιάς κοιλίας και πνευμονικής αρτηρίας -αφού πρώτα τη διανοίξαμε- και σε τρία - τέσσερα χρόνια, όταν έχει μεγαλώσει η δεξιά κοιλία, σκοπός μας είναι να κλείσουμε αυτή τη μεσο-κοιλιακή επικοινωνία και να βάλουμε μόσχευμα. Μετά, θα ζει φυσιολογικά.

    Η ιατρική συνείδηση αποκτάται;

    Η γνώση αποκτάται και η εξέλιξη στην επιστημονική ζωή σημαίνει σοβαρότητα και πειθαρχία. Να μπορείς στο χειρουργείο να έχεις τον απόλυτο έλεγχο και να γνωρίζεις πολύ καλά τα δεδομένα. Η ευθύνη που έχεις, είναι καταρχήν ψυχική, γιατί αφορά τη ζωή του άλλου. Πρέπει, δηλαδή, να αισθανθείς ότι είσαι υποχρεωμένος να σώσεις τον ασθενή. Διευθύνοντας εδώ την κλινική, διδάσκω καρδιοχειρουργική φέτος σε 15 γιατρούς που κάνουν την ειδικότητά τους και τους λέω ότι «ο ασθενής σάς εμπιστεύεται, «παραδίδει'' την καρδιά του στα χέρια σας για να την θεραπεύσετε. Μη μου πείτε, «συγγνώμη, έκανα λάθος''. Ακόμη κι εγώ να σας συγχωρήσω, εκείνος που έχει πεθάνει θα σας συγχωρήσει;». Και για ν' απαντήσω στην ερώτησή σας, η ιατρική συνείδηση διαμορφώνεται από την προσωπική. Από τις επιλογές που κάνεις στη ζωή σου και την επίγνωση της έννοιας της θετικής πράξης. Σήμερα το πρωί είδα το παιδί… κι αυτό έφτασε για να με ανταμείψει.

    Πόσες ώρες δουλεύετε;

    Δεν μέτρησα ποτέ και δεν θέλω επιστήμονες δίπλα μου που να κοιτούν το ρολόι τους. Οι ανάγκες της Ιατρικής δεν αντιμετωπίζονται κατ' αυτό τον τρόπο. Κοιτάξτε, εγώ το βράδυ χειρούργησα, σήμερα με περιμένει άλλο ένα δύσκολο περιστατικό, έχω κοιμηθεί μία ώρα από χθες κι ακόμη εδώ είμαι…

    Τι διδαχθήκατε από τους δασκάλους σας, Γιακούμπ και Καρπαντιέ;

    Ο Γιακούμπ είναι ακούραστος άνθρωπος, μου το δίδαξε αυτό στην πράξη. Είναι απίστευτο, αλλά έκανε δύο - τρία χειρουργεία κάθε μέρα και μετά είχε το ιατρείο του, άρχιζε κατά τις 10 το βράδυ και μέχρι τις 2 το πρωί εξέταζε ασθενείς. Εάν τύχαιναν επείγοντα περιστατικά, συνέχιζε - ταγμένος άνθρωπος! Ξέρετε, στη χειρουργική δεν μπορείς να πεις «όχι, είμαι κουρασμένος, δεν μπορώ», γιατί αυτό σημαίνει ότι παρατάς τον ασθενή, με αποτέλεσμα τον βέβαιο θάνατο. Αυτό που κάνεις, είναι να υπερβείς τον εαυτό σου. Ο Καρπαντιέ, επίσης, δεν ήταν μόνο μεγάλος χειρουργός -ανακάλυψε τις τεχνικές για την ανεπάρκεια της μιτροειδούς- αλλά και μεγάλος δάσκαλος. Εμεινα δίπλα του τέσσερα χρόνια και μου έδωσε τον «ορίζοντα». Μου είπε: «Εάν δεν έχεις τη δυνατότητα να διορθώσεις μια πάθηση, πρέπει να κάνεις έρευνα και να βρεις λύση».

    Και προς τα πού σας κινητοποίησε αυτή η προτροπή;

    Αρχισα να ασχολούμαι με την έρευνα, πρώτα σχετικά με το «δαχτυλίδι» και στη συνέχεια με μια άλλη πατέντα, που θα μας επιτρέπει να αντικαθιστούμε τις άρρωστες βαλβίδες της καρδιάς με ζωικές βαλβίδες, νέας γενιάς. Σιγά-σιγά ολοκληρώσαμε τη μελέτη στα ζώα και θα περάσουμε στην κλινική μελέτη. Εφυγα το '94 για ένα διάστημα στην Αμερική κι έκανα διδακτορικό στη Χημεία, για να εκπαιδευτώ επιπλέον, ώστε να εξελίξω σε συνεργασία με τους ειδικούς τις ιδέες αυτές.

    Τι ακριβώς είναι το πρωτοποριακό αυτό «δαχτυλίδι», που το «φορούν» και ζουν με αυτό τόσες χιλιάδες παιδιά;

    Στην ανεπάρκεια μιτροειδούς, με απλά λόγια, το αίμα πηγαίνει περισσότερο στην αριστερή κοιλία και αυτή φαρδαίνει. Οταν διορθώνεται η μιτροειδής βαλβίδα, πρέπει ο χειρουργός να βάλει ένα «δαχτυλίδι» για να στενέψει κάπως, σε φυσιολογικό πλαίσιο, τον γνήσιο δακτύλιο της μιτροειδούς. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχε λύση για τα παιδιά σε σχέση με το «δαχτυλίδι» και το ποσοστό επιδιόρθωσης της βαλβίδας γι' αυτά ήταν πολύ χαμηλό. Τα «δαχτυλίδια» από τιτάνιο είναι σκληρά και δεν υπήρχαν παιδικά μεγέθη. Για την καρδιά ενός παιδιού έπρεπε να βρεθεί κάτι που να μας επιτρέπει να διορθώνουμε τις βαλβίδες, αντί να τις αλλάζουμε με την πάροδο των χρόνων. Κατασκευάσαμε, λοιπόν, το νέο «δαχτυλίδι» από μια άλλη ουσία, την πολυδιεξανόνη, η οποία μέσα σε έξι μήνες λιώνει μέσα στον γνήσιο δακτύλιο της μιτροειδούς αφήνοντας στη θέση της ένα περιφερειακό τοίχωμα που, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, μεγαλώνει. Και το παιδί δεν χρειάζεται να υποστεί άλλες επεμβάσεις.

    Το παράδειγμα του πατέρα

    Ξανασυναντιόμαστε αργά το απόγευμα στο γραφείο του, στον πρώτο όροφο του Hopital Universitaire de Geneve. Ο χώρος μυρίζει κανέλα! Μας δείχνει το μπουκαλάκι με το άρωμα.

    - Το φορώ μετά το χειρουργείο, με ζωντανεύει.

    - Μου θυμίζετε την Πόλη κι αυτό που λέτε εκεί, ότι η κανέλα φέρνει κοντά τους ανθρώπους.

    - Μα κάθε τι μέσα μου είναι σε συνάρτηση με την Πόλη...

    - Μιλήστε μου για τον πατέρα σας.

    - Ηταν παθολόγος, αρχίατρος του παιδικού νοσοκομείου Μπαλουκλί στην Κωνσταντινούπολη. Οταν χάσαμε τη μητέρα μας, πολύ νωρίς, τα παράτησε και είπε ότι θα μεγαλώσει τα παιδιά του. Εγώ ήμουν 10 και η αδελφή μου 11 χρόνων. Ηταν μια δύσκολη επιλογή, γιατί ήταν νέος και μπορούσε να ξαναφτιάξει τη ζωή του, όπως και να εξελιχθεί ως επιστήμονας, διέθετε τα προσόντα. Στον Αγιο Στέφανο, είχαμε μια μονοκατοικία όπου έκανε και το ιατρείο του. Από το πρωί ώς το βράδυ ήταν με τους ασθενείς του και δύο μέρες τη βδομάδα εξέταζε δωρεάν τους φτωχούς. Αφήστε που έβγαζε από την τσέπη του όλα τα λεφτά που είχε και τους τα έδινε για ν' αγοράσουν φάρμακα.

    - Η φιλανθρωπία είναι βίωμά σας, λοιπόν.

    - Εκείνος ήταν αληθινός φιλάνθρωπος. Ο πατέρας μου διάβαζε με το κερί, για να σπουδάσει. Επειδή ο παππούς μου είχε χάσει τα πάντα με τη Μικρασιατική Καταστροφή, δεν είχε τη δυνατότητα να του αγοράσει ούτε τα βιβλία της Ιατρικής. Κι όταν μιλούσαμε, μου έλεγε: «Σκοπός σου να μην είναι τα χρήματα, αλλά τα έργα. Και να μη γυρνάς την πλάτη σου στις ανάγκες των άλλων». Σ' όλη του τη ζωή, ο ίδιος δεν κέρδισε λεφτά.

    - Εσείς, αλήθεια, τι άνθρωπος είστε;

    - Πιστός βαθιά - προέρχομαι από θρησκευτική οικογένεια. Κοιτάζω να κάνω καλά πράγματα, γιατί αυτό καλύπτει μιαν ευαίσθητη πλευρά του χαρακτήρα μου. Και δεν έκλεισα ποτέ τα μάτια μου στους άλλους… Λέω ότι ο Θεός σού δίνει τα υπόλοιπα, όταν έχεις ένα θετικό προορισμό στη ζωή σου.

    - Αυτή η ισχύς που οι χειρουργοί έχετε απέναντι στους άλλους ανθρώπους, ένα είδος «παντοδυναμίας», πώς επηρεάζει το χαρακτήρα σας;

    - Καλή ερώτηση αυτή. Στην καρδιοχειρουργική, όμως, υπάρχουν ορισμένες φορές και επιπλοκές. Και όταν συμβαίνει αυτό, αναρωτιέσαι σε ποιο σημείο τα πράγματα δεν πήγαν σωστά. Οταν ο γιατρός έχει συναίσθηση της ευθύνης του, είναι σε συνεχή αυτοκριτική για να βελτιώσει την εμπειρία του και να μειώσει τις πιθανότητες των επιπλοκών. Δεν αφήνεται στο αίσθημα αυτής της ισχύος.

    - Οι δυσκολίες, δηλαδή, γίνονται το μέτρο του.

    Ακριβώς. Τη δύναμη σου τη δίνουν όχι οι επιτυχίες, αλλά το μέτρο, η επίγνωση ότι ως χειρουργός έχεις ν' αντιμετωπίσεις προβλήματα και επιπλοκές, οι συνέπειες των οποίων είναι απόλυτες: χάνεις τον ασθενή και κάποιες φορές οι ασθενείς είναι παιδιά. Και τότε το ψυχικό κόστος είναι τεράστιο. Οταν, πάλι, πετύχεις, όπως σήμερα, που ήταν ένα πολύ δύσκολο περιστατικό, με 50-50 πιθανότητες, νιώθεις χαρά. Εγώ ξέχασα κάθε κόπωση και είπα… «εντάξει, πέρασες ακόμη μια λευκή νύχτα, αλλά έκανες σωστή δουλειά κι έσωσες μια ζωή». Εάν ο χειρουργός δεν το αισθάνεται αυτό, σημαίνει ότι έχει χάσει κάτι το βασικό από την οντότητά του.

    «Θυσίασα την επαφή με τα παιδιά μου»

    - Υπάρχουν στιγμές που αποζητάτε διαφυγές;

    - Ναι! Οι δύο θείες μου από την Πόλη, που μένουν στην Αθήνα και οι οποίες δεν έχουνε παιδιά. Απέναντί τους έχω ευθύνες και προσπαθώ να περνώ μαζί τους ορισμένες στιγμές, στην Ελλάδα που λατρεύω. Μετά, το καλοκαίρι ταξιδεύω στην Ιταλία, στη Βερόνα για να ακούσω όπερα κι έπειτα πηγαίνω στην Αίτνα.

    - Στο ηφαίστειο;

    - (Γελάει από την έκπληξή μου). Στο ηφαίστειο, ναι. Εχει μεγάλη ενέργεια, βγάζει συνέχεια καπνό... Και μου αρέσει να το παρατηρώ. Μένω σε ένα ξενοδοχείο απέναντι ακριβώς και τη νύχτα, να το βλέπατε, ο καπνός δημιουργεί ένα λευκό πανόραμα, είναι καταπληκτικό! Οταν βλέπετε τον καπνό, αισθάνεστε τη δύναμη της γης. Και την αντιλογία του συμπαντικού κόσμου, που δεν έχει σύνορα, με τον οριοθετημένο ατομικό μας κόσμο.

    - Και τι συμβαίνει τότε, έχει επιβολή σ' εσάς αυτή η εικόνα;

    - Ναι. Και σκέφτομαι την εξέλιξη του ανθρώπου. Τι είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να περνά από μια θετική σε μια αρνητική κατάσταση; Οταν αισθάνομαι την ανάγκη να συγκεντρωθώ σε άλλα θέματα, εκτός της επιστήμης μου, παίρνω τα τετράδιά μου και γράφω. Στο ηφαίστειο μένω με τις ιδέες μου, σε ένα νησί, μακριά… και είναι η μοναδική στιγμή που διακόπτω για λίγο την επαφή με το νοσοκομείο.

    - Σε διλήμματα ως προς την κατεύθυνση της ζωής σας βρεθήκατε;

    - Οχι, είχα μια κατεύθυνση, της θετικής πράξης και της συνεισφοράς στον κόσμο. Στην πορεία, απλώς μου έχουν γεννηθεί ερωτήματα για τη μεταφυσική διάσταση των πραγμάτων.

    - Την αποδέχεστε.

    - Μάλιστα. Κι επιχειρώ μέσα από διαβάσματα και προσωπικές σκέψεις ένα είδος διαλογισμού, χωρίς βέβαια αυτός να είναι αντίλογος στην επαγγελματική μου ζωή. Στην επιστημονική μου ζωή έχω κανόνες, έχω όρους και αυστηρό αυτοέλεγχο, είναι μια διαφορετική πραγματικότητα. Η Ιατρική απαιτεί ρεαλιστική προσέγγιση. Μόνο που ξέρω ότι έξω από αυτή την πραγματικότητα υπάρχει και η μεταφυσική διάσταση.

    - Σε ποια γλώσσα γράφετε;

    - Στη γαλλική γλώσσα, γιατί σε αυτή διάβασα πολλά βιβλία Φιλοσοφίας. Στο Παρίσι είχα το χρόνο να διαβάσω κι εκτός καρδιοχειρουργικής - ο Σαρτρ μού αρέσει, «ο διάβολος είναι οι άλλοι». Δεν πιστεύω στη λεγόμενη «κρίση» ή «καταδίκη» μετά το θάνατο. Ο Θεός είναι αγάπη, δεν είναι «εκεί» για να μας περάσει από έλεγχο, ο έλεγχος είναι εδώ.

    - Ποια είναι η κύρια αξία σας;

    - Η οικογένεια. Η ιστορία της οικογένειάς μου αρχίζει από τον 8ο αιώνα, μια βυζαντινή οικογένεια που εξελίχτηκε ώς τη σύγχρονη εποχή. Ως Ελληνας της διασποράς, θα πω και η πατρίδα.

    - Πώς φέρνετε το χρόνο στα μέτρα σας;

    Με πειθαρχία. Εδώ, στην Ελβετία, εάν θέλεις να έχεις ακαδημαϊκή ζωή, πρέπει να κάνεις δημοσιεύσεις και αυτό το νοσοκομείο ζητάει σημαντική δουλειά στον κλινικό τομέα. Τα Σαββατοκύριακα της ζωής μου τα πέρασα μελετώντας, ώστε να μπορώ να διευθύνω και να μεταδώσω στους φοιτητές όσα έμαθα.

    - Τι θυσιάσατε;

    Την επαφή με τα παιδιά μου, τον πιο θετικό έλεγχο στη ζωή τους, που για να υπάρξει πρέπει να περάσεις χρόνο μαζί τους - δυστυχώς δεν μπόρεσα να το κάνω. Να δημιουργήσω αυτή τη σχέση. Ο Κωνσταντίνος σήμερα είναι 22 χρόνων, σπουδάζει Νομικά στη Σορβόνη και ο Αλέξανδρος είναι μικρότερος, πηγαίνει ακόμη σχολείο.

    - Τι ανταποκρίνεται βάσιμα στην ευαισθησία σας;

    - Οι συγκεκριμένες στιγμές ευτυχίας, που δίνει το χαμόγελο των παιδιών που έγιναν καλά. Αύριο, το ξέρετε, πετάω για την Ινδία στις 4.30 π.μ., φτάνω η ώρα δύο της νύχτας και την επομένη το πρωί, ώρα έξι, πρέπει να είμαι στο χειρουργείο.

    - Πόσα χειρουργεία μπορεί να κάνετε εκεί, με την ομάδα σας;

    - Εξαρτάται από τις ανάγκες, και πέντε ταυτόχρονα.

    - Τι κάνετε για να διατηρείτε τη φυσική σας κατάσταση;

    - Δεν κάνω τίποτα, δεν έχω ούτε λεπτό. Ετρεχα πέντε χιλιόμετρα τη μέρα, αλλά τα παράτησα. Ομως, δεν καπνίζω, προσέχω τον τρόπο διατροφής, τρώω λίγο - το πρωί ένα μήλο, το μεσημέρι δεν προλαβαίνω να φάω, το βράδυ όταν επιστρέψω, ένα ψητό ψάρι συνήθως, με λαχανικά.

    - Το αγαπημένο σας πολίτικο φαγητό ποιο είναι;

    - Είναι…(γελάει) το ιμάμ μπαϊλντί, το απολαμβάνω στις θείες μου. Και πρέπει η μελιτζάνα να έχει μείνει αρκετά στο νερό, για να χάσει τελείως την πικράδα της, αλλιώς δεν τρώγεται.

    - Τελικά, εσείς οι Πολίτες είστε όλο μυστικά… της κουζίνας, της ζωής…

    - Αυτό είναι! Ενας τρόπος ζωής, η νοοτροπία των μυστικών μας…

    «Ο Θεός μού έδωσε μια ορισμένη ζωή...»

    - Είναι μετά τις 11 η ώρα το βράδυ και βγαίνουμε μαζί από το HUG, στα φωτισμένα quai της λίμνης, η συνέντευξη έχει τελειώσει, «κλείσαμε» μιάμιση μέρα με τα διαλείμματα των επεμβάσεών του.

    - Εσείς, που κάθε στιγμή είστε σ' επαφή με τη ζωή και το θάνατο, βρήκατε έστω μια απάντηση στα ερωτήματά σας;

    - Αυτό που ένιωσα είναι ότι ο Θεός μού έδωσε μια ορισμένη ζωή, ορισμένες μέρες που είναι η ύπαρξή μου σε αυτό τον κόσμο και μια θετική φύση αγάπης. Οτι μου «ζητάει»να δώσω νόημα σε αυτή τη ζωή, χτίζοντας κάτι το θετικό, όχι μόνο για τα προσωπικά μου, αλλά και για τους άλλους - αυτό αντιλαμβάνομαι. Και ξέρω ότι, όταν ο άνθρωπος μεγαλώνει και ρίχνει μια ματιά στο παρελθόν, κάνει έναν απολογισμό πράξεων: «από πού ξεκίνησα και πού έφτασα».

    - Εσείς τι «απαντάτε» στον Θεό σας;

    - Οτι τον «συναντώ»καθημερινά, μέσα από την προσωπική μου συγκρότηση και ακριβώς γιατί ένας χειρουργός ισορροπεί πάντα ανάμεσα σε δύο ενδεχόμενα: είτε να κάνει ένα λάθος με ολέθριες συνέπειες είτε να σώσει μια ζωή. Η σωστή απόφαση, για την κατάλληλη τεχνική που θα ακολουθήσει, βασίζεται στην επιστημονική του γνώση αλλά και στην εσωτερική του δύναμη.

    - Οταν είστε στον Tρίτο Kόσμο, σε ξεχασμένα σημεία της Γης, πώς νιώθετε;

    - Εκεί ηύρα, νομίζω, κάτι που μπορεί να κτίσει το νόημα της ψυχής μου. Οι χώρες, όπως η Ελβετία, δεν με έχουν ανάγκη - εγώ σήμερα αδειάζω αυτή την έδρα, κάποιος άλλος θα πάρει τη θέση μου. Σ' εκείνα, όμως, τα μέρη όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα εκπαίδευσης, η παρουσία μας έχει μεγάλη σημασία. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει, αν δεν το ζήσει, την άμεση ανάγκη που έχουν τα παιδιά σε αυτές τις χώρες, από ανθρώπους που είναι έτοιμοι να προσφέρουν ό,τι εμείς, ακόμη και σε συνθήκες κινδύνου. Ποτέ δεν το σκέφτηκα αυτό, γιατί δεν έχω φόβους στη ζωή μου. Κι εάν δεν είχα οικογένεια, θα μπορούσα να τα παρατήσω όλα και να ζήσω εκεί. Οσο… για τις τελικές υπαρξιακές απαντήσεις, τις έχει ο Θεός κι αυτή είναι η καλή πλευρά της ζωής. Με την αναζήτηση μπορεί να φτάσουμε σε ένα ανώτερο πνευματικό επίπεδο, κάνοντας θετικές πράξεις και δίνοντας κίνητρο στους άλλους ανθρώπους να βοηθήσουν. Και τότε, θα μπορούμε μια μέρα να πούμε «έκανα κάτι που θα μείνει»!

    - Φυτεύοντας τον «σπόρο» της καρδιοχειρουργικής: Το πρωτοποριακό μοντέλο δράσης του ιδρύματος «Coeurs pour tous»

    - To «Coeurs pour tous» ήταν ελβετικός οργανισμός που αναδιαμορφώθηκε ως φιλανθρωπικό ίδρυμα τον Ιούνιο του 1998 από τον καρδιοχειρουργό Αυξέντιο Καλαγκό και ομάδα γιατρών και νοσηλευτών του νοσοκομείου HUG, με σκοπό να χειρουργούνται δωρεάν άπορα παιδιά στις χώρες κυρίως του Τρίτου Κόσμου, να δημιουργείται νοσηλευτική υποδομή και να εκπαιδεύεται στην καρδιοχειρουργική μια μεγάλη ομάδα από το ιατρικό δυναμικό κάθε χώρας. Δύο μήνες μετά την ίδρυση του συλλόγου, εφαρμόστηκε το μοντέλο-πιλότος δράσης στη Γεωργία, όπου στήθηκε η πρώτη Παιδοκαρδιοχειρουργική Κλινική στην Tιφλίδα. Kατόπιν, εστάλη ο απαραίτητος εξοπλισμός, ενώ Γεωργιανοί γιατροί και νοσηλευτές εκπαιδεύτηκαν επί ένα χρόνο στη Γενεύη. Ακολούθησαν: Μαυρίκιος, Ερυθραία, Μαρόκο, Καζαμπλάνκα, Αίγυπτος, Αλγερία, Ινδία, Βενεζουέλα, Mαδαγασκάρη. Στη Mοζαμβίκη, το ίδρυμα δρα σε συνεργασία με τον αγγλικό σύλλογο του Mαγκντί Γιακούμπ «Η αλυσίδα της ελπίδας».

    Tο «Coeurs pour tous», που μέχρι σήμερα έχει δώσει μια «νέα ζωή» σε 9.000 παιδιά, χρηματοδοτείται από μεγάλες δωρεές και από τα έσοδα της πατέντας «Kalangos ring». Κάθε χρόνο απαιτούνται για τις δραστηριότητες αυτές δύο έως τρία εκατομμύρια ευρώ.


    Πηγή: kathimerini.gr


    Μοιράστε το


    Ἡ Ἁγία Νέα Ὁσιομάρτυς Ἐλισάβετ Θεοδώροβνα. Ἡ Μεγάλη Δούκισσα τῆς Ρωσίας

    Ἡ ἁγία Ἐλισάβετ ἔβλεπε σὲ κάθε ἄνθρωπο τὴν τραυµατισµένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καὶ ἔσπευδε νὰ βοηθήσῃ τοὺς πάντες χωρὶς ποτὲ νὰ κάνῃ διακρίσεις. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη της πρὸς τὰ πλάσµατα τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ θερµός της πόθος νὰ προσφέρῃ τὸν ἑαυτό της στὴ διακονία τους ἕλκυσε τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ µέσα της καὶ ἀξιώθηκε νὰ λάβῃ τὸ χάρισµα νὰ µπορῇ νὰ διεισδύῃ στὶς καρδίες τῶν ἀνθρώπων καὶ βλέποντας τὴν ἐσωτερική τους κατάσταση νὰ µπορῇ νὰ δίνῃ στὸν καθένα τὸ πνευµατικὸ φάρµακο ποὺ χρειαζόταν. 

    [...]
    Οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ἁγίας Ἐλισάβετ
    Tὴν τρίτη ἡµέρα τοῦ Πάσχα µέσα στὸν πλήρη πανικὸ ποὺ δηµιούργησε στὶς ἀδελφὲς ἡ παρουσία τῶν στρατιωτῶν τοῦ Κόκκινου Στρατοῦ στὴ µονή, ἡ Ἐλισάβετ συνελήφθη γρήγορα χωρὶς νὰ προλάβῃ νὰ δώσῃ τὶς ἀναγκαῖες ὁδηγίες στὶς µοναχὲς οἱ ὁποῖες ξέσπασαν σὲ γοερὰ καὶ τροµοκρατηµένα κλάµατα ἐν ὄψει τῆς ἀπαγωγῆς τῆς ἀγαπηµένης τους ἡγουµένης, πνευματικῆς μητέρας καὶ προστάτιδος. Στὰ τριάντα λεπτὰ ποὺ τῆς δόθηκαν γιὰ νὰ ἑτοιµασθῇ µάζεψε τὶς ἀδελφὲς στὴν ἐκκλησία καὶ προσπάθησε νὰ τοὺς δώσῃ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἐπέστρεφε σύντοµα, παρ’ ὅλο ποὺ γνώριζε πολὺ καλὰ τὸ τέλος ποὺ τὴν περίµενε.

    Ἡ Ἐλισάβετ µαζὶ µὲ δύο ἄλλες ἀδελφές, στὶς ὁποῖες ἐπέτρεψαν οἱ µπολσεβίκοι νὰ συνοδεύσουν τὴν ἡγουµένη τους, µετὰ ἀπὸ µακρόχρονη καὶ ὀδυνηρὴ πορεία ὁδηγήθηκαν στὴν πόλη Ἀλαπαγέφσκη τοῦ Αἰκατερίνµπουργκ στὶς 20 Μαΐου. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς πορείας πρὸς τὴν Ἀλαπαγέφσκη στὴν ὁµάδα τῶν ἐξορίστων προσετέθηκαν καὶ οἱ τρεῖς γιοὶ τοῦ Μεγάλου Δούκα Κωνσταντίνου Κωνσταντίνοβιτς Ἰωάννης, Κωνσταντῖνος καὶ Ἰγκὸρ καθὼς ἐπίσης ὁ Μέγας Δούκας Σέργιος Μιχαήλοβιτς µὲ τὸν γραµµατέα του καὶ ὁ πρίγκηπας Βλαντιµὶρ Παλέυ. Ὅλοι µαζὶ φυλακίστηκαν στὴ Σχολὴ Ναπόλναγια στὰ περίχωρα τῆς πόλης, ὅπου παρέµειναν µέχρι τῆς 17 Ἰουλίου. Κατὰ τὰ ξηµερώµατα τῆς 18ης Ἰουλίου οἱ στρατιῶτες τοῦ Κόκκινου Στρατοῦ µετέφεραν τοὺς κρατουµένους γύρω στὰ 18 χιλιόµετρα ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη σὲ ἕνα ἐγκαταλελειµµένο ὀρυχεῖο µετάλλου στὸ ὀποῖο ὐπῆρχε ἕνας λάκκος βάθους 60 µέτρων. Σπρώχνοντας καὶ χτυπώντας τοὺς κρατουµένους οἱ στρατιῶτες ἄρχισαν νὰ ρίχνουν τὰ θύµατα ἕνα-ἕνα στὸν λάκκο πιστεύοντας ὅτι θὰ πνίγονταν στὸ νερὸ ποὺ βρισκόταν µέσα.

    Πρώτη ποὺ ρίχθηκε στὸν λάκκο ἦταν ἡ Ἐλισάβετ, ἡ ὁποία σφραγιζόταν µὲ τὸ σηµεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ προσευχόταν ἐκφώνως λέγοντας «ἄφες αὐτοῖς, Κύριε, οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι». Μετὰ ἀπὸ τὴν ἁγία ρίχθηκαν καὶ οἱ ὑπόλοιποι. Ὁ Μέγας Δούκας Σέργιος προσπάθησε νὰ ἀντισταθῇ καὶ ἀφοῦ τὸν πυροβόλησαν τὸν ἔριξαν στὸν λάκκο νεκρό. Ἕνας χωρικὸς ἔτυχε νὰ βρίσκεται κοντὰ στὴ σκηνὴ τοῦ µαρτυρίου καὶ παρακολούθησε κρυφὰ ὅλα ὅσα συνέβηκαν κατὰ τὰ ξηµερώµατα τῆς 18ης Ἰουλίου. Στὴ συνέχεια διηγήθηκε µὲ κάθε λεπτοµέρεια τὴν ἐξέλιξη τῶν γεγονότων στὸ μαρτυρικὸ ὀρυχεῖο. Κατὰ τὴ µαρτυρία του, ὅταν οἱ στρατιῶτες ἀντιλήφθηκαν ἀπὸ τὰ βογγητὰ τῶν θυµάτων ὅτι δὲν πνίγηκαν, ἔριξαν µέσα στὸν λάκκο µία χειροβοµβίδα. Ὡς ἀπάντηση ἀπὸ τὸ βάθος τοῦ ὀρυχείου ἄρχισε νὰ ἀκούγεται ὁ χερουβικὸς ὕµνος τῆς θείας Λειτουργίας. Κυρίως ξεχώριζε ἡ φωνὴ τῆς ἁγίας ἡ ὁποία διεύθυνε τὴ ψαλµωδία. Ἔριξαν τότε κι ἄλλες χειροβοµβίδες, ἀλλὰ οἱ ψαλµωδίες συνεχίζονταν. Αὐτὴ τὴ φορὰ ἔψελναν τὸ «Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου...». Τέλος οἱ στρατιῶτες ἄναψαν φωτιὰ στὸ στόµιο τοῦ ὀρυχείου ἐλπίζοντας νὰ ἀποτελειώσουν ἔτσι τὸ ἀπεχθὲς ἔργο τους µὲ τὸν καπνὸ ποὺ θὰ εἰσέρρεε στὸν λάκκο. Τελικὰ µόνο ἕνα ἀπὸ τὰ θύµατα βρῆκε τὸν θάνατο ἀπὸ τὶς χειροβοµβίδες. Οἱ ὑπόλοιποι πέθαναν ἀργὰ καὶ ὀδυνηρὰ ἀπὸ τὴν πείνα, τὴν δίψα, τοὺς πόνους καὶ τὰ τραύµατα.

    Ἡ ἁγία Ἐλισάβετ δὲν ἔφθασε µέχρι τὸν πυθµένα τοῦ λάκκου γιατὶ ἡ πτώση τῆς διακόπηκε ἀπὸ κορµοὺς ξύλων ποὺ προεξεῖχαν. Κοντά της ἔπεσε ὁ νεαρὸς δούκας Ἰωάννης τραυµατίζοντας τὸ κεφάλι του. Ἡ ἁγία Ἐλισάβετ παρ' ὅλο ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ τὰ φρικτὰ τραύµατά της, ἀκόµη καὶ στὴν ὕστατη αὐτὴν στιγµή, προσπάθησε νὰ προσφέρῃ βοήθεια στὸν τραυµατισµένο δούκα. Χρησιµοποίησε τὸ ὕφασµα τοῦ µοναχικοῦ καλύµατος τῆς κεφαλῆς της γιὰ νὰ ἐπιδέσῃ τὸ τραῦµα τοῦ Ἰωάννη, ὥστε νὰ ἀνακουφίσῃ κάπως τοὺς πόνους του. Αὐτὸ ἦταν καὶ τὸ τελευταῖο ἔργο ἐλέους καὶ ἀγάπης ποὺ ἐπιτέλεσε ἡ ἁγία στὸν ἐπίγειο κόσµο...

    Το παραπάνω κείμενο είναι από τον βίο της αγίας στο βιβλίο "Η Αγία Νέα Οσιομάρτυς Ελισάβετ Θεοδώροβνα η Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας" που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σταμούλη.

    Ένας εκπληκτικός βίος, που κινεί τον θαυμασμό. Η πορεία μιας πριγκίπισσας του Γερμανικού κρατιδίου της Έσσης -και στη συνέχεια συζύγου του Μεγάλου Δουκός της Ρωσικής αυτοκρατορίας- προς την Ορθόδοξη πίστη. Και από εκεί, μετά την δολοφονία του συζύγου της, στον Μοναχικό βίο, στη μέχρις αυταπαρνήσεως και αυτοθυσίας προσφορά στους εμπερίστατους συνανθρώπους και τέλος στον αμάραντο στέφανο του Μαρτυρίου, κατά τα πέτρινα χρόνια της μετεπαναστατικής Ρωσίας.

    Εξαιρετικά δυνατή προσωπικότητα, η Αγία Οσιομάρτυς Ελισάβετ, δεν διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο μόνον κατά την εποχή που έζησε, στηρίζοντας το διωκόμενο πλήρωμα της Εκκλησίας της Ρωσίας. Ο βίος της παραμένει στο πέρασμα του χρόνου μια ζωντανή διδασκαλία για την πρακτική εφαρμογή του ευαγγελικού λόγου του Κυρίου (Απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου).

    Στο βιβλίο παρατίθεται και η Ακολουθία της Οσιομάρτυρος καθώς και φωτογραφικό υλικό, ενώ προλογίζει ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος.

    Για περισσότερα και παραγγελίες εδώ


    Μοιράστε το


    20 Ιουλίου 2011

    Λαχανικά από τα χέρια σας ! Καλλιεργήστε τα δικά σας αγουράκια στον κήπο σας


    Αγγούρι (Cucumis sativus)
     

    Οικογένεια: Κολοκυνθώδη - Cucurbitaceae
    Η λέξη «αγγούρι» έχει διπλή έννοια. Κυριολεκτικά πρόκειται για το λαχανικό και μεταφορικά για κάτι το δύσκολο, το «ζόρικο». Αυτά είναι γνωστά από παλιά και γι’ αυτό λένε για το αγγούρι πως «άλλος το τρώει και δροσίζεται και άλλος το τρώει και ζορίζεται». Το βέβαιο είναι πως, για να δροσιστείς, πρέπει να ζοριστείς με την καλλιέργειά του επειδή έχει κάποιες ιδιαιτερότητες. 
    Η αγγουριά είναι ετήσιο, ποώδες φυτό με βλαστούς πολύ μεγάλου μήκους (φτάνουν τα 3-4 μ.) οι οποίοι έρπουν ή αναρριχώνται με τη βοήθεια ελίκων, όπως και του κολοκυθιού. Τα άνθη της βγαίνουν στις μασχάλες των φύλλων και παρουσιάζουν μία ιδιαιτερότητα, σπάνια είναι ερμαφρόδιτα καθώς τα αρσενικά είναι συνήθως χωριστά από τα θηλυκά. Τα δεύτερα μπορείτε να τα διακρίνετε από την επιμήκη ωοθήκη που έχουν στη βάση τους και η οποία μοιάζει με πολύ μικρό αγγούρι. Τα τελευταία χρόνια έχουν δημιουργηθεί υβρίδια τα οποία παράγουν μόνο θηλυκά και όχι αρσενικά άνθη. Έτσι, ο καρπός «δένει» παρθενοκαρπικά, χωρίς δηλαδή να απαιτείται επικονίαση και γονιμοποίηση, οπότε είναι άσπερμος, ποιοτικότερος και πιο πρώιμος.

    Απαιτήσεις
    Η αγγουριά είναι από τα πιο απαιτητικά λαχανικά όσον αφορά στο πότισμα. Εφαρμόστε καθημερινό και ισορροπημένο πότισμα, ώστε το έδαφος να παραμένει υγρό σε βάθος τουλάχιστον 25-30 εκ., καθ’ όλη την περίοδο ανάπτυξης. Αυτό μπορείτε να το διαπιστώνετε βυθίζοντας ένα καλάμι ή ένα ξύλο ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
    Επίσης η αγγουριά είναι πολύ απαιτητική και σε υψηλές θερμοκρασίες, ώστε να καταφέρει να φυτρώσει αλλά και να αναπτυχθεί. Το ιδανικό εύρος είναι μεταξύ 20-25 οC ενώ δεν πρέπει να πέσει σε καμία περίπτωση κάτω από τους 15 οC.
    Κατάλληλα εδάφη για την καλλιέργεια του αγγουριού είναι τα αμμοπηλώδη τα οποία πρέπει να στραγγίζουν πολύ καλά και να εμπλουτισθούν με οργανική ουσία για να είναι και γόνιμα. Το pH μπορεί να κυμαίνεται από 5,5 έως 7. Εντελώς ακατάλληλα εδάφη είναι τα συνεκτικά, με υψηλή περιεκτικότητα σε άλατα καθώς οι ρίζες της αγγουριάς χρειάζονται καλό αερισμό, ενώ και το ίδιο το φυτό δεν αντέχει καθόλου την αλατότητα.


    Σπορά - Φύτευση
    Για την αγγουριά και τους συγγενείς της (πεπονιά, καρπουζιά και κολοκυθιά) είναι προτιμότερο η καλλιέργεια να ξεκινά με κατευθείαν σπορά στη μόνιμη θέση εξαιτίας της σχετικής ευαισθησίας τους στο μεταφυτευτικό σοκ. Η σπορά μπορεί να γίνει κατά την περίοδο Απριλίου-Μαΐου σε μικρούς λάκκους, οι οποίοι ανοίγονται ανά 50-60 εκ. σε γραμμές που απέχουν μεταξύ τους 120-150 εκ. Σε κάθε λάκκο τοποθετούνται 4-5 σπόροι σε βάθος περίπου 2 εκ. Λίγες ημέρες μετά τη σπορά, αφού έχουν φυτρώσει τα νεαρά σπορόφυτα, τα αραιώνουμε, έτσι ώστε να μείνουν τελικά 1-2 σε κάθε λάκκο.
    Αν δεν σπείρετε και προτιμήσετε να αγοράσετε έτοιμα σπορόφυτα, είναι πολύ πιθανό αυτά να είναι εμβολιασμένα. Σε αυτήν την περίπτωση φυτέψτε τα, έτσι ώστε το σημείο εμβολιασμού, το οποίο συνήθως είναι ευδιάκριτο, να βρίσκεται έξω από το έδαφος. Η φύτευσή τους γίνεται περίπου την ίδια εποχή με τη σπορά.

    Φροντίδες
    Καλό είναι, πριν αρχίσουμε την καλλιέργεια, να φρεζάρουμε το συγκεκριμένο κομμάτι εδάφους όσο πιο βαθιά μπορούμε, αφού ήδη αναφέρθηκε ότι οι ρίζες της αγγουριάς πρέπει να αερίζονται καλά. Η υποστήλωση δεν είναι απαραίτητη στην αγγουριά. Μπορεί να αναπτυχθεί και να καρπίσει έρποντας στο έδαφος.

    Συγκομιδή
    Η συγκομιδή αρχίζει, ανάλογα με την ποικιλία, 2-3 μήνες μετά τη σπορά και μπορεί να διαρκέσει 2 ή και περισσότερους μήνες. Καλό είναι να κόβετε τα αγγούρια, όταν είναι ακόμα πράσινα, πριν αποκτήσουν το τελικό τους μέγεθος και ωριμάσουν τελείως. Τα μικρά αγγουράκια που προορίζονται για τουρσί συγκομίζονται πρώιμα.

    Προβλήματα
    • Ωχρές κηλίδες στην πάνω επιφάνεια του φύλλου και εξανθήσεις στην κάτω: περονόσπορος
    • Γκρίζα μούχλα σε βλαστούς και καρπούς, σήψη: βοτρύτης
    • Λευκοί «λεκέδες» πάνω στα φύλλα: ωίδιο
    • Μαρασμός και πτώση των φύλλων: φουζαρίωση
    • Σήψη του βλαστού με λευκό επίχρισμα: σκληρωτινίαση
    • Γωνιώδεις κηλίδες στα φύλλα: βακτηρίωση
    • Φυμάτια (μικροί όγκοι) στις ρίζες και καταστροφή των φυτών: νηματώδεις
    • Συστροφή των νεαρών φύλλων παρουσία εντόμων: αφίδες (μελίγκρες)
    • Μικρές, λευκές πεταλούδες, ζημιές στα φύλλα: αλευρώδης
    • Ξεθωριασμένα φύλλα, ιστοί: τετράνυχος
    • Πικρή γεύση: Θα σας έχει τύχει σίγουρα κάποια στιγμή να δοκιμάσετε αγγούρι που πικρίζει. Οι «παλιοί» κηπουροί έλεγαν ότι το αγγούρι πικρίζει αν, κατά λάθος, πατήσει κάποιος τους έρποντες στο έδαφος καρπούς. Στην πραγματικότητα όμως το χαρακτηριστικό αυτό εμφανίζεται συνήθως σε συγκεκριμένες ποικιλίες, αλλά μπορεί να προκληθεί και από έντονες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας ή έντονα ξηρή ατμόσφαιρα.

    Ποικιλίες
    Οι ποικιλίες στην αγγουριά διακρίνονται κυρίως σε μεγαλόκαρπες, των οποίων οι καρποί καταναλώνονται νωποί, και σε μικρόκαρπες, που χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη για την παρασκευή τουρσιών. Εδώ πρέπει να επισημανθεί πως, αν από τα αγγούρια σας θέλετε να πάρετε σπόρους, ώστε να έχετε να σπείρετε την επόμενη χρονιά, πρέπει να επιλέξετε μια ποικιλία και όχι τα παρθενοκαρπικά υβρίδια των οποίων οι καρποί είναι άσπερμοι.

    Το κείμενο είναι από το βιβλίο:
    Λαχανικά από τα χέρια σας
    των ΑΝΔΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ, ΠΟΡΕΒΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ  

    από τις Εκδόσεις Σταμούλη

    Μοιράστε το


    Νέα παιδικὴ σειρά: Οἱ ἀσυρματιστὲς τοῦ Θεοῦ !!!!

    Οἱ ἐκδόσεις ΑΘΩΣ/ΠΑΙΔΙΚΑ ἐγκαινιάζουν τὴ νέα σειρὰ "Οἱ ἀσυρματιστὲς τοῦ Θεοῦ". Ὁ τίτλος τῆς σειρᾶς αὐτῆς εἶναι ἐμπνευσμένος ἀπὸ τὸν μακαριστὸ Γέροντά μας Παΐσιο, ὁ ὁποῖος ἔτσι ἀποκαλοῦσε τοὺς μοναχούς, γιατὶ στέλνουν μὲ τὴν προσευχή τους τὰ μηνύματα τῶν ἀνθρώπων στὸν Θεό, ἀλλὰ μεταφέρουν καὶ τὰ μηνύματα τοῦ Θεοῦ στοὺς ἀνθρώπους.

    Τὸ πρῶτο βιβλίο τῆς σειρᾶς, τὸ ὁποῖο προλογίζει ὁ μητροπολίτης Λεμεσοῦ κύριος Ἀθανάσιος, εἶναι ἀφιερωμένο στὸν μεγάλο ἀσκητὴ τῶν ἡμερῶν μας, τὸν Γέροντα Ἰωσὴφ τὸν Ἡσυχαστή, και αποτελεί προϊόν συνεργασίας των Εκδόσεων ΑΘΩΣ/ΠΑΙΔΙΚΑ και της Ἱ. Μ. Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμοῦ. Ὁ νεαρὸς Φραγκίσκος, μετέπειτα Γέροντας Ἰωσήφ, εἶχε σχεδὸν πραγματοποιήσει τὸ ὄνειρό του νὰ γίνει ἕνας πλούσιος ἔμπορος, ὅταν ξαφνικὰ τὸν ἐπισκέφθηκε στὸν ὕπνο του ὁ ἴδιος ὁ Χριστός. Τότε τὰ ἄφησε ὅλα καὶ ἔτρεξε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἔγινε μοναχός. Ἐκεῖ ἔζησε γεγονότα οὐράνια: κοινώνησε ἀπὸ χέρι ἀγγέλου, τὸν καταφίλησε ἡ Παναγία· ἀκόμη, τὸ θεῖο Βρέφος, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, τὸν χάϊδεψε στὸ πρόσωπο. Ἀξίζει ἐπίσης νὰ σημειώσουμε ὅτι τὸ βιβλίο εἰσάγει τὰ παιδιὰ στὴ νοερὰ προσευχὴ μ' ἕναν ἁπλὸ καὶ τρυφερὸ τρόπο.

    Γιὰ αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ γεγονότα ἀλλὰ καὶ γιὰ ὁλόκληρο τὸν συναρπαστικὸ βίο του θὰ διαβάσουν οἱ μικροὶ ἀναγνῶστες ἀπολαμβάνοντας παράλληλα τὴν πλούσια εἰκονογράφηση τοῦ κειμένου, τὴν ὁποία ἐπιμελήθηκε ἡ Ἀδελαΐδα-Σέιλα Κωνσταντίνου. Στὴν ἔκδοση παρατίθενται δύο ἀποσπάσματα ἀπὸ ποιήματα τοῦ Γέροντα, καθὼς καὶ μία σειρὰ ἀπό... φαιδρά, ἀλλὰ διδακτικὰ στιγμιότυπα ἀπὸ τὴν ζωή του.


    Τὴν ἀφηγηματικὴ βιογραφία τοῦ Γέροντα ἔγραψαν οἱ πατέρες τῆς Ἱ. Μ. Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμοῦ, ἡ συνοδεία τῆς ὁποίας τελεῖ ὑπὸ τὴν πνευματικὴ πατρότητα τοῦ Μητροπολίτου Λεμεσοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ τὴ σειρά του ἔζησε ὡς ὑποτακτικὸς τοῦ Γέροντος Ἰωσὴφ Βατοπαιδινοῦ, ποὺ ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς μοναχοὺς τῆς συνοδείας τοῦ Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστῆ. Τὸ βιβλίο συνοδεύεται ἀπὸ ἕναν προσεκτικὰ ἐπιμελημένο ψηφιακὸ δίσκο, ποὺ δημιουργήθηκε μὲ τὴν συμμετοχὴ τῶν μαθητῶν τοῦ Μουσικοῦ Λυκείου Λεμεσοῦ "Μάριος Τόκας".

    Διαβάστε περισσότερα εδώ

    Μοιράστε το


    15 Ιουλίου 2011

    Προφυλάξτε τα παιδιά σας από την έκθεση στον ήλιο!

    Γράφει ο παιδίατρος Κων/νος Νταλούκας
    Για περισσότερα ιατρικά θέματα για το παιδί, επισκεφθείτε το ιστολόγιό του. 

    Το καλοκαίρι είναι για τα καλά εδώ και ο ήλιος στην πιο κάθετη θέση του στον ουρανό. Η ηλιακή ακτινοβολία έχει την μέγιστη ισχύ της τις ώρες 11 το πρωί με 4 το απόγευμα. Λόγω της κάθετης θέσης η βλαβερή ακτινοβολία (Α και Β) φιλτράρεται ελάχιστα με αποτέλεσμα να πέφτει στο δέρμα μας και να προκαλεί βλάβες.


    1. Ο καρκίνος του δέρματος, με την χειρότερη μορφή να είναι το μελάνωμα, οφείλεται στην υπερβολική έκθεση στον ήλιο κατά την παιδική ηλικία.
    2. Παιδιά από 2 ετών και κάτω δεν πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο καθόλου, ιδίως αυτά που είναι μικρότερα του ενός έτους.
    3. Αν πρέπει να βγουν ωποσδήποτε έξω προσπαθήστε να μην τα βγάλετε μεταξύ 11 το πρωί και 3 το μεσημέρι.
    4. Αναζητήστε πάντοτε σκιά από σπίτι ή δέντρο και όχι από ομπρέλα θαλάσσης.
    5. Φροντίστε πριν τα βγάλετε έξω από το σπίτι ωποσδήποτε, μισή ώρα πριν, να τους έχετε βάλει αντηλιακό, με τουλάχιστον 15 δείκτη προστασίας, με φυσικά φίλτρα για αυτά που είναι κάτω του έτους.
    6. Φορέστε τους μπλουζάκια που να καλύπτουν τους ώμους, με μακρύ μανίκι, και παντελόνια που να σκεπάζουν τα γόνατα.
    7. Για τα μεγαλύτερα φορέστε τους γυαλιά ηλίου, άθραυστα, απορροφητικά για την Α και Β ακτινοβολία, από καλά καταστήματα οπτικών ειδών.
    8. Το μεγαλύτερο ποσοστό της ηλιακής ακτινοβολίας το προσλαμβάνουμε μέχρι την ηλικία των 18 περίπου ετών.

    Ο καρκίνος του δέρματος προλαμβάνεται. Σεβαστείτε το δικαίωμα στην ζωή των παιδιών σας. Να θυμάστε ότι τα παιδιά λόγω άγνοιας του κινδύνου δεν μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους. Εσείς όμως μπορείτε!

    Υιοθετήστε για χάρη τους σωστές συμπεριφορές, που μπορεί να τους χαρίσουν μακροζωία.

    Κάνετε κλικ εδώ →ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ για περισσότερες πληροφορίες (αρχείο σε μορφή Power Point).


    Ενημερωθείτε για τον δείκτη υπεριώδους ακτινοβολίας και δείτε πόσο είναι στην περιοχή σας την συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, ώστε να λάβετε τα απαραίτητα μέτρα

    Μοιράστε το


    Psychometric Τools: στην «καρδιά» της αξιολόγησης

    Τα ψυχομετρικά εργαλεία παρέχουν μετρήσεις για το πώς τα άτομα συνεργάζονται, προσεγγίζουν τα καθήκοντά τους, επικοινωνούν, αντιμετωπίζουν τις αλλαγές και διαχειρίζονται το στρες. Οι διαφορές των ανθρώπων σε πολλούς τομείς μπορούν να καταστήσουν κάποιους λιγότερο ή περισσότερο αποτελεσματικούς σε συγκεκριμένες εργασίες.

    Για παράδειγμα, ένα εξωστρεφές άτομο έχει περισσότερες πιθανότητες να είναι επιτυχημένο σε μια δουλειά που απαιτεί συνεχή αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους. Από την άλλη, ένα εσωστρεφές άτομο έχει πιθανότητες να είναι επιτυχημένο σε μια εργασία που περιλαμβάνει ανεξαρτησία. Όταν ένας οργανισμός χρησιμοποιεί ψυχομετρικά εργαλεία για να ταιριάζει τα ατομικά προσόντα με τις απαιτήσεις της δουλειά, το άτομο θα μάθει πιο γρήγορα, θα είναι πιο επιτυχημένο και ικανοποιημένο και θα παραμείνει στη θέση εργασίας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

    «Οι εταιρείες που χρησιμοποιούν ψυχομετρικά εργαλεία είναι κυρίως μεγάλες πολυεθνικές ή ελληνικές που θέλουν να εμπλουτίσουν τη διαδικασία επιλογής με αντικειμενικές μεθόδους αξιολόγησης» εξηγεί η Χριστίνα Πραβή, Manager στον τομέα Human Capital Consulting της ICAP People Solutions, και συνεχίζει: «τις μεθόδους αυτές τις χρησιμοποιούν για ένα εύρος θέσεων εργασίας, εστιάζοντας κυρίως στα μεσαία ή υψηλά επίπεδα, όπου και τα καθήκοντα είναι πιο πολύπλοκα».

    «Τα ψυχομετρικά εργαλεία είναι εξίσου σημαντικά για όλες τις εταιρείες και τις θέσεις εργασίας μιας και παρέχουν στον εργοδότη μια αντικειμενική εικόνα του υποψηφίου, που βοηθά τόσο στην απόφαση επιλογής όσο και ανάπτυξης αυτού, προβλέποντας την οργανωσιακή του απόδοση και τις εκπαιδευτικές του ανάγκες» επισημαίνει ο Μενέλαος Κυριακόπουλος, Πρόεδρος Δ.Σ. της Optimal Business Action.

    «Όλο και περισσότερες μεσαίες και μεγάλες εταιρείες επενδύουν στην εφαρμογή της επιστήμης των ψυχομετρικών εργαλείων στο εργασιακό περιβάλλον. Οι επιχειρήσεις αυτές, που στην πλειοψηφία τους είναι πολυεθνικές, προέρχονται από διάφορους κλάδους συμπεριλαμβανομένων του συμβουλευτικού και του τραπεζικού» τονίζει ο Λεωνίδας Παπαϊωάννου, Senior Manager, Τμήμα Συμβουλευτικών Υπηρεσιών Ανθρώπινου Δυναμικού της PwC. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που μπορεί να μετρηθούν με αξιοπιστία και να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην απόδοση των ατόμων στο εργασιακό περιβάλλον.

    Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας επηρεάζουν το είδος της εργασίας που είναι επιτυχημένα κάποια άτομα αλλά και τα εργασιακά περιβάλλοντα που «ευδοκιμούν» οι εργαζόμενοι. Κάποιες αξιολογήσεις προσωπικότητας καταμετρούν μόλις πέντε χαρακτηριστικά ενώ κάποιες άλλες πάνω από πενήντα.

    Σε γενικές γραμμές, χαρακτηριστικά της προσωπικότητας μπορούν να ομαδοποιηθούν στις παρακάτω κατηγορίες:
    α. Συνεργασία με άλλους: σε αυτά φανερώνεται η ικανότητα των ατόμων να αλληλεπιδρούν. Σας βοηθούν να αναγνωρίσετε τα άτομα που είναι εξωστρεφή, «ζεστά» και παρέχουν συμβουλές και τα άτομα που είναι ήσυχα, επιφυλακτικά και ανεξάρτητα. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: ομαδικό πνεύμα, εξωστρέφεια, δημοκρατική συμπεριφορά, ενδιαφέρον για τους άλλους.

    β. Ενέργεια και κίνητρα: αυτά τα χαρακτηριστικά εξηγούν το πώς τα άτομα θέτουν στόχους, εργάζονται για να τους υλοποιήσουν και προωθούν την καριέρα τους. Σας δείχνουν ποια άτομα είναι δραστήρια, επίμονα, φιλόδοξα και κινούνται προς ηγετικές θέσεις. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: φιλοδοξία, επιμονή, ενέργεια, ηγεσία.

    γ. Στυλ εργασίας: αυτή η κατηγορία «ρίχνει φως» στην αξιοπιστία των ατόμων, την προσοχή τους στη λεπτομέρεια, στην επιθυμία τους για δομή και καθοδήγηση. Κάποιοι άνθρωποι εργάζονται καλά σε ένα δομημένο περιβάλλον και προσέχουν πολύ τις λεπτομέρειες. Κάποιοι άλλοι αποδίδουν καλύτερα σε ένα ευέλικτο περιβάλλον και επικεντρώνονται σε ευρύτερα θέματα. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: προσοχή στη λεπτομέρεια, αξιοπιστία, προσήλωση στις οδηγίες.

    δ. Επίλυση προβλημάτων: αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας περιγράφουν το πώς οι άνθρωποι αναλύουν τις πληροφορίες και αναπτύσσουν λύσεις. Κάποιοι άνθρωποι είναι πολύ αναλυτικοί και προσπαθούν να αναπτύξουν λύσεις που νωρίτερα τις έχουν ερευνήσει επισταμένως και είναι και πρακτικές. Κάποιοι άλλοι βασίζονται στη διαίσθησή τους για να ερμηνεύσουν τα δεδομένα και να αναπτύξουν λύσεις που είναι δημιουργικές και αυθεντικές. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: καινοτομία, δημιουργικότητα, αναλυτική σκέψη.

    ε. Αντιμετώπιση πίεσης και άγχους: τα χαρακτηριστικά σε αυτό το πεδίο διερεύνησης αποδεικνύουν το πώς κάποιος αντιμετωπίζει το άγχος και την πίεση. Οι άνθρωποι που έχουν ένα υψηλό επίπεδο αυτοελέγχου μπορούν να διαχειριστούν ποικίλες απαιτήσεις και να αποδώσουν με άνεση σε εργασίες με στρες. Οι άνθρωποι που βιώνουν έντονα το στρες, γενικά, επιτυγχάνουν σε λιγότερο απαιτητικά επαγγέλματα. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: ανοχή στο στρες, αυτοέλεγχος, συναισθηματική ανθεκτικότητα.

    στ. Αναγνώριση και διαχείριση αλλαγής: αυτά τα χαρακτηριστικά θα σας δώσουν πληροφορίες για το αν τα άτομα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και πώς διαχειρίζονται την αλλαγή. Για μια εργασία που περιλαμβάνει πολλές αλλαγές, οι άνθρωποι που είναι ευέλικτοι και κοιτάζουν προς το μέλλον είναι πιο κατάλληλοι. Σε εργασιακά περιβάλλοντα με μεγαλύτερη σταθερότητα, οι άνθρωποι που επικεντρώνονται περισσότερο στο παρόν είναι πιο επαρκείς. Τα χαρακτηριστικά που μετρώνται είναι: Πρωτοβουλίες, ευελιξία.


    ΨΥΧΟΜΕΤΡΙΚΑ ΤΕΣΤ & ΤΕΣΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Από τα τεστ προσωπικότητας και τεστ που δίνουν αποτελέσματα για την καριέρα μέχρι τις μετρήσεις του IQ και του EQ υπάρχει διαθέσιμο στην αγορά ένα τεράστιο εύρος ψυχομετρικών εργαλείων. Αν αναζητάτε τα τεστ που ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες της επιχείρησής σας ακολουθούν κάποια σημεία που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής.

    1. Κάθε τεστ έχει στόχο ένα συγκεκριμένο κοινό
    Να έχετε υπόψη σας τόσο το ακροατήριο όσο και τους στόχους σας. Ένα σωστά καθορισμένο προφίλ αυτών που απευθύνεστε θα σας βοηθήσει να επιλέξετε τα εργαλεία που είναι πιο κατάλληλα για τη θέση που θέλετε να καλύψετε ή για την αξιολόγηση που θέλετε να κάνετε. Για παράδειγμα, ένα IQ test έχει στόχο να καθορίσει ένα πιο τεχνικό προφίλ ενώ ένα Emotional Intelligence test μπορεί να είναι πιο χρήσιμο εργαλείο για το recruitment σε χαμηλόβαθμες θέσεις διαχείρισης.

    Η ίδια αρχή ισχύει και με τα τεστ προσωπικότητας. Κάποια έχουν σχεδιαστεί να είναι πιο στοχευμένα σε σχέση με κάποια άλλα για θέματα που αφορούν τη διαχείριση. Η καλύτερη στρατηγική είναι να επιλέξετε έναν συνεργάτη που διαθέτει ένα μεγάλο εύρος τεστ από τα οποία θα διαλέξετε αυτά που εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο τις ανάγκες σας.

    2. Επιλέξτε ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο τεστ
    Η ανάπτυξη και η αξιολόγηση ενός ψυχομετρικού εργαλείου συνήθως χρειάζεται περίπου 4 χρόνια εντατικής έρευνας. Μελέτες αξιοπιστίας γίνονται σύμφωνα με διεθνή ψυχομετρικά στάνταρτ και θα πρέπει να αναζητήσετε αναφορές στον οδηγό του χρήστη αυτών των εργαλείων που σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε. Αν ο οδηγός χρήστη ενός ψυχομετρικού τεστ περιλαμβάνει μόνο γενικές πληροφορίες και όχι αναφορές σε συγκεκριμένες στατιστικές τότε η αξιοπιστία του τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση. Επίσης, θα πρέπει να εξετάσετε πότε ακριβώς το τεστ δέχθηκε κάποιου είδους αναθεώρηση.

    Όπως είναι λογικό, οποιοδήποτε τέτοιο εργαλείο προκειμένου να μένει σε επαφή με τις διαρκώς εναλλασσόμενες συνθήκες θα πρέπει να αναθεωρείται κάθε περίπου τρία χρόνια.

    3. Επιλέξτε ένα τεστ που είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο
    Στη σύγχρονη πραγματικότητα, με τη διαθεσιμότητα της τεχνολογίας, τα τεστ που βγάζουν αμέσως αποτελέσματα έχουν ένα ισχυρό πλεονέκτημα σε σχέση με αυτό που δεν κάνουν κάτι τέτοιο. Και φυσικά τα τεστ που βρίσκονται on line είναι το ίδιο αξιόπιστα όπως τα παραδοσιακά που διατίθενται στη «χάρτινη» μορφή.
    Οι on line αξιολογήσεις θα σας βοηθήσουν να εξοικονομήσετε χρόνο και χρήμα με το να σας επιτρέπουν να αξιολογείτε υποψηφίους και εργαζόμενους μακριά από το φυσικό περιβάλλον.

    4. Εξασφαλίστε ότι έχετε την υποστήριξη του παρόχου
    Αν επιλέξετε ένα on line τεστ σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αντιμετωπίσετε μόνοι σας το οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει. Αλλά, επίσης, θα πρέπει να επιλέξετε έναν εκδότη που έχει αξιόπιστη και προσβάσιμη υποστήριξη των πελατών.

    5. Επιλέξτε ένα τεστ που είναι διαθέσιμο σε διάφορες γλώσσες
    Αν η εταιρεία σας δραστηριοποιείται σε περισσότερες από μία χώρες ή εργάζεστε με ανθρώπους από διαφορετικά γλωσσικά γκρουπ μπορεί να πρέπει να σκεφτείτε ένα εργαλείο που προσφέρεται σε μια επιλογή από γλώσσες.

    Διαλέξτε κάποιον εκδότη που προσφέρει αυτήν την επιλογή αλλά θα πρέπει να γνωρίζετε ότι τα συγκεκριμένα τεστ θα πρέπει να επαναξιολογηθούν μετά τη μετάφραση καθώς η εγκυρότητά τους στην αρχική γλώσσα δεν είναι εξασφαλισμένη αφού μεταφραστούν.

    6. Αναζητήστε έναν κοινωνικά επιθυμητό δείκτη
    Πρέπει να διασφαλίσετε ότι το τεστ δεν μπορεί να «νικηθεί» από έναν υποψήφιο που συνειδητά ή υποσυνείδητα επιδιώκει να παρουσιάσει θετικότερη εικόνα για την προσωπικότητα ή τα προσόντα του. Ελέγξε τη δομή του ερωτηματολογίου, τη διαφάνεια των ατομικών ερωτήσεων και το πιο σημαντικό την παρουσία ενός κοινωνικά επιθυμητού δείκτη.

    7. Αναζητήστε εξατομικευμένη αναφορά
    Για να αποφύγετε λάθη στην ερμηνεία και για να μπορέσετε να προσφέρετε αποτελεσματικό feedback, τα τεστ θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα, να παρέχουν γραπτές αναφορές και να προσφέρουν αδιαμφισβήτητα αποτελέσματα που συνοδεύονται από γραφήματα και σύνοψη.

    8. Επιλέξτε ένα τεστ που μπορείτε να σχηματοποιήσετε
    Υπάρχουν κάποια ψυχομετρικά εργαλεία που σας επιτρέπουν να καθορίσετε τις δικές σας παραμέτρους ή να συνθέσετε μια λίστα προσόντων που απαιτούνται για την πλήρωση μιας συγκεκριμένης θέσης. Αυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό χαρακτηριστικό που σας επιτρέπει να αποκομίσετε τα μέγιστα από κάθε τεστ είτε το χρησιμοποιείτε στη διαδικασία του recruitment είτε για την αξιολόγηση των αναγκών του ανθρώπινου δυναμικού.

    9. Το συστατικό της εκπαίδευσης
    Κάποιοι εκδότες αξιώνουν να παρακολουθήσετε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα στα εργαλεία που προσφέρουν πριν τα χρησιμοποιήσετε ενώ κάποιοι άλλοι προσφέρουν προαιρετικά εκπαιδευτικά σεμινάρια.

    Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αν είναι υποχρεωτικά ή θέμα δικής σας επιλογής καλό θα ήταν να εκμεταλλευτείτε στο έπακρο τη δυνατότητα για εκπαίδευση. Θα σας βοηθήσει στο να διαχειρίζεστε καλύτερα τα ψυχομετρικά εργαλεία και να τα ερμηνεύετε πιο αποτελεσματικά.

    10. Οικονομική επένδυση
    Τα καλύτερα τεστ δεν είναι απαραίτητα αυτά που κοστίζουν και περισσότερο. Τα διαθέσιμα στο διαδίκτυο θα σας βοηθήσουν να κρατήσετε το κόστος σε χαμηλά επίπεδα ενώ ταυτόχρονα θα σας παρέχουν υψηλή ποιότητα. Οι εκδότες συχνά προσφέρουν την επιλογή μιας απλής μεθόδου πληρωμής ή την απεριόριστη συνδρομή. Επιλέγοντας την απλή πληρωμή σας δίνει την ευκαιρία να σκεφτείτε περισσότερο για το προϊόν, να κάνετε το τεστ μόνοι σας ή να το δοκιμάσετε με συναδέλφους και εθελοντές.

    Τα ψυχομετρικά τεστ είναι αναμφισβήτητα χρήσιμο εργαλείο κατά την διαδικασία επιλογής προσωπικού, είναι όμως απαραίτητο οι επιχειρήσεις να τα προμηθεύονται από εξειδικευμένους επαγγελματίες ή εταιρείες, καθώς είναι λιγοστές οι επιχειρήσεις που αναπτύσσουν ενδοεταιρικά ψυχομετρικά εργαλεία, γιατί έτσι διασφαλίζεται και ελέγχεται η εγκυρότητα και η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων.

    Παρόλα αυτά η χρήση των τεστ αυτών δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην επιλογή ανθρώπινου δυναμικού αλλά παράλληλα βοηθά σημαντικά και στην αξιολόγηση του υπάρχοντος προσωπικού, στον εντοπισμό των εκπαιδευτικών αναγκών και των κινήτρων του κάθε εργαζόμενου με απώτερο στόχο την βελτίωση τόσο της επιχείρησης όσο και του εργαζόμενου.

    Ας δούμε λιγάκι πώς αντιλαμβάνονται τα τεστ και οι υποψήφιοι. Είναι λογικό η διαδικασία αυτή να είναι ιδιαίτερα άβολη και να «γεμίζει» του υποψήφιους με άγχος όμως πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι μέσω αυτής επιδιώκεται να τοποθετηθεί ο καταλληλότερος εργαζόμενος στην κατάλληλη θέση ώστε να επιτυγχάνεται και η μέγιστη απόδοση για την επιχείρηση αλλά και η μέγιστη ικανοποίηση από την απασχόληση για τον εργαζόμενο.

    Πηγή: hrpro.g

    Μοιράστε το


    Το πρώτο βιολί στην αρχαία Θράκη


    Η Θράκη είναι μουσικομάνα. Γέννησε πλήθος μουσικών, αλλά και μουσικών οργάνων. Η απαρίθμησή τους και μόνον θα αποτελούσε την ύλη ενός ολόκληρου βιβλίου. Ένα απ’ αυτά τα μουσικά όργανα – που, όμως, λένε πως δεν ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα – είναι και το βιολί – το οποίο τότε δεν το έλεγαν φυσικά έτσι. Απόδειξη περί τούτου είναι η ύπαρξις ενός αρχαίου πήλινου ειδωλίου (χρονολογείται στα μέσα του 3ου αι. π.Χ.) που ευρέθη στα Άβδηρα, και εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καβάλας (αρ. ευρ. Ε 193).

    Είναι καμωμένο από ροδοκάστανο πηλό, και σε μερικά σημεία του ήταν ζωγραφισμένο με λευκό και κυανό χρώμα. Το εύρημα ευρέθη σε τάφο, μαζί με άλλα τέσσερα ειδώλια Ερωτιδέων. Στο πίσω μέρος του φέρει οπή, κάτι που σημαίνει ότι μάλλον το κρεμούσαν από εκεί, και ο πτερωτός θεός-μουσικός έδειχνε πράγματι πως πετά. Απ’ το (συγκολλημένο) ειδώλιο λείπουν τα πτερά, η κεφαλή, τμήμα του δεξιού χεριού και τμήμα του δεξιού ποδιού, αλλά σώθηκε αυτό που έπρεπε να σωθεί. Εικονίζει έναν Έρωτα, με την μορφή γυμνού παιδιού (σημείο αγνότητος), που φέρει γύρω από την μέση του τυλιγμένο ένα ιμάτιο, που ήταν βαμμένο λευκό, η άκρη του οποίου πέφτει κατά μήκος του αριστερού του ποδιού.

    Ως εδώ τίποτε το περίεργο. Αλλά ο Έρως αυτός κρατά στο αριστερό του χέρι ένα τρίχορδο μουσικό όργανο, που το στηρίζει στον δεξιό ώμο του, ενώ το προτεταμένο δεξί χέρι (που το μισό λείπει), θα κρατούσε πιθανότατα δοξάρι (ή άλλο είδος «πλήκτρου», όπως το έλεγαν τότε). Τα δάκτυλα του αριστερού χεριού πιέζουν τις χορδές στο τέλος του βραχίονος του μουσικού οργάνου. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμιά αμφιβολία πως πρόκειται για ένα σύγχρονου τύπου αρχαίο βιολί, ίσως άρπα με δοξάρι, που παίζει αυτός ο Έρωτας, σπάνια, έως σπανιότατη – ίσως και μοναδική – απεικόνιση σε αρχαίο κομμάτι, αν εξαιρέσει κανείς σχετικό το ανάγλυφο του Εθν. Αρχ. Μουσείου Αθηνών, που εικονίζει τον μουσικό διαγωνισμό Απόλλωνος-Μαρσύα, που όμως έγινε με κιθάρα!

    Το ανάγλυφο του Εθν. Μουσείου είναι λίγο μεταγενέστερο απ’ αυτό των Αβδήρων (ανάγεται στο 330-320 π.Χ.)!.. Αυτό το μουσικό όργανο, λοιπόν, του Έρωτα των Αβδήρων ανήκει στην μεγάλη οικογένεια των λαγούτων, αλλά δεν είναι πανδουρίδα, αφού αυτή δεν στηριζόταν στον ώμο, αλλά στην κοιλιακή χώρα, όπως η εξέλιξή της, ο ταμπουράς και το μπουζούκι. Και αν στηριζόταν στον ώμο, είχε άλλη στήριξη απ’ αυτήν του ειδωλίου των Αβδήρων.

    Κάτι ανάλογο με τον «βιολιστή των Αβδήρων» έχει βρεθεί και στην περιοχή της αρχαίας Κορίνθου. Eπειδή το αρχαίο μουσικό όργανο που εικονίζεται στο εύρημα των Αβδήρων είναι τρίχορδο, εξάγουμε το συμπέρασμα πως είναι ένα πρωτόγονο βιολί, αφού το σημερινό βιολί είναι τετράχορδο (σολ, ρε, λα, μι).
    Επισήμως είναι αποδεκτό ότι το βιολί, ίσως, και να προέρχεται από το αραβικό μουσικό όργανο ρεμπάμπ, που έγινε γνωστό στην Ευρώπη μετά την αραβική εισβολή στην Ισπανία (711 μ.Χ.). Ο πρόγονος του βιολιού, η βιέλλα (> βιόλες, βιολιά), απαντάται σε βυζαντινές περγαμηνές, και παιζόταν από τα τέλη του 10ου-13ο αι. και με δοξάρι. Η σημερινή ονομασία του οργάνου («βιολί») απαντάται για πρώτη φορά στην Γαλλία το 1577.

    Τώρα, λοιπόν, είναι καιρός να αναθεωρηθούν αυτές οι απόψεις και το εύρημα μας αναγκάζει να σκεφτόμαστε πως το πρώιμο «βιολί» – παραλλαγή της πανδουρίδος – ήταν γνωστό στη Θράκη, και οι Θρακιώτες μουσικοί το διέδωσαν στο Αιγαίο και την Μ. Ασία – γι’ αυτό και είναι τόσο διαδεδομένο σ’ αυτά τα μέρη – απ΄ όπου έφθασε έως τους άραβες, οι οποίοι με την σειρά τους, ίσως, το διέδωσαν στην Ισπανία.

    Πηγή: madmelody.gr

    Μοιράστε το


    13 Ιουλίου 2011

    Χλοοτάπητες. Σύγχρονο εγχειρίδιο για τον επαγγελματία και τον ερασιτέχνη


    Ο συγγραφέας Γιάννης Σπαντιδάκης καταθέτει το απόσταγμα από την τεσσαρακονταετή του εμπειρία και μας παρουσιάζει ένα πλήρες βοήθημα που καλύπτει τις ανάγκες τόσο του επαγγελματία όσο και του ερασιτέχνη.

    Στο βιβλίο αναλύεται διεξοδικά το θέμα των χλοοταπήτων και δίνονται απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα σχετικά με την επιλογή, την εγκατάσταση, τη συντήρηση, την άρδευση, τη βελτίωση και την προστασία τους από εχθρούς και ασθένειες. Η χρήση πλούσιου φωτογραφικού υλικού, επεξηγηματικών σκίτσων και πινάκων διασφαλίζει την καλύτερη και βαθύτερη κατανόηση του αντικειμένου.

    Ειδική μέριμνα έχει δοθεί ώστε το βιβλίο να είναι πλήρως προσαρμοσμένο στα νέα κλιματικά δεδομένα (π.χ περιορισμός των υδατικών αποθεμάτων) προκειμένου να βοηθήσει στην κατανόηση της σωστής χρήσης και στην σωστή επιλογή του χλοοτάπητα που θα χρησιμοποιηθεί σε κάθε περίπτωση.

    Το παρόν βιβλίο είναι η δεύτερη, ανανεωμένη έκδοση του παλαιότερου «Γράστις» και αποτελεί το πιο σύγχρονο εγχειρίδιο για το θέμα του χλοοτάπητα.

    Περισσότερες Πληροφορίες: www.stamoulis.gr

    Μοιράστε το


    12 Ιουλίου 2011

    Ένα ταξίδι στην Κρήτη μέσα από εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές...



    Οι Εκδόσεις Αθ. Σταμούλης και η συγγραφέας Κατερίνα Τσούκη μάς ταξιδεύουν στην Κρήτη με εικόνες, γεύσεις και μυρωδιές που μας μεταφέρουν πίσω, στα αθώα παιδικά μας χρόνια, μέσα από το νέο τους βιβλίο


    Κρήτη
    ...Όταν η παράδοση δημιουργεί το μέλλον!



    Μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ιστορικά και λαογραφικά στοιχεία και μαρτυρίες, ο αναγνώστης ταξιδεύει από την ακριτική Γαύδο έως και την Κάτω Ζάκρο Σητείας, γνωρίζοντας παράλληλα τους 25 εν ενεργεία Γυναικείους Συνεταιρισμούς της Κρήτης. Σε κάθε σελίδα αποκαλύπτεται η απείρου κάλλους φυσική ομορφιά, η μοναδική κρητική κουλτούρα, οι πατροπαράδοτες συνταγές και η ξεχωριστή πολιτισμική κληρονομιά αυτής της ιδιαίτερης γωνιάς της γης!

    Η γνωριμία μας με τον κάθε γυναικείο συνεταιρισμό δεν θα μπορούσε παρά να περιλαμβάνει και «γεύση» από τις τοπικές παραδοσιακές συνταγές. Έτσι, σε κάθε συνεταιρισμό, μάς «κερνούν» δυο διαφορετικές συνταγές ή διακοσμητικές προτάσεις. Ένα κέρασμα στον αναγνώστη, που δεν λείπει ποτέ από την πάντα φιλόξενη Κρητικιά!



    «Κι ένα μύθο θα σας πω!»

    Σε περιοχές όπου υπάρχουν τοπικοί μύθοι, αναφέρονται ως ξεχωριστή ενότητα με τον παραπάνω τίτλο, αποκαλύπτωντας στον αναγνώστη μια ακόμη πλευρά της κρητικής γης!

    Ένα έργο που λειτουργεί ως τουριστικός οδηγός, ως παραδοσιακό συνταγολόγιο, ως πηγή πληροφοριών για την Κρήτη του χθες, του σήμερα και του αύριο!


    Για περισσότερες πληροφορίες: www.stamoulis.gr





    Μοιράστε το


    Μήπως αγχώνεστε όταν δικτυώνεστε;



    Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης προκαλούν σε πολλούς ανθρώπους άγχος και εκνευρισμό.

    Νιώθετε να βλέπετε τη ζωή σας σαν παρατηρητής, αισθάνεστε ότι βρίσκεστε μακριά από τις εξελίξεις που συμβαίνουν γύρω σας;

    Πριν από μερικές ημέρες, ενώ έβρεχε πολύ, κάθισα στον καναπέ, και ετοιμάστηκα να απολαύσω μία ταινία στην τηλεόραση. Το μόνο που τάραζε την ηρεμία μου ήταν οι διαρκείς «ειδοποιήσεις» που λάμβανα στο iphone από τις διάφορες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook. Βέβαια, αυτά τα μηνύματα είναι χρήσιμα αφού μου επιτρέπουν να γνωρίζω ανά πάσα στιγμή τι ακριβώς κάνουν οι «φίλοι μου».

    Τρεις φίλοι, έμαθα, ότι βρίσκονταν σε ένα θέατρο κοντά στο σπίτι μου. Τι συνέβαινε εκεί άραγε; Στη συνέχεια είδα φωτογραφίες γνωστών που έτρωγαν το παγωτό τους σε ένα ακριβό εστιατόριο.

    Ξαφνικά, οι απλές μου απολαύσεις, η ταινία, ο καναπές και το ποπ κορν μου φάνηκαν ασήμαντες αν όχι θλιβερές μπροστά στο τι θα μπορούσα να κάνω την ίδια στιγμή.

    Αμέτρητες δυνατότητες

    Οι αμέτρητες δυνατότητες μου προκάλεσαν άγχος. Μήπως θα ήταν καλύτερα να βγω κι εγώ έξω αντί να βγάλω ρίζες, καθισμένη ώρες στον καναπέ; Πραγματικά δεν γνώριζα τι έπρεπε να κάνω.

    Το «πρόβλημά μου» είναι χαρακτηριστικό της ψηφιακής εποχής στην οποία ζούμε. Οι γνώστες το αποκαλούν FOMO από τα αρχικά της λέξης fear of Missing Out, ο φόβος δηλαδή της μη συμμετοχής σε κάποιο από όλα όσα γίνονται.

    Με τη λέξη αυτή οι ειδικοί αναφέρονται στο άγχος και τον εκνευρισμό που πυροδοτείται συνήθως όταν επισκεπτόμαστε τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, τo Twitter, το Fours quare και το Instagram. Εκατομμύρια μηνύματα στο Twitter, φωτογραφίες αλλά και λέξεις μας αποκαλύπτουν την καθημερινότητα και τις δραστηριότητες φίλων, συνεργατών, παλαιών συμμαθητών.

    Σίγουρα το γεγονός ότι μπορούμε να μάθουμε πως πέρασαν την ημέρα τους οι φίλοι και οι γνωστοί μας κάθε στιγμή, ακόμα και όταν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα, είναι καταπληκτικό, καθώς μας κάνει να νιώθουμε ότι διατηρούμε επαφή με πρόσωπα που βρίσκονται μακριά αλλά και γενικότερα με τα τεκταινόμενα. Τα σχόλια και οι φωτογραφίες από βόλτες, συναυλίες, γεύματα σε καλά εστιατόρια των φίλων μου στη Νέα Υόρκη είναι στην πραγματικότητα ένας πρόχειρος ή μάλλον ανεπίσημος κατάλογος όλων όσων θα πρέπει να κάνει ο επισκέπτης του Μεγάλου Μήλου.

    Αυτή, όμως, η νέα πραγματικότητα έχει και μία σκοτεινή πλευρά.

    Καθώς κοιτάζουμε τις φωτογραφίες και ενημερωνόμαστε για το τι κάνουν οι φίλοι μας, στην ψυχή και τη σκέψη μας γιγαντώνεται ο φόβος: ότι κάτι χάνουμε, ότι τελικά βρισκόμαστε έξω από τα πράγματα εξηγεί ο Νταν Αριελί, συγγραφέας του «Predicably Irrational» και καθηγητής ψυχολογίας και οικονομικών της συμπεριφοράς στο πανεπιστήμιο Ντιουκ. Αγωνιούμε, μήπως έχουμε κάνει λανθασμένη επιλογή σχετικά με το πώς να περάσουμε την ώρα μας.

    Τα διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μία αμεσότητα πολύ διαφορετική από, ας πούμε, μία συζήτηση που θα κάναμε με κάποιον συνάδελφο ή συμφοιτητή σχετικά με το πώς περάσαμε το Σαββατοκύριακο. Οταν βλέπουμε ιδίοις όμμασι τους φίλους μας να κάθονται και να πίνουν κρασί χωρίς εμάς, αμέσως φανταζόμαστε πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, εξηγεί ο καθηγητής Αριελί.

    Ο φόβος μπας και χάσουμε κάτι, δεν αφορά μόνον όσους αγαπούν τη νυχτερινή ζωή, γι’ αυτούς που είναι υπερκοινωνικοί και δεν χάνουν ευκαιρία να ξεπορτίσουν...

    Κάποιοι νιώθουν την ικανοποίηση που αντλούν από τη ζωή τους να καταβαραθρώνεται από τη στιγμή που μπαίνουν στο Facebook. «Τώρα κάθομαι και σκέφτομαι “είμαι 28 ετών, μένω σε ένα διαμέρισμα με τρεις φίλες μου και βλέπω στις φωτογραφίες κάποιας γνωστής ότι έχει δύο παιδιά και ένα υπέροχο σπίτι”. Λοιπόν θέλω να πεθάνω» ομολογεί μία νεαρή διαφημίστρια.

    Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πρώτη της αντίδραση είναι να αναρτήσει πληροφορίες για κάτι που η ίδια έκανε έτσι ώστε να προκαλέσει ζήλεια ή να ανεβάσει μία φωτογραφία που να δείχνει πόσο υπέροχο ήταν το Σαββατοκύριακό της. Αυτό την κάνει να νιώθει καλύτερα αλλά την ίδια στιγμή κάνει κάποιον άλλο να νιώσει άσχημα για τη δική του ζωή.


    Πετάξτε για λίγο το iphone

    Η Σέρι Τερκλ, καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και συγγραφέας του «Αlone Together» υποστηρίζει ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει σε κάθε τομέα της ζωής μας και η σχέση μας με αυτή είναι πιο στενή, με αποτέλεσμα να της δίνουμε το δικαίωμα να επηρεάζει τις αποφάσεις, τα συναισθήματά μας και την διάθεσή μας.

    «Είναι η ανωριμότητα της σχέσης μας με την τεχνολογία που προκαλεί αρνητικά αποτελέσματα. Ακόμα βρίσκεται σε στάδιο εξέλιξης. Προσπαθούμε τώρα να συνηθίσουμε αυτό το νέο συναίσθημα διαρκούς επαφής, διαρκούς σύνδεσης με φίλους και γνωστούς, που μας δίνει το Ιντερνετ. Ωστόσο, θέλουμε να βρούμε έναν τρόπο για να το περιορίσουμε ή καλύτερα να μειώσουμε τις συνέπειες που έχει στη ζωή μας. Οταν ερωτήθηκε η Σέρι Τερκλ τι μπορούμε να κάνουμε για να σωθούμε από το στρες που προκαλεί η δικτύωση, αυτή απάντησε σαφώς «διακόψτε τη διαρκή σύνδεση, πετάξτε για λίγο το iphone».

    Βέβαια, αυτό μπορεί να το λέει κανείς με ευκολία αλλά δύσκολα το κάνει. Ακόμα, όμως και αν δεν μπορούμε να πετάξουμε το κινητό ή να κλείσουμε τον λογαριασμό μας στο Facebook, μπορούμε να ξεκολλήσουμε για λίγο από την οθόνη και να απολαύσουμε την ημέρα μας.

    Οι χρήστες εθίζονται στα θετικά σχόλια

    Η Κατερίνα Φέικ, συνιδρύτρια της ιστοσελίδας Flickr, όπου κάθενας μπορεί να ανεβάσει και να μοιραστεί τις φωτογραφίες του, αλλά και του Hunch, μιας μηχανής αναζήτησης, υποστηρίζει ότι οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης είναι ταυτόχρονα δημιουργοί και θεραπευτές αυτού του φόβου που νιώθει κανείς ότι μένει στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής (FOMO). «Είναι ένα κυκλικό φαινόμενο. Κάποιοι δημιουργοί εφαρμογών μάλιστα γι’ αυτού του είδους τις σελίδες, τις έχουν φτιάξει έτσι ώστε οι χρήστες να επιστρέφουν σ’ αυτές. Κανείς δεν θέλει να λειτουργεί σε ένα κενό», προσθέτει ο Κέβιν Σάιστρομ, διευθύνων σύμβουλος στην Instagram, μια εφαρμογή που επιτρέπει στους χρήστες της να μοιράζονται και να σχολιάζουν φωτογραφίες. «Οσο πιο εντυπωσιακή είναι μία φωτογραφία ή πιο πρωτότυπη, τόσο περισσότερα θετικά σχόλια συγκεντρώνει. Και αυτή η διαρκής ενασχόληση με κάποια φωτογραφία είναι –σε πολλές περιπτώσεις– εθιστική. Ο κόσμος που χρησιμοποιεί την εφαρμογή νιώθει ότι ανταμείβεται κάθε φορά που κάποιος κάνει ένα θετικό σχόλιο για τη “δημιουργία” του, γι’ αυτό και ξαναγυρνάει στην ίδια εφαρμογή, ξανά και ξανά, σαν να είναι οι έπαινοι ένα είδος ναρκωτικού».

    «Δεν είχαμε συνηθίσει να παρακολουθούμε γεγονότα τη στιγμή που εξελίσσονται. Ως άνθρωποι μπορούμε να επεξεργαστούμε μόνο μία συγκεκριμένη ποσότητα δεδομένων», λένε οι ειδικοί. Φυσικά ο φόβος ότι «χάνουμε» κάτι από τη ζωή δεν είναι διόλου νέος. Αντιθέτως. Σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία, οι κοσμικές στήλες των εφημεριδων, οι φωτογραφίες από πάρτι που δεν προσκληθήκαμε αλλά και οι επιστολές που ανταλλάσσει κανείς κάθε χρόνο τις ημέρες των γιορτών –ακόμα και σε ηλεκτρονική μορφή, όπου απεικονίζονται χαμογελαστοί άνθρωποι να περνάνε καλά– προκαλούν ακριβώς αυτόν τον φόβο, ότι η ζωή μας κυλάει και δεν κάνουμε όσο θα ήταν δυνατό. Η διαφορά είναι ότι σήμερα έχουμε ενημέρωση για το τι συμβαίνει γύρω μας και τι κάνουν οι φίλοι μας ολόκληρο το 24ωρο.

    Περισσότερη ιδιωτικότητα στο Διαδίκτυο με τα μικρά εναλλακτικά Facebook

    Σήμερα, δημοσιοποιούμε τα σημαντικά γεγονότα της ζωής και δραστηριότητάς μας στο Διαδίκτυο, χωρίς αυτό να σημαίνει πως επιθυμούμε απαραιτήτως ότι θέλουμε να μάθουν όλοι οι «φίλοι μας» στο Facebook πώς περάσαμε χθες το βράδυ. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος γέννησης εναλλακτικών δικτύων όπως του Path, που είναι ένα Facebook πολύ πιο προσωπικό, καθώς κάθε χρήστης του μπορεί να έχει μόλις 50 φίλους με τους οποίους να μοιράζεται τα μικρά και τα μεγάλα γεγονότα της ζωής του.

    Ακόμα και το Facebook παραδέχεται ότι oι χρήστες του δεν θέλουν να μοιράζονται τα πάντα με όλους. Γι’ αυτό υπάρχουν οι ρυθμίσεις «απορρήτου» με τις οποίες ο καθένας μπορεί να ελέγξει ποιος μπορεί να δει τι. Επίσης, μπορεί να χωρίσει τους φίλους του σε ομάδες. Πρόσφατα, η εταιρεία αγόρασε το Beluga, ένα μικρό δίκτυο που επιτρέπει σε κάθε χρήστη του να ανεβάζει φωτογραφίες τις οποίες να μοιράζεται με περιορισμένο αριθμό χρηστών. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε προ μηνός η Facebook στη δημοσιότητα, οι χρήστες του ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης έχουν δημιουργήσει 50 εκατομμύρια ομάδες στις οποίες συμμετέχουν κατά μέσο όρο οκτώ μέλη.

    Αλλά και η Google επιθυμεί να εκμεταλλευθεί αυτή τη διάθεση των χρηστών του Ιντερνετ για μικρότερες ομάδες και περισσότερη ιδιωτικότητα. Η εταιρεία προσπαθεί τώρα να δημιουργήσει μία σειρά εργαλείων που θα επιτρέπουν την κοινοποίηση ειδήσεων, τη διανομή φωτογραφιών κ. ο. κ. σε περιορισμένες ομάδες «φίλων». Η Slide, η οποία δημιουργεί εφαρμογές για κοινωνική δικτύωση, ανήκει πια στην Google. Τι επακριβώς έχει κατά νουν η Google δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό.

    Κανείς από τους επαΐοντες δεν περιμένει ότι οι νέες εταιρείες που αναπτύσσουν δραστηριότητα στον χώρο θα υποκαταστήσουν τους κολοσσούς του τομέα (Facebook, Twitter). Αντιθέτως, οι δημιουργοί τους ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να μιμηθούν με μεγαλύτερη επιτυχία τις κοινωνικές σχέσεις της πραγματικής –της εκτός Ιντερνετ– ζωής.

    Το Shizzir, παραδείγματος χάριν, δημιουργήθηκε όταν δύο μεταπτυχιακοί φοιτητές του πανεπιστημίου του Κονέκτικατ συνειδητοποίησαν ότι ήταν εντελώς αδύνατο να οργανώσουν τι θα έκαναν τα βράδια τους μέσα από το Facebook. «Αναφέρεις τα σχέδια που έχεις για το Σαββατοκύριακο και ξαφνικά βλέπεις τον ηλικιωμένο θείο σου να απαντάει ότι θέλει να έρθει και αυτός μαζί», υποστηρίζει ένας από τους εμπνευστές του Shizzir, ο Νικ Ζαένς.

    Ο νέος ιστότοπος λειτουργεί διαφορετικά. Οι χρήστες μπορούν να προσκαλέσουν λίγους φίλους τους σε μία ομάδα στην οποία προβάλλονται κατάλογοι με πιθανές δραστηριότητες, όπως εκθέσεις, συναυλίες κ. ο. κ. όπως έχουν συλλεχθεί από το Google, το Facebook, το Yelp. Τα μέλη της ομάδας, που δεν υπερβαίνουν τα είκοσι, μπορούν να συζητήσουν τι ακριβώς θέλουν να κάνουν. Tο τελευταίο τρίμηνο, τουλάχιστον 3.600 άτομα κατέβασαν την εφαρμογή, αριθμός αμελητέος, βέβαια, αν σκεφτεί κανείς ότι το Facebook το χρησιμοποιούν 600 εκατομμύρια. Ομως, είναι μόνον η αρχή και η νέα τάση ήδη έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των επενδυτών.

    Ο Ντέιβ Μόριν, ιδρυτής του Path, ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως εργαζόμενος του Facebook. Γρήγορα αντιλήφθηκε ότι αυτός ο διαδικτυακός τόπος είχε αποκτήσει μεγάλο όγκο και ήταν υπερβολικά απρόσωπος, ακατάλληλος για να μοιραστεί κανείς πιο προσωπικά στοιχεία. Οπως φαίνεται, την ίδια άποψη είχαν και εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του και γρήγορα στράφηκαν προς το Path, ανεβάζοντας πέντε εκατομμύρια φωτογραφίες και βίντεο. Κάθε ομάδα «φίλων» δεν επιτρέπεται να έχει περισσότερα από 50 μέλη.

    «Ο κόσμος σήμερα όπου κι αν βρεθεί βγάζει το κινητό του, δείχνει φωτογραφίες και διηγείται κάποια ιστορία για τη ζωή του. «Είχα πάει διακοπές», «να η γάτα μου», «ιδού τι έφαγα χθες βράδυ». Οταν όμως ρωτήσαμε αυτούς τους ανθρώπους αν θα αναρτούσαν τις φωτογραφίες στο Διαδίκτυο, μας απάντησαν «όχι, όχι, είναι πολύ προσωπικές».

    Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης είναι απλώς δίκτυα, ομάδες ανθρώπων που γνωρίζονται αμυδρά, επισημαίνει ο Μο Κόιφμαν, επενδυτής της Spark Capital που παρακολουθεί τις διαφορετικές τάσεις στο Διαδίκτυο. Ο τρόπος όμως που ερχόμαστε σε επαφή με αυτούς τους «γνωστούς» είναι εντελώς διαφορετικός από αυτόν που αναπτύσσεται μεταξύ φίλων. Οι καινούργιες εφαρμογές στοχεύουν στη διευκόλυνση της επαφής με τους φίλους και γι’ αυτό χρησιμοποιούνται από κινητά τηλέφωνα και δεν απαιτούν ιστοσελίδες οι οποίες επιβάλλουν να βρισκόμαστε μπροστά σε υπολογιστή.

    The New York Times


    Πηγή: kathimerini.gr

    Μοιράστε το


    Το περιβόητο πείραμα της Coca-Cola στον κινηματογράφο

    Αρκετοί από εμάς έχουμε ακούσει για κάποιο πείραμα του διάσημου αναψυκτικού σε αμερικάνικο κινηματογράφο. Ας ρίξουμε λίγο φως στο θέμα...

    Τη δεκαετία του '50, λοιπόν, σε αμερικάνικο κινηματογράφο 45.000 θεατές, που δεν ήταν ενήμεροι, υποβλήθηκαν σε ένα πείραμα. Κατά τη διάρκεια του έργου, κάθε 5 δευτερόλεπτα παρουσιαζόταν τα εξής μηνύματα «τρώτε ποπ-κορν», «πίνετε coca-cola», με διάρκεια 1/3000 του δευτερολέπτου. Κατά την περίοδο του πειράματος, ο εμπνευστής του, Τζέιμς Βάικαρι (που επινόησε και τον όρο subliminal marketing) ισχυρίστηκε ότι οι πωλήσεις ποπ-κορν αυξήθηκαν κατά 58% και της coca-cola κατά 18%.
    Εντέλει αποδείχθηκε ότι το πείραμα αυτό δεν έγινε ποτέ. Ο Βάικαρι, που απέτυχε να επαναλάβει το πείραμα, αργότερα παραδέχτηκε την απάτη, ωστόσο, έκτοτε, πολύ μελάνι έχει χυθεί κατά πόσο το subliminal marketing (το μάρκετινγκ δηλαδή που απευθύνεται στο υποσυνείδητο) μπορεί να αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στη φαρέτρα των επιχειρήσεων - παράδειγμα αποτελούν πολλά καταστήματα που παίζουν τζαζ μουσική όπου υπάρχουν κρυφά μηνύματα που μας ωθούν να ξοδέψουμε περισσότερα ή μας αποθαρρύνουν να κλέψουμε.

    του Ιωάννη Πρωτοπαπαδάκη


    Μοιράστε το


    11 Ιουλίου 2011

    Σαν σήμερα . . . Γέροντας Σωφρόνιος ο Αγιορείτης

    Σαν σήμερα, 11 Ιουλίου 1993, Εκοιμήθη ο Γέροντας Σωφρόνιος ο Αγιορείτης

    Οι τελευταίες μέρες του Γέροντος Σωφρονίου του Αγιορείτου, της Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας (+11 Ιουλίου 1993)

    Τέσσερις μέρες πριν πεθάνει έκλεισε τα μάτια του και δεν ήθελε να μας μιλήσει περαιτέρω. Το πρόσωπό του ήταν φωτεινό κι όχι θλιμμένο, αλλά γεμάτο ένταση. Είχε την ίδια έκφραση, όπως όταν θα τελούσε τη λειτουργία. Δεν άνοιγε τα μάτια του, ούτε πρόφερε λέξεις αλλά σήκωνε το χέρι του ευλογώντας μας. Μας ευλογούσε χωρίς λόγια κι εγώ κατάλαβαινα ότι θα έφευγε. Έτσι δεν ήθελα να τον απασχολώ. Προηγουμένως συνήθιζα να προσεύχομαι ώστε ο Θεός να επεκτείνει το γήρας του, όπως λέμε στη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου «το γήρας περικράτησον». Αλλά κατά τη διάρκεια εκείνων των ημερών είδα ότι έφευγε κι έτσι άρχισα να λέγω: «Κύριε δώρισε στο δούλο σου πλουσίαν είσοδον στη βασιλεία σου». Προσευχόμουν χρησιμοποιώντας τα λόγια του αποστόλου Πέτρου, όπως διαβάζουμε στη Β' Επιστολή του (Β' Πέτρου α' 11).


    Έτσι έλεγα επιμόνως :«Θεέ μου, δώρισε πλουσίαν είσοδον στο δούλο σου και τοποθέτησε την ψυχή του μαζί με τους Πατέρες του» και ονόμαζα όλους τους συντρόφους του ασκητές πού ήξερα ότι είχε στο Αγιον Όρος, αρχίζοντας από τον Άγιο Σιλουανό και μετά όλους τους άλλους.

    Την τελευταία μέρα πήγα να τον δω στις έξι το πρωΐ. Ηταν Κυριακή και τελούσα την πρωϊνή λειτουργία, ενώ ο πάτερ Κύριλλος μαζί με τους άλλους ιερείς θα τελούσαν τη δεύτερη. Αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο να μας αφήσει τη μέρα εκείνη. Πήγα και άρχισα την Πρόθεση. Οι Ώρες άρχισαν στις εφτά και μετά ακολούθησε η λειτουργία. Είπα μόνο τις ευχές της Αναφοράς, διότι στο μοναστήρι μας έχουμε τη συνήθεια να τις διαβάζουμε εκφώνως. Για τις υπόλοιπες η προσευχή μου ήταν συνεχώς: «Κύριε, δώρισε πλουσίαν είσοδο στη Βασιλεία Σου στο δούλο Σου». Η λειτουργία εκείνη ήταν διαφορετική απ΄όλες τις άλλες. Τη στιγμή που είπα «Τα άγια τοις αγίοις» ο πάτερ Κύριλλος εισήλθε το ιερό. Κοιτάξαμε ο ένας τον άλλο, άρχισε να κλαίει κι εννόησα ότι ο πάτερ Σωφρόνιος είχε φύγει. Ρωτώντας ποιά ώρα είχε αναχωρήσει ήξερα ότι ήταν η ώρα πού διάβαζα το ευαγγέλιο. Πήγα παράμερα, διότι ο πάτερ Κύριλλος ήθελε να μιλήσει μαζί μου και μου είπε: «Μετάδωσε την Κοινωνία στους πιστούς και μετά ανακοίνωσε την αναχώρηση του πατρός Σωφρονίου και κάνε το πρώτο Τρισάγιο θα κάνω το ίδιο στη δεύτερη λειτουργία». Έτσι διαμοίρασα τον Αμνό και μετάλαβα• μετέδωσα στους πιστούς τη Θεία Κοινωνία και τελείωσα τη Θεία Λειτουργία. Δεν γνωρίζω πώς τα κατάφερα.

    Μετά βγήκα έξω και είπα στον κόσμο: «Αγαπητοί μου αδελφοί, ο Χριστός ο Θεός μας είναι το σημείο του Θεού για όλες τις γενεές αυτής της εποχής, διότι στα λόγια του βρίσκουμε τη σωτηρία και τη λύση κάθε ανθρώπινου προβλήματος. Και τώρα πρέπει να κάνουμε όπως μας διδάσκει η λειτουργία, δηλαδή να ευχαριστήσουμε, να ικετεύσουμε, να παρακαλέσουμε. Έτσι ας ευχαριστήσουμε το Θεό πού μας έχει δώσει τέτοιο πατέρα κι ας προσευχηθούμε για την ανάπαυση της ψυχής του». «Ευλογητός ο Θεός ήμων ...;», κι άρχισα το Τρισάγιο. Τον βάλαμε στην εκκλησία για τέσσερις μέρες, διότι η Κρύπτη δεν ήταν ακόμη τελειωμένη κι ο τάφος δεν είχε ακόμην κτισθεί. Τον αφήσαμε ακάλυπτο στην εκκλησία για τέσσερι μέρες και συνεχώς διαβάζαμε τα άγια Ευαγγέλια από την αρχή ως το τέλος, ξανά και ξανά, όπως είναι το έθος για ιερείς. Διαβάζαμε τα άγια ευαγγέλια και διαβάζαμε Τρισάγια καιι άλλες προσευχές. Είχαμε τις ακολουθίες, τη λειτουργία αυτός ήταν εκεί, στη μέση της εκκλησίας για τέσσερεις μέρες Ήταν σαν Πάσχα, ήταν τέτοια όμορφη κι ευλογημένη ατμόσφαιρα!

    Κανένας δεν έδειξε οποιανδήποτε υστερία, καθένας προσευχόταν με έμπνευση. Είχα ένα φίλο αρχιμανδρίτη πού συνήθιζε να έρχεται στο Μοναστήρι κάθε χρόνο και να περνά λίγες εβδομάδες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, τον πατέρα Ιερόθεο Βλάχο, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους». Τώρα είναι μητροπολίτης Ναυπάκτου. Έφτασε μόλις έμαθε ότι ο πάτερ Σωφρόνιος πέθανε. Αισθάνθηκε την ατμόσφαιρα και μου είπε: «Αν ο πάτερ Σωφρόνιος δεν είναι άγιος, τότε δεν υπάρχουν άγιοι».

    Έτυχε να έχουμε μερικούς μοναχούς από το Άγιον Όρος, οι οποίοι ήρθαν για να δουν τον πάτερ Σωφρόνιο, μα δεν τον βρήκαν ζωντανό. Ο πάτερ Τύχων από τη Σιμωνόπετρα ήταν ένας από αυτούς. Κάθε φορά πού έρχονταν Έλληνες στην Αγγλία για ιατρικούς λόγους είχαν την συνήθεια να έρχονται στο Μοναστήρι για να τους διαβαστεΐ μια προσευχή από τον πάτερ Σωφρόνιο, διότι πολλοί είχαν θεραπευθεί. Την τρίτη ή την τέταρτη μέρα μετά το θάνατο του πάτερ Σωφρονίου ήρθε μια οικογένεια με ένα παιδί δεκατριών χρονών. Είχε όγκο στον εγκέφαλο κι η εγχείρηση του ήταν καθορισμένη για την επόμενη μέρα.

    Ο πάτερ Τύχων ο Σιμωνοπετρίτης ήλθε και μου είπε: «Αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ λυπημένοι ήρθαν και δεν βρήκαν τον πάτερ Σωφρόνιο. Γιατί δεν διαβάζεις μερικές προσευχές για το παιδί»; Του είπα: «ας πάμε μαζί. Έλα και κάνε μου τον αναγνώστη. Θα διαβάσουμε μερικές προσευχές στο άλλο παρεκκλήσι». Πήγαμε και διαβάσαμε τις προσευχές για το παιδί και στο τέλος ο πάτερ Τύχων είπε: «Ξέρεις, γιατί δεν περνάτε το παιδί κάτω από το φέρετρο του πάτερ Σωφρονίου; Θα θεραπευθεί. Χάνουμε το χρόνο μας διαβάζοντας προσευχές». Του απάντησα ότι δεν μπορούσα να το κάνω αυτό, διότι ο κόσμος μπορούσε να πει ότι μόλις έχει πεθάνει και ήδη προσπαθούμε να προωθήσουμε την αγιοποίηση του. «Να το κάνεις εσύ», του είπα. «Είσαι Αγιορείτης μοναχός. Δεν θα πει κανένας τίποτε».

    Πήρε το αγόρι από το χέρι και το πέρασε κάτω από το φέρετρο. Την επομένη έκαναν εγχείρηση στο παιδί και δεν βρήκαν τίποτε. Έκλεισαν το κρανίο και είπαν: «Λανθασμένη διάγνωση. Θα ήταν πιθανώς φλόγωση». Έτυχε το παιδί να συνοδεύεται από ένα γιατρό από την Ελλάδα, πού είχε τις πλάκες ακτίνων Χ πού έδειχναν τον όγκο, πού τους είπε: «Ξέρετε καλά τί σημαίνει αυτή η "λανθασμένη διάγνωση"». Το παιδί μεγάλωσε. Τώρα είναι 27 χρονών και είναι πολύ καλά.




    Αρχ. Ζαχαρίας - Μετάφραση Θ. Κυριάκου.
    Πηγή: Οι τελευταίες μέρες του Γέροντος Σωφρονίου (+11 Ιουλίου 1993),
    Περιοδικό «Παρά την Λίμνην»,
    Μηνιαία έκδοση Εκκλησίας Αγίου Δημητρίου Παραλιμνίου,
    περίοδος β΄, έτος ιη΄, αρ. 7, Ιούλιος 2008

    Πηγή: vatopaidi.wordpress.com

    Μοιράστε το


    Προφήτης Ηλίας: Ο ένσαρκος άγγελος

    Στις 19 Ιουλίου ανοίγουν οι πύλες από τα εκατοντάδες μικρά ξωκκλήσια που είναι αφιερωμένα στον Προφήτη Ηλία. Και γύρω τους στήνονται μεγάλα πανηγύρια που γιορτάζουν τον ασυμβίβαστο προφήτη,  τον μεγάλο ασκητή που συγκρούστηκε με την αδικία και την ειδωλολατρία της εποχής του,  χαριτώθηκε με σπάνια χαρίσματα και πραγματοποίησε σπάνια θαύματα.

    Άραγε δεν είναι η μορφή του σήμερα επίκαιρη όσο ποτέ;

    Αλλά όχι μόνον στις κορφές: Από το Παγκράτι ως τον Πειραιά, από την Πρέβεζα ως τη Θήρα και την Χαλκιδική, παντού η γιορτή αυτή σηματοτοδοτεί τη  μέση του θέρους τιμώντας τη λεβεντιά, το φιλότιμο, την απάρνηση της άνεσης χάριν σημαντικότερων αρετών που διασώζουν την ανθρωπιά.

    Η Αθηνά Ντάσιου Γιάννου και ο αγιογράφος Νίκος Πανάγος συνεργάστηκαν στη δημιουργία ενός παιδικού βιβλίου που εισάγει τα παιδιά στον κόσμο του  Προφήτη Ηλία και παρουσιάζει  τα κυριότερα επεισόδια της ζωής του από την σύγκρουσή του με τους ιερείς του Βάαλ  μέχρι την ανάληψή του και την παράδοση της διαδοχής στον μαθητή του Ελισσαίου. Ένα δυνατό ανάγνωσμα για τα παιδιά πλούσια εικονογραφημένο. Περιλαμβάνει και ένα μικρό παράρτημα με δραστηριότητες για τους μικρούς αναγνώστες.

    Συγγραφέας: Αθηνά Ντάσιου - Γιάννου
    Εικονογράφηση: Νίκος Πανάγος

    Για περισσότερες πληροφορίες εδώ

    Μοιράστε το


    Πόσο μακριά είμαστε; Από πού έρχεται η κρίση;


    Και τί εστι ελεήμων καρδία; και είπε· καύσις καρδίας υπέρ πάσης κτίσεως, υπέρ των ανθρώπων, και των ορνέων, και των ζώων, και των δαιμόνων, και υπέρ παντός κτίσματος. Και εκ της μνήμης αυτών, και της θεωρίας αυτών ρέουσιν οι οφθαλμοί αυτού δάκρυα. Εκ της πολλής και σφοδράς ελεημοσύνης της συνεχούσης την καρδίαν, και εκ της πολλής καρτερίας σμικρύνεται η καρδία αυτού, και ου δύναται βαστάξαι, ή ακούσαι, ή ιδείν βλάβην τινά, ή λύπην μικράν εν τη κτίσει γινομένην. Και διά τούτο και υπέρ των αλόγων, καί υπέρ των εχθρών της αληθείας, και υπέρ των βλαπτόντων αυτήν εν πάση ώρα ευχήν μετά δακρύων προσφέρει, του φυλαχθήναι αυτούς, και ιλασθήναι αυτούς ομοίως και υπέρ της φύσεως των ερπετών εκ της πολλής αυτού ελεημοσύνης της κινουμένης εν τη καρδία αυτού αμέτρως καθ' ομοιότητα Θεού."

    Του οσίου πατρός ημών Ισαάκ, Επισκόπου Νινευή του Σύρου.
    Τα ευρεθέντα Ασκητικά.
    Έκδοσις Λειψίας έτους 1895.

    Το παρατιθέμενο απόσπασμα είναι από τον λόγο ΠΑ΄
    "περί διαφοράς αρετών και περί τελειότητος παντός δρόμου"


     

    Μοιράστε το


    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...